Limatik Sa Mata Novels & Stories

Alam kong pati sila matatakot sa itsura ko. Habang malalim ang iniisip ko, bigla na lang humangi. Huli na nang matakpan ko ang mata ko. Ramdam ko ang sakit na dinulot ng alikabok sa mata ko. Kinusot pa ko ito nang matindi kahit alam kong hindi ito basta-basta matatanggal. Mas lalo lang nitong pasasakitin ang mata ko. Hindi na ako matataka kung namumula na ang mata ko.

“‘Yan ba ang bago mong salamin? Ang ganda ah, bagay sa ‘yo.” “Yeah, tatlo ‘yan. Purple, black, and that pink frame. And a pair of clear contacts, too. Bought it all for her.” Lumingon kaming lahat nang magsalita si Knives. Hindi naman lihim ‘yun kay Mama maging kay Atsi at Seiji, pero hindi ko naiwasang mahiya nang banggitin nya pa ito ngayon. “Sinabi nga sa 'kin ni Kataleia, Knives. May grado na rin pala ang mga mata nya, ‘kala ko astigmatism lang,” tugon ni Mama.

Kitang - kita niya sa mga itim nitong mata ang hinanakit sa kabila ng pinapakita nitong ngiti sa labi. Nag - iwas siya ng tingin, hindi niya matagalan ang mga titig nito sa kanya. Punong - puno ng mga sakit ang mga mata nito, nasasalamin sa kung ano rin ang nararamdaman niya ng mga oras na iyon. Katulad niya ay napakarami rin nitong hinanakit sa mundo.

Subalit, alam niya na hindi dapat siya matakot. Ang kanyang matalas na mata ay nakatutok sa screen. Ang lalaki ay nakatayo doon ng hindi kumikilos. Tapos, ang kanyang mata ay naging matalas ng makita niya ang footage. Mababa siyang sumigaw. “Tigil.” “Bumalik ka 15 na segundo. Izoom in mo.”

Naalimpungatan ako dahil sa ingay na narinig. Pag mulat ko ng aking mga mata ay siyang pag sakit ng aking ulo ko. Ipinikit ko muna ang aking mata at saka iminulat muli nabawasan naman ang sakit ng aking ulo sa ginawa.

Ang malamig niyang mga mata, mas nakakatakot pa sa itim na bunganga ng baril. "Stop…!”

Napapalibutan ng mga bulbs ang napakalapad na salamin kung kaya't kitang-kita at nasasalamin ang bawat detalye ng itsura. Lumapit ako sa salamin at pinagmasdan ang aking sarili. Kitang-kita ko ang pag-itim ng ilalim ng aking mga mata tanda ng puyat at namamaga rin ang aking mga mata dahil sa pag-iyak.Bumaba ang aking paningin sa aking leeg at sa aking nakalantad na hiyas. Puno ito ng kissmarks.

Narinig ko pa nga ang mahinang pagdaing ni Katrina na para bang nasaktan ito kasabay ng pagpatak ng luha sa mga mata. "Hindi naman masakit diba? Close your eyes lang. Huwag mong tingnan para hindi ka matakot." masuyo kong wika at ako na mismo ang nagpunas ng luha sa mga mata nito. Napansin ko pa nga ang pagkatigagal nito na para bang hindi din nito inaasahan ang ginawa ko. Ewan ko ba, alam ko naman na hindi masakit pero naaawa ako dito. Siguro, first time din nitong matingnan ng doctor kaya ganito na lang ang takot na nakikita ko dito

Nagngangalit ang mga mata ni Matthew habang nakatitig siya sa anino. Iwinagayway niya ang kanyang braso, na nagdulot ng pag-angat ng mga bola ng liwanag mula sa Luminous Sect. Ang mga orb na ito ay lumipad sa ere at bumuo ng isang walang hugis na sapot na pumapalibot sa pigura. Sa wakas, nagpakita ang pigura ng bahagyang takot nang gawin iyon ni Matthew. Isang seryosong tingin ang lumitaw sa kanyang mukha.

halos lumaki ang mga mata ko sa inis. Nailing na lang ito na parang natamaan sa sinabi. Hindi ko pinansin ang mga emosyon nasa mga mata I don't care!