Malalim Na Tagalog 소설 & 이야기

Psh! "Ah sige,maliligo na ako..".sabi ko sakanya,mukhang wala pa siyang balak umalis kaya nagkatitigan muna kami at ako ang natalo doon,hindi ko siya kayang titigan sa kanyang mga mata. "Okie! Hihintayin kita ha? Mag-ayos ka".sabi niya kaya minadali ko ang pagligo,kahit parang nagyeyelo pa ang tubig ay kinaya ko lang iyon.

Sambit ko sa kaniya bumuntong hininga naman siya. Natahimik na kami ng dumating na si Sir Lopez teacher namin sa history na isa ring terror. Naglesson pa siya at maya maya ay nagtatanong na. “What is the original name of the Philippines?!” tumuro naman siya ng isang estudyante at tumayo ito. “L-Las Islas F-Filipinas po S-Sir.” Utal niyang sagot. “Good! You stand up!” tumayo ang tinawag niyang estudyante.

KAALAMAN TIME! Llamado - mas malaki ang pusta. Dejado - mas maliit ang pusta. -------- -buhay ay uunlad kung bisyo'y iiwasan.

May malalim na hininga sa dulo ng mga katagang kanyang binitawan. Nag-alala siya? This time ay walang Eli na nabanggit, wala rin ang pangalan ni Papa. Siya talaga ang nag-alala. Pinigilan kong matawa dahil sa kilig at baka isipin niyang pinagtitripan ko lang siya. "Matulog na tayo. Bukas, dadaan pa tayo sa mansiyon bago bumalik sa isla." Sabay pa kaming pumasok sa bahay at hinatid pa ako hanggang sa pintuan ng kwartong aking tutulogan ngayong gabi.

ngiting tango niya " Ingat anak! ". ngiting sabi ni Mama " Akala mo naman talaga pupunta sa malayong Lugar...ang dami ng gamit mo..parang hindi kana babalik sa bahay niyo ". salita ng driver ko este ni Dan Syempre diba kapag ikakasal ka..doon kana titira sa bahay ng lalaking mapapangasawa mo? " Psh...malay natin diba?at syempre nakakahiya naman sayo..tas baka magalit ka nanaman kapag sinuot ko yung jogging pants at t-shirt mo ". taray ko sakanya

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"

Alam kong hindi ako nakakain ng breakfast pero maayos pa naman ako. "J-Jairus?" hindi makapaniwalang tanong ko. Hindi ito nagsalita at mariin lang siyang nakatitig sa akin. Unti-unti na akong kinabahan at hindi ko na mapigilan ang nararamdaman ko. Pero may pumigil sa akin, ang matang malamig na nakatingin sa akin. Parang sinasabi na huwag akong gagawa na lagpas sa limitasyon ko. Pakiramdaman ko parang hindi ko siya kilala, parang bumalik lahat sa simula. Yung hindi ko siya kilala at hindi niya rin ako kilala. Parang ito pa lang ang una naming pagkikita.

Malalagpasan din niya ang pagiging masokista niya. "I see, thank you for loving me Cataleya, " malumanay na sabi nito. Pinakatitigan siya nitong mabuti. "I have one favor sa'yo please... " "Ano naman 'yun huh? " At parang ngayon niya gustong magpalamon sa lupa. Ngayon niya naramdaman ang pagkahiya sa pag-amin niya. "Pwede mo ba ako tawaging 'expensive' in Tagalog? "

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

"Natagalan ho ba ako?" "Hindi, tamang-tama lang. Nag paluto ako ng pulutan. Kumakain kabang papaitang kambing?" "Oo naman ho." Napansin niyang napaismik si Malia. "Itay ako na unang tagay." "Sige anak. Nga pala Ace wag kang maiilang sa anak ko ganiyan lang iyan makisalamuha, pero pinapataob niyan ang mga lasinggerong tambay dito sa amin."