Its Complicated In Tagalog Novels & Stories

Nagsimula na muli siya sa pagkwekwento. "Mabuti na lang noong panahon na napansin nila na hindi na ako nagpupumiglas at lumalaban. Hinayaan na nila akong gawin ang gusto ko, ngunit may pagbabanta sila na kapag hindi ako umuwi ng bahay hahanapin nila ako at papatayin. Noong una natakot ako, pero habang tumatagal nagsasawa na ako. Gusto ko na talagang malayo sa poder nilang dalawa. Kaya noong kinagabihan, lumayas ako sa bahay dala ang pera na ninakaw ko sa wallet ni Daddy. Nagpakalayo-layo ako. Hindi ko alam kung saan ako tutungo, ang gusto ko lang naman ay lisanin ang bahay namin at ang mga walang halang na kaluluwa na pamilya. Ang huling lugar na pinuntahan ko ay ang Bicol, minsan na kami na

sabi ko, pinaglalaruan ang kutsarita, “I’m… trapped. Parang ang dami kong gustong gawin, pero lahat ng pinto sarado.” Saglit siyang natahimik, pero ramdam ko ang init ng tingin niya. “Sino… o ano ang nagkulong sa’yo?” Umiling ako, mabilis. “It’s complicated.” “Complicated?” Umusog siya palapit, parang hindi siya kumbinsido. “Kilala mo naman ako. Kahit gaano pa ‘ka-complicated’, I can handle it. Remember noong high school? You thought wala kang masasabi sa’kin, pero lahat pa rin nasasabi mo.”

P*tangina. "Wait, h'wag ka munang umiyak, let me explain!" Nagpa-panic niyang aniya. Napayuko naman ako, hindi ko magawang aluhin ang sarili ko dahil parang gripo na naman ang luha ko sa sunod-sunod na pagbagsak nito. Ang sakit sakit lang sobra at parang mas naging komplikado pa ang lahat ng bagay ngayon.

biglang tanong ni Antalia na umangat ang ulo mula sa ginagawa. "It means misunderstanding between two people or an argument," I explained not giving the exact word which is lovers' quarrel. Kumuha ako ng orange at isnubo iyon. "Pinahaba mo pa, ang ibig sabihin ng lq ay lovers' quarrel pero hindi naman kami lovers kaya hindi lq ang tawag doon," sansala ni Claribel. Tumango-tango si Antalia sa paliwanag nito bago bumaling sa akin.

Sana hindi ako matagtag sa daan. Isinandal ko rin ang likuran ko sa backrest nitong upuan ng taxi. I need to relax. Mabuti nalang rin, hindi ako nahihirapan sa suot ko. Pwede pa naman akong bumiyahe. Wala namang complications ang baby at healthy naman kami pareho.

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

Parang baliw na nga ako dito dahil kinakausap ko ang sarili. "Ang tagal na eh! Bakit pa ako nasasaktan ng ganito? Matagal naman na kaming wala pero bakit ang sakit parin lalo na may iba na siyang papakasalan? Bakit ang sakit?" Naiiyak na sambit ko saka ako napaluhod sa baba ng inuupuan ko at sinuntok ang lupa doon. Ang sakit! Ang sakit nyang mahalin!

Naguguluhang tanong ko. " Nandito ka sa isang pribadong Lugar upang magamot. Nabangga ka nang kotse at dahil doon ay nagtamo ka ng mga injuries. Kaya ka din hirap mag-salita ay dahil na din sa tinamo mong pinsala. " Ngunit kahit na anong sabihin nito ay naguguluhan pa din ako, hindi maalala ang mga sinasabi nito, " H-hindi ko p-po m-matandaan... "

'Complication' Ang salitang 'complication' ay umalingawngaw sa pagitan nilang dalawa, mas maingay pa kaysa sa sigawan sa palengke. Tinitigan siya ni Celle, ang pagkakangiti niya kanina ay napalitan ng maingat na pagbabantay. "Complication?" ulit niya. "Anong ibig mong sabihin? Na 'yung mga taong nakita mo, 'yung mga buhay nila... komplikasyon lang sa plano ninyo?"

“Where were we?” May ilang estudyante ang nagkatinginan. Hindi ito katulad niya. Napansin niya iyon. At mas lalo siyang kinabahan. “Okay, um get your materials,” dagdag niya, medyo magulo ang instruction niya. “We’ll do a simple activity.”