Life Could Be A Dream 소설 & 이야기

“GUSTO KO LANG MAGING MASAYA! I CAN'T HAVE THE CHILDHOOD I WANT! THE TEENAGE LIFE I WANT! I CAN'T HAVE THE LIFE I WANT! ITO NA LANG, ITO NA LANG ANG PAMBAWI KO. I WANT TO LIVE MY MARRIED LIFE THE WAY I WANT TO!” “THEN SURPRISE MOTHERFUCKER! YOU CAN'T! THIS IS LIFE, YOU CAN'T HAVE EVERYTHING YOU WANT, YOU'LL NEVER KNOW WHAT THE FUTURE HOLDS! IT'S UNFAIR? SAANG NATION KA BA NAKATIRA? SA IMAGINATION? THEN WELCOME TO THE REALITY, PIECE OF SHIT!” “M-Mom? D-Dad? W-Why are you fighting?”

But god didn't give me what i have been dreaming for. But i never stop on dreaming. Nang makilala ko at minahal si Caitlin muling namuo at nabuhay ang pangarap na iyon sa puso ko. Ang makasama siyang mamuhay sa probinsya ng masaya sa simpleng pamumuhay kasama ang mga batang mini me and mini her. Ang sarap isipin na matutupad na ang pangarap na iyon sa wakas.

Bakit sa daming babae sa mundo ay ang kaibigan pa ng kanyang ina ang pinatulan nito? She dream that she wants a fairytale life or like a stories that she read. Na kahit gaano kahirap ang pagsubok ay kakayanin talaga nila ito. Na hindi siya susukuan hanggang sa huli niyang paghinga. Na hindi siya tatalikuran kapag nagkaroon siya ng sakit.

“And when he asked me that, I couldn’t see myself living far away without the dream life I’ve always wanted to.” Tiningnan ko si Cassandra, tapos si Stacey; pareho kong hinawakan ang kanilang mga kamay at napangiti. “Hindi ko kayang iwan ang buhay ko, ang mga pantasya ko na unti-unti ko nang nakakamit.” Bulong ko, “Hindi ko kayang iwanan ang pangarap ko para lang sa pagmamahal na wala namang kasiguraduhan.”

And I'm right. LIFE is exhausting. Every day, I keep on reminding myself that the world isn't a fairytale. I'm not a damsel in distress. No fairy godmothers to cast a spell on me like what happened to Cinderella. But I will be fine. I know that I will be fine. I'm young and free. I only have one shot in life. I should live it well because there's no turning back once it already happened. Pero pa'no ko 'yon magagawa kung mawawala na ang kalayaan ko?

Sa paraang, parang bagong kasal lang. "Kyahh!. Yah!, i was just joking"- napakapit pa ako ng husto, dahil baka ibagsak ako nito bigla, mabali pa balakang ko. "But, i wil take it seriously. Wag kana magpakipot. I know, this is one of your dream."- kahit kelan panira ng pangarap to. "And i will make your dream, come true"- enk!, oo na. Nikikilig na ako. Dapak!. Ang rupok mo girl.

sabay simula ni Drack, “…paano kaya kung simple lang ang buhay natin?” “Like… farmers?” sabay tawa ko. “Bakit hindi? Ako ‘yung mag-aalaga ng hayop, ikaw magtatanim. Tapos si Ezra at Alex naglalaro lang sa bukid.” Napangiti ako. “Dream life. Pero kahit sa simpleng buhay, ‘di natin maiiwasan ang problema.” “Yeah,” sabay buntong-hininga niya. “Pero at least, hindi ka palaging tinatarget ng mga trained assassins.”

"See? Tinalo ka pa pala ng pusa." Napailing ulit ako. "Sa tingin ko, mortal tayong magkaaway sa past life natin." "And maybe in this lifetime, we are fated to change the past. What do you think?" "I think kailangan mo uling matulog at mukhang nananaginip ka." "Maayos ang tulog ko kagabi. I had this dream na magiging masaya ang buong araw ko." "Well, ako hindi. Kaya ako na lang ang matutulog."

Darating talaga ang pagsubok sa buhay. Each step I take is heavy. Hell, even breathing seems like a chore. There’s no spark running in my vein. Though Aquilino is with me, life is starting to become this white and black film. And the future appears to be bleak. It’s like I wake up one day and nothing makes sense anymore in terms of my dreams, my career.

Mitchel. Tahimik siyang ngumiti bago sumagot. “Sometimes dreams are not memories,” sabi niya. “Sometimes they are the life your heart desperately wishes existed.” Ngunit kakaiba iyon. Dahil sa tuwing napapanaginipan ko sila… pakiramdam ko may kulang sa pagkatao ko. Parang may katotohanan na pilit na ikinukubli sa akin. At kapag naiisip ko iyon… lalo akong gustong bumalik.