Morning Prayer At Work นิยาย & เรื่องราว

He was the one who bought me my corporate attires at ito na nga ang mga iyon. Pero siguro hindi lang talaga ako sanay. Kaya lumabas na ako sa unit ko at pumanhik na ako sa elevator. I guess, Prime is still sleeping dahil alas siete pa naman ng umaga. But I need to be at the office earlier than my schedule dahil i-memeet ko pa daw ang magtetrain sa akin at ibang kasamahan.

Naghugas at niligpit ko ang pinagkainan ko saka nagbihis para gumayak papunta sa opisina dahil ala syete kinse na ng umaga. Nakaalis ako sa bahay ng ala syete bente tamang tama may oras pa ako para sa beyahe. Pagkapasok ko sa hallway marami rami na rin mga empleyado ang nakasabayan ko sa pagpasok at binabati naman ako ng mga ito ng good morning. Hindi pa ako late dahil may limang minuto pa ako para tingnan ang itsura ko sa salamin sa loob ng comfort room.

Maaga rin ako nagising dahil kailangan ko pa rin pumasok sa trabaho. It's already Friday and tomorrow is the family vacation kaya kailangan ko rin magpaalam kay Alexa at tapusin ang natitirang mga gawain sa opisina. Tumayo ako nang tignan ko ang oras at makitang 6:00 na ng umaga. Nagmadali akong pumasok sa banyo at saka naghilamos ng mukha. I just did my morning routine at matapos 'yon ay nagmadali rin bumaba para kahit papaano ay makapag-almusal. Hindi naman ako malelate dahil wala naman akong definite na time sa pagpasok, pero gusto kong panatilihin ang pagiging maaga ko sa pagpasok para gayahin ng mga empleyado ko.

Ngayon n'ya lang naalala na hindi pa pala s'ya nag-aalmusal. "H-Hindi pa po," nahihiyang sagot n'ya rito. "At bakit? It's almost nine in the morning at hindi ka pa kumakain? Paano ka makakapag trabaho ng maayos kung gutom ka? I don't like employee na hindi kumakain ng maayos kaya kung gusto mong manatili sa trabaho mo kumain ka sa oras," parang tatay na sermon nito sa kan'ya.

Hindi niya kailanman inisip na ganito magsisimula ang unang araw niya rito. “Paano mo nagawang magpahuli sa unang araw mo?” patuloy na sermon ng head manager. “Hindi ka ba marunong sa oras? O sadyang wala kang pakialam sa trabaho mo?” Nagsimula nang magbulungan ang mga empleyado, at ang ilan ay hindi na nagpipigil sa pagtawa. “Wala pang isang araw, pero sablay na agad.”

Mainit pa. Halatang bagong bili o sadyang iningatan upang hindi lumamig. Bigla niyang naalala ang mga umagang dati niyang kinabubuhayan. Mga panahong nagmamadali siyang pumasok sa trabaho habang halos wala pang tulog. Sa mga pagkakataong iyon ay magpapadala si Benedict ng mensahe. Don't forget breakfast. Drink more hot water.

"Naghihintay na po ang Board of Directors para sa inyong meeting." Tumango ako. "Thank you." Bago ako sumakay sa elevator ay humarap muna ako sa lahat ng empleyado. "Good morning, everyone." Mas lalo pang lumakas ang palakpakan. "Thank you for your warm welcome." "I truly appreciate all your hard work while I was away." "I know the past few weeks weren't easy." "But because of your dedication..." "Our company remained strong." Napatingin ako sa bawat isa sa kanila.

Kung tutuusin, pwede naman akong mapikon sa walang tigil nilang pang-aasar, pero hindi ko magawa. Kilala ko ang mga ito. Ganito lang talaga sila magpakita ng suporta. Sa paraan nilang iyon, ipinaparamdam nilang masaya rin sila para sa akin. Pagkatapos ng morning practice, sabay-sabay kaming nagtungo sa dining area ng HQ para mag-lunch.

sabi ni tita rose sa akin "opo"Sabi ko At kumain na nga ako, at kinabukasan umaga na, pumasok na ako sa trabaho sa office ko, sa sensible inc. "Good morning mam"greet sa akin ng ibang nagtatrabaho sa kumpanya "good morning"nakangiti kong sabi "Hi mam, good morning mam, ah mam may meeting po kayo mayang 9am sa ating conference room ,and then pakipirma na rin to mam"nakangiting sabi ni jade sa akin

Inalalayan ko na itong bumaba, napahawak ako sa braso niya. "Aray!" impit nitong bigkas. Ayaw siguro nitong iparinig sa akin ang pag-aray nito. Mamaya na lang ako mag-usisa. Papasok na kami sa loob, marami nang mga empleyado ang busy at nakakalat sa entrance ng building. "Good morning, sir, ma'am," rinig kong bati ng ilang empleyado na nadadaanan namin. Hindi man lang sumagot ang mokong na ito.