Sang Legenda dari Masa Lalu
“Saprak Euphorbia nepi ka titis tulisna, datang hiji mangsa dimana kuring nyata perlaya. Pikiran baluweng kayaning ngalayang di awang-awang, pangabisa nu kacangking teu matih. Pangawasa nu dikuasa teu guna, tingkat Sat nu dibangga ibarat tanpa daksa. Di ujung kahanjeulu taya daya pangawasa, pangabisa anu boga dipuserkeun dina tungtung uteuk nu kasesa. Nata, Dewi nu ku anjeun di puja nyata teu kuasa nandanganana,”
“Ieu syair ngan saukur tilem katresna, panutup mangsa nu pinuh dodoja. Nata, hampura. Kuring bakal ninggalkeun turunan, sugan boh sugan aya nu bisa sarua. Hiji nu pasti, dina ati sanubari ngan unkur anjeun sahiji,” kata Sajak mengakhiri senandung syairnya
.
الفصول الرائجة