Emocional นิยาย & เรื่องราว

sabi niya, may halong init at panghihikayat. Aurora ay napahinga, ramdam ang init at tensiyon sa pagitan nila. Alam niya na ang darating ay hindi lamang laban ng katawan kundi laban ng damdamin. Ang bawat galaw, titig, at halik ay nagdudulot ng halo ng emosyon sa kanyang puso: pagnanasa, pang-akit, proteksyon, at pagmamahal.

Moira asked kaya napahinto si Emir at nag-isip “Hmmm…siguro, nasa mental na ako ngayon dahil baliw na ako?” Natawa si Moira sa sagot ni Emir at naramdaman niya ang halik nito sa kanyang sentido. “O baka naman, nasa sementeryo dahil baka nagpakamatay na ako?” “Babe….” saway ni Moira kaya tumawa ng mahina si Emir “Biro lang! Pero babe, seryoso, baka feeling ko, buhay na patay ako kung sakaling hindi kita kasama ngayon! Kasi para akong zombie!”

Emosyonal at buong pusong turan ko at di na napigilan pa ang pagpatak ng mga luha na agaran niyang pinunasan gamit ang maliliit niyang mga daliri. And what made my heart more emotional ay ang biglaang pagyakap nito sa bandag leeg ko kung saang parte lamang na nakakagalaw. Parang pinagpira- piraso ang puso ko nang hindi ko man lang ito magawang yakapin pabalik coz I can't even raised my hand.

“Processing…” Biglang umilaw ang dibdib ng teddy bear. Natigilan ako at dahan-dahang nagmulat ng mata. Hinihintay ko ang robotic na sagot nito na magpapaliwanag ulit gamit ang mga logic at percentages niya. Pero nang magsalita ito, napakunot ang noo ko. “You are hurt.” Walang halong pagiging robotic. Ang boses ay mas malalim ngayon, mas mababa, at parang… parang may emosyon.

"Oh, ang tanong. Naka-move on ka na ba?" "I did. Naka-move on na 'ko." "Oh, e akala ko ba kukunin mo pa siya pabalik? Ang sabi mo, babawiin mo siya di ba?" "Yes, and I will really do it. Pero kailangan ko munang mag-move on sa pagiging emosyonal ko. I can't make my move if I am too emotional. Kapag nagpadala ako sa nakaraan, hindi ako makakakilos according to my plan."

Hindi marami ang guess ngunit alam niyang emosiyonal din ang mga ito sa nasaksihan. Ilham turned around, and the moment their eyes met, the world around them seemed to fade. He was awestruck, seeing her in the beautiful gown, looking more radiant than ever. Tears filled his eyes, not of sadness but of immense joy. Natatawa ngunit emosiyonal na tinapik ng mga kaibigan nito and likuran ni Ilham. Nang bumuka ang labi nito ay hindi niya napigilan ang sariling mapaluha dahil sa labi na saya.

hindi ko alam pero natawa nalang ako sa sagot niya. "HAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA!!" "Hah?! Anong nakakatawa sa sinabi ko?" "Hahahahahaha ikaw? Dito nagpupunta? Hahahaha hindi ko alam ang isang tulad mo marunong din palang mag emo." "Emo? Ano 'yun?" "Hah? Hindi mo alam ang emo. E parang araw-araw mo yatang ginagawa yun."

tanong nito. Napakagat naman ako sa labi ko at napaisip.. ano nga ba ang tunog ng isang Cold? "Ahm! Malamig, walang emosyon, walang pakialam sa ibang tao, hindi nagpapakita ng kahit na anong care sa mga iba," tugon ko sabay tingin sa kan'ya. "But now? You sound so gentle and full of emotions.." saad ko dito.

Ang asawa niya ay nagtatrabaho sa ibang bansa. Naramdaman ni Cormac ang matinding pagkamuhi sa sarili. Kinamuhian niya ang biglaang damdaming sumakop sa isip niya—isang bugso ng emosyon na tila may sariling isip, walang lohika, walang kontrol. Ang hangin sa paligid niya ay parang naging mabigat at malabo. Parang may nakadagan sa kanyang dibdib. Hindi siya makalanghap nang maayos.

“Kailangan may maramdaman sila.” Tahimik silang nakikinig kaya nagpatuloy ako. “Pwede pong happiness. Warmth. Peace. Or kahit confidence.” Mahina akong napangiti. “Kasi kapag may emotion na nakakabit sa isang design, mas tumatatak siya.” Ilang segundo ulit silang natahimik. At doon ko lalong naramdaman ang kaba. Hindi ko alam kung tama ba sinasabi ko.