Depression Quotes Mga Nobela at Kwento

Walang ibang masisi kung hindi ako. Kahit naghihimutok ang aking kalooban sa galit at gusto ko na lang banggain ang kotseng lulan ng dalawang nilalang sa loob ay hindi ko maggawa. Nalulunod na ang aking damdamin sa sobrang depresyon kung bakit nangyari ito sa amin ni Eliza.

Noon ang akala niya ang nadedepress lang ay mahirap at walang pera, wala palang pinipiling katayuan sa buhay ang depresyon. Napalinga siya sa paligid. Tahimik. Nakakabingi. Napakadaming nitso. Gumapang ang kilabot sa kanyang katawan. Ilang beses na siyang muntik mamatay. Malaki ang pasasalamat niya sa Diyos na buhay pa siya. Lahat ng tao ay takot mamatay. Pero hindi siya takot sa kamatayan mismo. Takot siyang maiwan ang mga taong mahal niya. Pero naisip niya, kung walang kamatayan, hindi natin papahalagahan ang buhay.

Napakagat ako ng labi at umiwas ng tingin. "I-isang beses lang yun." Depensa ko. "Kira kapag kailangan mo ng kausap nandito lang naman ako, wag mo namang sarilinin yang bigat na nararamdam mo, kapag hindi mo na kaya wag kang mahiya na umiyak sa akin. Alam kong di pa naalis sa utak mo ang nangyari sayo at alam kong nararamdam mo pa rin ang pandidiri na ginawa sayo kaya naiintindihan kita, so please Kira labanan mo ang lahat nang yan, wag mong hayaan na umabot sa depression o nandun ka na nga?" Napailing ako at pilit na ngumiti.

Sarcastic and insulting one moment, gently teasing the next. Aries, watching her seriously, unbelievingly. "Para kang bata, you always like this since the first day. You know what there are people who have experienced that feeling of depression that follows failure to accomplish anything they have set out to do. At ikaw ang simpleng bagay iniiyakan mo." Kung alam mo lang ang katotohanan, Aries!

“Hospital na naman? Bakit ako pupunta ron? Wala naman akong sakit. Okay lang ako!” “Miss Vasquez,” kalmado pero matalim ang boses ni Secretary Ben, “’wag mong kalimutan na may malubha kang depression.” Parang sinampal siya ng mga salitang iyon. Depression? Paulit-ulit na iyon ang dahilan, paulit-ulit na iyon ang panakot. Lalong lumakas ang titig ni Secretary Ben, may halong pang-aasar. “Kahit maging Mrs. Hernandez ka pa, empleyado pa rin ako. At least ako, kumikita ng marangal.”

"President Serano, okay lang ba kayo?" Idinaan na lang ni Adrian sa malalim na hininga ang sakit, gagaralgal at halos hindi na makilala ang sarili niyang boses. "Ano... ano ba ang mga sintomas ng depression?" "Kadalasan po, hindi nakakatulog at laging mabigat ang loob. Sa malalalang kaso, umaabot sa punto na gusto na nilang tapusin ang buhay nila. Sobrang hirap ng sakit na 'to, hindi nila hawak ang sarili nilang emosyon. Pero President, kung mayroon man niyan si Miss Cruz, siguradong kontrolado na niya ngayon. Isang kilalang depression expert si Leonard. Kung kasama niya ito, wala kang dapat ipag-alala."

Sinuri ako mula sa mata, bibig at sa pulso. "For many people with depression, symptoms usually are severe enough to cause noticeable problems in day-to-day activities, such as work, school, social activities or relationships with others. Some people may feel generally miserable or unhappy without really knowing why..." Paliwanag ng doctor na nakakuha ng attention ng lahat habang ako naman ay tulala. "More than just a bout of the blues, depression isn't a weakness and you can't simply "snap out" of it. Depression may require long-term treatment. But don't get discouraged. Most people with depression feel better with medication, psychotherapy or both."

Marahil baka pinagsisisihan ng amo ang paghalik sa kanya at marahil ang mga nasasabi nito tungkol sa pagibig at pagtangi sa kanya ay dala lamang ng depression nito o kaya naman ay pasasalamat lang sa naitutulong niya. "Yan tama yan, ganyang nga Amara, gisingin mo ang sarili mo sa pangangarap ng dilat. Hindi porke hinalikan ka o sinabi ng minsan na nahuglhulog na siyabsayo ay naniwala ka naman.bTandaan mo, babaero yan bago naaksidente tapos may anxiety at depression pa, ginagawa ka lang niyang pangpalipas ng oras at lungkot. At ikalawa may kontrata ka, At hanggang doon lang." paalala ng dalaga sa sarili.Napukaw ang malalim na pagiisip ni Amara ng magsalita si Anton.

"I had so much fun with you today, Ate Yvon. Thank you for visiting me. Nakaka depressed kasing mag-isa. I wanna go outside, meet new people, try new things. It must be really nice to meet and have friends with a lot of people, isn't it?" "Mas nakaka depressed makakilala ng maraming tao, Zia. Nakakatakot, nakaka drained saka uubusin lang nila yung bagay na kung ano ang makukuha nila sa'yo. After that, iiwan ka rin nila."

"Dahil sa pagkakataong 'to, isusugal ko ang lahat, pati ang sarili kong buhay, para lang ibalik siya sa dati. Hindi mo siya kailangang intindihin. Ako na ang bahala sa asawa ko." Napabuntong hininga si Cohen, isang malalim na pagkabigo ang nakaguhit sa mukha niya. "Ang depression ay hindi nagagamot ng simpleng pangako, Aslan. Kaunting trigger lang, babalik 'yan lahat. Kapag napansin mong hindi siya kumakain, tulala at inilalayo ang sarili niya sa mga bata… tumawag ka agad ng espesyalista. Wag mong hintaying may gawin siyang masama sa sarili niya."