Inspirational Message In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

“Una po sa lahat, gusto ko pong pasalamatan sina Mama at Papa. Hindi po madali yung pinagdaanan namin bilang pamilya. Pero andito po ako ngayon dahil hindi nila ako iniwan kahit nagkamali ako.” Umubo ng kaunti ang DJ, halatang naiiyak din. “Napaka inspiring mo naman, Althea. Anong mensahe mo sa mga kabataang kagaya mo na nangangarap din?” “Gusto ko pong sabihin na kahit anong mangyari, huwag kayong sumuko. Kahit feeling niyo wala nang naniniwala sa inyo, basta kayo maniwala sa sarili niyo. At kung nagkamali man kayo, hindi ibig sabihin katapusan na. Laging may paraan para bumangon.”

"Magkakaroon na rin ako ng pangtawag kay inay pag nagkataon" "Hey, hindi naman iyon big deal para matuwa ka ng ganyan" natatawa niyang wika. "Anyway, wait lang ha? Lalabas lang ako, nakalimutan ko kasing umihi eh" Excited na ako sa magiging cellphone ko!

Inis na sabi nito Bakit ba kasi ang manhid nilang dalawa? Halata namang mahal pa din nila ang isa't-isa? Bakit hindi nalang sila umamin sa isa't-isa para malaman nila kung talagang may pag-asa ba? Nang matapos na ako sa pagtype ng mensahe ay napangiti ako at pinadala na ito. Lumingon ako kay Illana na todo irap saakin. "Yeah! I'm leaving. Hindi lang talaga kita maiwan-iwan dahil sa baka may umatake dito at madamay kapa". Medyo matagal na sabi ko naman at ipinasok na sa bulsa ang cellphone

"Mag-ingat ka sa pag-uwi. I-text mo ako kapag nakabalik ka na sa inyo." Marahan akong tumango at agad namang sumakay sa kotse. Pagkabalik ko sa mansion, agad ko siyang t-in-ext tulad ng bilin niya kanina. Mila: Just got home safe and sound. (＾▽＾) James: Mabuti naman at kung gano'n. How about we go to a Tea Shop next time? If you're free. Nabigla ako sa message niya. Hindi pa kasi ako nakakapunta sa isang tea shop dahil hindi ako mahilig sa tea. Pero wala naman sigurong mawawala kung susubukan ko.

Mayamaya ay kinuha niya aking kamay saka magaan na pinisil iyon. "Ang hirap ng buhay—kaya habang kaya mo pang lumaban ng patas—lumaban ka. Huwag kang magpapatalo sa mga tukso at kung anong hindi nakabubuti sa kinabukasan mo. Ang palagi mong isipin; maisakatuparan mo ang mga pangarap mo. Walang imposible sa taong nagpoporsige. Maraming salamat din sa panahon na nilaan mo sa amin at sana balang araw ay magkita ulit tayo."

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

Isang mensahe ang biglang nagliwanag sa may pisara. Dear Caelum, Malawak ang iyong imahinasyon. Maaari mo itong magamit para mas mapag-aralan mo pa ang kayayahan mong nasa loob ng iyong katawan. Alam kong nagugulumihan ka sa nais kong iparating. Ang pag-ilaw ng iyong kanang kamay ay isang simbolo na isa kang humanimal. Paunlakan mo sana kami na tulungan kang hubugin pa ang iyong sarili.

Sinisisi ko ng malaki ang aking sarili, sinasabi ko na dapat ako na lang ang namatay para walang nadamay sa kanilang lahat. "Don't think negative way dear...gawin mong inspirasyon yan para lalo ka pang lumakas para makapag isip ng paraan kung paano mo mailigtas ang mahal mo sa buhay. As I am seeing now, hindi na ikaw yung dating kakilala kong iyakin. You've grown so much...ibang iba ka na sa dati. I am seeing a girl that full of hope, courage and inspiration na kayang gawin ang lahat para sa kanyang mahal sa buhay," mahaba pa niyang litanya.

“Ano ka ba Ate, naiintindihan ko po. Siguro nga paraan ng Diyos iyon para mapaglayo kami at magtagumpay muna ako sa aking pangarap. Bago kami muling pagtagpuin. Hindi natin alam. May nakalaan pang pagkakataon para sa amin. Hindi rin siguro kami para sa isa’t isa. Hindi itinadhana. Kaya I am just open to all the possibilities na lang. I am not a day dreamer, I am a believer, that after every painful love I have gone through, it is just an experience to crack open the deepest parts of my core and allow to me to delve into a passion so rare, that I will find a love that was almost, never meant to be” “Grabe ‘no. Kahit yung pang-English mo ibang level na. Parang call center yung bitaw mo ng mga

dagdag ko pa. Nakita ko ang marahan niyang pag-ngiti. "Tuparin mo rin ang pangarap mo para sa sarili mo. Hindi naman sa masamang maging inspirasyon mo ang ibang tao, pero gawin mo rin inspirasyon ang sarili mo para kapag nawala ang taong nagbibigay motibasyon sa'yo ay makakapagpatuloy ka,” pangaral niya sa'kin. "Basta kayo ang inspirasyon ko!" sabi ko. "Kung wala kayo ni Mama, hindi ko na lang alam!"