Depression Quotes Novels & Stories

Noon ang akala niya ang nadedepress lang ay mahirap at walang pera, wala palang pinipiling katayuan sa buhay ang depresyon. Napalinga siya sa paligid. Tahimik. Nakakabingi. Napakadaming nitso. Gumapang ang kilabot sa kanyang katawan. Ilang beses na siyang muntik mamatay. Malaki ang pasasalamat niya sa Diyos na buhay pa siya. Lahat ng tao ay takot mamatay. Pero hindi siya takot sa kamatayan mismo. Takot siyang maiwan ang mga taong mahal niya. Pero naisip niya, kung walang kamatayan, hindi natin papahalagahan ang buhay.

Napakagat ako ng labi at umiwas ng tingin. "I-isang beses lang yun." Depensa ko. "Kira kapag kailangan mo ng kausap nandito lang naman ako, wag mo namang sarilinin yang bigat na nararamdam mo, kapag hindi mo na kaya wag kang mahiya na umiyak sa akin. Alam kong di pa naalis sa utak mo ang nangyari sayo at alam kong nararamdam mo pa rin ang pandidiri na ginawa sayo kaya naiintindihan kita, so please Kira labanan mo ang lahat nang yan, wag mong hayaan na umabot sa depression o nandun ka na nga?" Napailing ako at pilit na ngumiti.

Sarcastic and insulting one moment, gently teasing the next. Aries, watching her seriously, unbelievingly. "Para kang bata, you always like this since the first day. You know what there are people who have experienced that feeling of depression that follows failure to accomplish anything they have set out to do. At ikaw ang simpleng bagay iniiyakan mo." Kung alam mo lang ang katotohanan, Aries!

“Hospital na naman? Bakit ako pupunta ron? Wala naman akong sakit. Okay lang ako!” “Miss Vasquez,” kalmado pero matalim ang boses ni Secretary Ben, “’wag mong kalimutan na may malubha kang depression.” Parang sinampal siya ng mga salitang iyon. Depression? Paulit-ulit na iyon ang dahilan, paulit-ulit na iyon ang panakot. Lalong lumakas ang titig ni Secretary Ben, may halong pang-aasar. “Kahit maging Mrs. Hernandez ka pa, empleyado pa rin ako. At least ako, kumikita ng marangal.”

"President Serano, okay lang ba kayo?" Idinaan na lang ni Adrian sa malalim na hininga ang sakit, gagaralgal at halos hindi na makilala ang sarili niyang boses. "Ano... ano ba ang mga sintomas ng depression?" "Kadalasan po, hindi nakakatulog at laging mabigat ang loob. Sa malalalang kaso, umaabot sa punto na gusto na nilang tapusin ang buhay nila. Sobrang hirap ng sakit na 'to, hindi nila hawak ang sarili nilang emosyon. Pero President, kung mayroon man niyan si Miss Cruz, siguradong kontrolado na niya ngayon. Isang kilalang depression expert si Leonard. Kung kasama niya ito, wala kang dapat ipag-alala."

Sinuri ako mula sa mata, bibig at sa pulso. "For many people with depression, symptoms usually are severe enough to cause noticeable problems in day-to-day activities, such as work, school, social activities or relationships with others. Some people may feel generally miserable or unhappy without really knowing why..." Paliwanag ng doctor na nakakuha ng attention ng lahat habang ako naman ay tulala. "More than just a bout of the blues, depression isn't a weakness and you can't simply "snap out" of it. Depression may require long-term treatment. But don't get discouraged. Most people with depression feel better with medication, psychotherapy or both."

P'wedeng maabuso ng mga nasa posisyon and too much power leads to abusing it. "Sayang naman kung magsasara. Ang boring na nga ng lockdown, magpapasara pa sila ng libangan natin. Anong gusto nila? Patayin tayo dahil sa depress?" inis na tanong ni Misty. "Huwag ka mag-self-diagnose about depression na kapag nagoover think ka ay depress ka na. Unless otherwise you consulted a professional and he said that you're depressed," mahinahong paliwanag ko.

"Everything will be okay in the end. If it’s not okay, it’s not the end." – John Lennon I woke up feeling lethargic. It's like theres an empty hole inside my chest and I don't know how to deal with it. Just like before, after that tragedy happened. I felt the same emptiness, like the energy is drained out of my body and I was tasting my own poison, my own karma.

Wala yatang biyahe kaya may time para magparty-party. “Hindi ako susuko! Lalaban pa rin ako sa hamon ng buhay!” pilit ang ngiti sa labi na sagot niya kahit na ang totoo, nasasaktan siya dahil alam niyang kapag nakatalikod siya, pinagtatawanan siya ng mga ito. SINO ba naman ang ayaw ng trabaho diba? Nakakaramdam na din siya ng depression. Feeling niya, ang malas-malas niya! Ginagalingan niya naman sa interview pero waley talaga eh. Haysst.

Marahil baka pinagsisisihan ng amo ang paghalik sa kanya at marahil ang mga nasasabi nito tungkol sa pagibig at pagtangi sa kanya ay dala lamang ng depression nito o kaya naman ay pasasalamat lang sa naitutulong niya. "Yan tama yan, ganyang nga Amara, gisingin mo ang sarili mo sa pangangarap ng dilat. Hindi porke hinalikan ka o sinabi ng minsan na nahuglhulog na siyabsayo ay naniwala ka naman.bTandaan mo, babaero yan bago naaksidente tapos may anxiety at depression pa, ginagawa ka lang niyang pangpalipas ng oras at lungkot. At ikalawa may kontrata ka, At hanggang doon lang." paalala ng dalaga sa sarili.Napukaw ang malalim na pagiisip ni Amara ng magsalita si Anton.