Emocional นิยาย & เรื่องราว

Bakit ba nagiging emosyonal siya, hindi naman siya dating ganito ah. Larawan siya ng pagiging matatag at hindi makikitaan ng kalungkutan subalit bakit ngayon ay nagiging mababaw ang kanyang mga luha? Nagiging sensitibo siya at naiiyak na lamang bigla sa tuwing naaala at naiisip niya si Michael. Ayaw na niyang umiyak pa, pero hindi naman niya mapigilan ang walang patid na paglalandas ng mga luha sa gilid ng kanyang mga mata.

“Of c-course, sweetheart. Kapag maayos na ang lahat. Kapag kaya na ng katawan mo.” “I feel good physically, hon. What I'm dealing with is my emotional feeling. I feel like, I'm going crazy ---!” Nahahabag na niyakap uli ni Efraim ang kabiyak.

At kung humigop pa at kumain ay akala mo ngayon lang nakakain ng instant noodles sa buong buhay niya. Nahimatay pa siya kanina sa pananakot ko. Pero naalala ko ang mukha niya kanina nang lumingon siya sa akin na may luha ang mga mata niya. Naalala ko rin ‘yong unang beses na umiyak siya sa mall. Si Gavril ‘yong tipo ng lalaking akala mo ay hindi nalulungkot o umiiyak, he is a good fighter but behind those smiles, jolly moves and fighting skills, he is a softhearted man. At para sa akin, tears doesn’t make you weak, tears is part of our emotions, and the best way to release our sadness. “Ang sarap!” masigla niyang sabi matapos niyang ilapag ang pang-limang cup ng instant noodles. “Thank you,

Ngunit, hindi ako doon tumigil. Kagaya nga ng sabi ko, ayaw ko maramdaman ulit ang mga kinakatakutan kong mga emosyon. Do you wanna know, what kind of emotions I feel before? Loneliness, Sadness, Despair, Pain, Miserable, and all the negative feelings I felf before. But that was before.

Kung naiirita ang isang tao o nabbalisa, tinatawag itong ‘emotion killing energy’. Ang mga ganitong killing energy ay walang kulay, walang lasa, walang hugis, hindi makikita, at hindi sila nag-iiwan ng bakas. Kaya, mahihirapan ang isang tao na lutasin ang problemang ito.

many emotions. Mga emosyong nagtatalo-talo. Naroon pa rin ang lungkot sa anyo nito, ang pagkalito sa tunay na nararamdaman, ang sama ng loob sa mga nangyari. At this point, Phillian was confused of his own feelings.

Mixed emotions kumbaga at nakaka-drain siya ng energy at brain cells. Binagsak ko ang katawan ko sa aking kama, senyales na patapos na ang araw na ito. Nakakapagod. I'm tired mentally, physically and emotionally. It's a damn motherfucking day. Isang bagsakan na eh. Hanep.

Sinubukan ni Demux ang kanyang makakaya upang pigilan ang inis sa kanyang mga ugat na malapit nang sumabog, at tinitigan siya nang matagal nang matagal. Tila hindi niya nakita ang kanyang emosyonal na nawasak,Hindi pa niya nakitang umiyak ito. Si Demux ay dating lubos na nasisiyahan sa kanya dahil siya ay mabait, masunurin, at. Hindi siya iiyak o manggugulo. Siya ay palaging disente at makatuwiran. Ngunit ngayon, naramdaman na lang ni Demux na hindi ito tama.

huminga ako ng malalim, “…I’m not walking away.” Hindi siya sumagot. Pero nakita ko yung paggalaw ng emosyon sa mata niya. Takot. Pag-aalangan. At isang bagay na mas malalim pa. Pag-asa. At kahit wala pa akong maalala alam ko na. Hindi pa tapos. At hindi ako titigil hangga’t hindi ko nalalaman ang totoo.

Naramdaman ni Lauren ang mabilis at marahas na pagtibok ng puso ng propesor laban sa kaniyang sariling dibdib. The sheer intensity of Anne's unyielding possessiveness and raw vulnerability was entirely overwhelming, slowly melting away the stubborn, frozen walls of anger that Lauren had built up since leaving the library.