Novel & Cerita I Was Never There

“Did you know my heart went with you when you walked away?” Tumawa siya nang malakas at ibinaba ang kubyertos. “Neknek mo. Sumama raw… para namang hindi ka nagmahal ng iba.” Napasimangot ako. Pinahaba ang nguso ko na parang batang nagtatampo. “I won’t deny that.” Hinawakan ko ulit ang kamay niya. “I thought I’d never see you again. Walong taon kang nawala. No updates. No trace. Nothing.”

Kahit pa kinakabahan dahil alam kong wrong timing, pinilit ko pa rin ang sarili na lumapit sa kaniya. In my mind, I know that, it is now… or never.

baka kaya pa. Inangat ko ang tingin ko sa paligid. Sobrang tahimik, no one is here. Walang Anica... walang Hailey... walang Lami... walang Sele... walang Denver... walang Chave... walang Neejan. No one is here to comfort me and no one know that I need one.

Walang kahit katiting na awa. My soul left my body. I'm not even exaggerating. I could hear my ancestors gasp. I think I blacked out standing up. I forgot who I was, where I lived, what algebra was. and yes, I've never recovered since, kasi tuwing naaalala ko 'yon, iniisip ko sa imagination ko na we were about to kiss!

Napapikit ako dahil doon at tuluyang kumawala ang mga luhang kanina ko pang pinipigilan. “And even if you don’t need me, I still won’t go anywhere. I will stay. I will never leave you, MJ...”

Without any more words in my mind, muli akong napabangon. "Where am — O FREAKING!" Napatakip ako ng bibig. Habang inililibot ang aking paningin sa paligid. Ang kaninang pagka-antok ko ay nawala. There are lots of posters pasted on the wall. Where am I? Camille's unit? She's so fond of of this k culture stuffs. But I freakingly am sure that this is not her place. Nagulo ko ang buhok ko dahil sa frustration — I can't damn remember anything...

I met a lot of guys na ipinakilala din naman ng parents ko pero never in my life na maranasan ko yung ganitong kaba. I mean this one is different.

𝐼𝑚 𝑝𝑎𝑟𝑡 𝑙𝑓 𝑦𝑜𝑢 𝑖𝑛𝑑𝑒𝑓𝑖𝑛𝑖𝑡𝑒𝑙𝑦 𝐺𝑖𝑟𝑙 𝑑𝑜𝑛𝑡 𝑦𝑜𝑢 𝑘𝑛𝑜𝑤 𝑦𝑜𝑢 𝑐𝑎𝑛𝑡 𝑒𝑠𝑐𝑎𝑝𝑒 𝑚𝑒

Walang pagdadalawang-isip. Lumapit siya sa maliit na mesa na nakadikit sa pagitan ng mga rehas namin at dahan-dahang nilapag ang singsing. Ang tunog ng mamahaling diyamante na tumama sa malamig na bakal ay tila naging hudyat ng tuluyang pagkawasak ng kaluluwa ko. “I’m done, Niro. Mabulok ka rito sa kulungan kasama ng katangahan mo. I never loved you. And I never will.”

Shiro Hindi ko alam kung masama ba ang ibig sabihin ng panaginip ko kanina o mabuti ba ang ibig sabihin nito. Pamilyar sa akin pero hindi ko alam kung saan ko iyon nakita. I’ve never ridden a train or been on a ship, but the field full of flowers is still possible.