Hugot Lines Sa Pamilya Novels & Stories

Para bang siya pa ang apektado sa lungkot ko ngayon dahil hindi pa dumarating ang aking pamilya. “Ayos lang talaga ako, Aaron! Hindi ako gutom. Sa family mo ako nahihiya sa pambabalewala ng magulang ko sa pagtipon-tipon na ito,” laban ko pa kasi nakikita ko sa mata nito hindi naniniwala sa aking sinabi. Hindi lang ‘to sumagot seryoso lang akong pinakinggan kaya muli akong nangatwiran.

"Pero paano kapag nalaman ng pamilya mo 'to? H-hindi ba sila magagalit? Makikipagrelasyon ka lang sa katulad kong nagmula lang sa middle class na pamilya?" Mahinang natawa si Luke. "Paano kung ang pamilya mo ang ayaw sa'kin? Halimbawa nalang natin si Lady Dominica, itutuloy mo pa rin ba ang pakikipagrelasyon mo sa'kin?" balik na tanong niya.

Bumuntong hininga siya at kitang-kita ko ang lungkot sa mga mata niya. “Magulo na ang pamilya namin at ngayon ay hindi ko alam kung tapat ba sa akin ang asawa ko. Hindi ko alam pero piling ko may iba na, may iba na siyang gusto. Nasasaktan ako bilang ina at asawa, hindi ko na alam ang gagawin ko.” Lumandas ang mga luha sa pisngi niya kaya niyakap ko siya nang mahigpit. Kaya rin siguro ganito si Zach ay dahil na rin sa pamilya niya.

Halata ko ang kaligayahan pero ang luha sa mga mata ay hindi na maikubli. "I always love your Mom.." Sumulyap siya sa akin. Nagpapahid ako ng luha.. "And I love you guys.. I love this family.." Napakawalan na niya ang kanina pang pinipigilang luha.. "Group hug..." Panimula ni Harell ang kapilyahan ay hindi pa rin nabubura sa kanya. Malaki na, pero nanatili ang pagiging pilya niya. Nagsilapitan ang mga bata at nagpaligsahan sa panghahalik sa kanilang ama...

Wala siyang paki sa maaari kong maramdaman basta para sa kanya, kailangan naming makaahon sa malaki naming utang. Bigla na ngayong nag-play ang video na kung saan ayon ang ginawa nila ng kapatid ko kanina, marami ang tumingin doon at nagsilabasan ng cellphone nila para ganoon din nilang video-han. Wala nang tigil ang pagbuhos ng luha ko dahil nasasaktan din ako sa nakikita ko, hindi na ako makahinga nang maayos, hindi ko kinakaya. Masyadong mabigat sa akin. Gulat ang makikita sa mukha mula sa pamilya ko, pero ang pamilya ni Neon ay wala 'man lang karea-reaction.

Honeylette POV "S-sino po sila?." Tila nauutal kong tanong sa lalaking nasa harapan ko ngayon. Base sa itsura nito ay nasa edad fourtie's pa lamang ito. Pinagmasdan ko ito mula ulo hanggang paa. Batay sa pananamit nito ay nagmula ito sa isang kilalang pamilya. Ang makisig na tindig nito ang magandang kasuotan. Hindi ito sumagot sa naging tanong ko. Bagkus ay mariin niya akong pinakatitigan.

Hulyo Matanda na ang matandang babae, marami na siyang anak at apo. Kung hihiga siya sa lupa at sisisihin sila, wala silang maipaliwanag. Paano kung talagang hilingin nila na bayaran siya at masira ang pantalon niya. "Lola, pamilya namin ang problema dito." Tiningnan ni Hulyo ang kanyang kapatid at asawa na nag-aaway, at sinabi nang may madilim na mukha. "Sana ay hindi ka nakikialam."

Ngayon naiintindihan niya na kung bakit inilihim din ng pamilya niya noon ang tunay na nangyari sa Lolo niya sa kaniya. “Don’t worry too much, walang sino man ang makakagalaw sa inyong dalawa dahil handang makipagpatayan ang pamilya natin sa pamilya nila. Huwag silang gagawa ng bagay na hindi namin magugustuhan dahil gagawa rin kami ng hindi nila magugustuhan.” Napangiti na lang si Monique at kahit papaano ay nakakampante siya dahil sa Kuya niya.

Sagot nito habang tumayo. “Kaya kung ako sa ‘yo, ‘wag ka nang lumapit ulit sa kanila, dahil baka madamay ka. Ang dami kasing galit sa pamilya nila.” Wika sa kanya ng kapatid niyang si Lukas. Hindi naman siya sumagot dito at napatingin lang rito, habang palabas ito ng pinto. ‘Maraming galit? Pero bakit?’

“Well, I guess tama ka. Never ko naramdaman na welcome ako sa family mo, unlike to his family that I feel the warmth. Para akong nagkaroon ng totoong sariling pamilya, his mom even hug me so tight to the point na gusto ko nalang umiyak.” Alam ko, na lahat ng mga sinasabi ko ay parang punyal na sumasaksak sa kaniya ngayon, pero hindi ko magawa na tumigil. Hindi dahil gusto ko siyang saktan o gantihan, pero hindi ko mapigilan na ibahagi kung gaano ako kasaya ng mga oras na ‘yun.