Novel & Cerita I Never Believe In Love

Ito pala yung sinasabing hindi scripted ang pag iyak sa araw ng kasal. Marus: What we have is timeless My love is endless and with this ring I say to the world You're my every reason You're all the I believe in With all my heart I mean every word. Hindi mawala sa akin ang mga alaala na nagdaan sa amin this song is really fits from love story.. Matapos ni Marus kumanta ay umalis na sila ni Hayes sa likuran ko akin na ang buong kanta na natitira.

I look at the sky, iniisip ko kung maniniwala ba ako sa true love sa ganitong sitwasyon namin ni Angel, but then napangiti na lamang ako at dahan-dahang sinulat ang sagot ko sa kaniya habang iniisip ang mga masasayang ala-ala namin ni Angel, na halos hindi ko mapigilang hindi mapangiti. "Well, yeah. I believe in true love, though heto malungkot kase the one I love is not talking to me because of some reasons, haha. Pero sinusubukan kong ayusin, ang lungkot man but I will never give up, kaso mukhang mahirap, hindi niya kase ako kinakausap. How about you? Do you beleive in true love?"

Buti na lang at hindi na siya kinulit pa ng kanyang kaibigan dahil alam naman nito na hindi siya nagkukwento kapag oras ng trabaho. Habang patuloy siya sa pagtipa ng keyboard, hindi niya maiwasang maisip si Ivan. Hindi naman niya ito basta-basta makakalimutan. Ito ang una niyang pag-ibig at kagaya ng sabi nila, "First love never dies". Kung maaari nga lang ibalik ang panahon. Ipinilig niya ang kanyang ulo, dahil nais na niyang iwaksi ang lahat ng mga iniiisip niya.

🎶No arms can ever hold you More than I do No man can ever love you, No,it's true No arms can ever hold you More than I do You came to me from heaven, girl, it's true. And if I ever lose your love, If I ever lose your heart Oh baby, I'm dying for your love. 🎶 Napatitig ako sa aking sinta, ninanamnam ang ganda ng kanyang mukha sa mga sandaling ito. Marahan kong hinaplos ang kanyang pisngi, ramdam ang init ng kanyang balat sa aking palad. Muli kong hinawakan ang kanyang kamay, iniangat ito nang dahan-dahan, at saka siya marahang pinaikot—isang sayaw na para bang kami lang ang nasa mundo. Habang patuloy akong kumakanta, nakikita ko sa kanyang mga mata ang saya, at sa bawat galaw namin, dama ko

"Dahil kung wala kang naramdaman, dapat iniwasan mo ako noon pa. Pero hindi mo ginawa." Damn it. Damn him for saying the words I didn’t want to hear. Lalo akong napadiin ng upo, pilit na pinapakalma ang sarili. "I told you, Dylan," mahina kong sabi. "I don’t believe in love." "And yet you looked at me the way you did last night." My breath hitched. Napatitig ako sa kanya. At that moment, wala akong nagawa kundi ang makulong sa lalim ng titig niya.

Napasinghap ako, parang sinampal ako sa bigat at kalupitan ng tono niya. "Let me make this very clear," dugtong pa niya, ang bawat salita ay parang patalim na tumatagos sa akin. "Nothing will ever happen between us. Because I do not love you. And I will never, ever love you—not in a million years. You are nothing to me but a name on a paper."

Sa babaeng nag-iisa niyang minahal. Kinuha ko ang shoting glass at mininsanang inom ko lang. Nangingilid ang mga luha sa mga mata. "Pangarap ka na lang ba o magiging katotohanan pa?" Am I really heartbroken now? Bakit ko nararamdaman ito? Hindi ko naman siya mahal. Hindi naman talaga. 𝐻𝑖𝑛𝑑𝑖 𝑛𝑎 𝑙𝑎𝑛𝑔 𝑠𝑎𝑛𝑎!

masigla kong saad. [I love you so d-mn and I'll never stop loving you master ko..] Napangiti ako sa huling niyang sinambit bago ko binaba ang tawag niya. I love really love him, at paulit ulit kong tinatatak ang sinasabi niya saakin na 'Hindi mabubuhay ang pagibig kung walang tiwala' I need to trust him kahit na anong mangyari.

" He explained more thoroughly. Na-speechless ako. Mukha talaga siyang seryoso sa mga sinasabi niya, hindi naman halata sa voice niya ang pamimilit, pero yung persuasion niya malakas makapag-hatak. I glanced at him and asked, "Are you sure that you can sacrifice your love life if I am still single that time?" Tumango naman siya agad nang walang pagdududa, na mas lalong ikinagugulo ng ulo ko. Parang hindi si Noah Oliver kausap ko. "Kaya ko, hindi naman ibang tao pinag-uusapan natin dito. Ikaw naman eh." Sagot niya.

Hindi niya 'ko mauuto 'no. Hindi ko alam kung ilang oras na kaming tahimik, pero walang nagsasalita sa 'min. "Do you believe in love?" nagulat pa 'ko ng basagin niya ang katahimikan. Wala sa oras akong napa inom. "No," diretsa kong sagot. Hindi na ulit ako maniniwala sa salitang 'yon. "Why?" Nag-angat siya ng tingin sa 'kin.