Ninong Ni Maria Clara นิยาย & เรื่องราว

"Teka, ano bang sinasabi mo Tiffany? M-may nagawa ba ako?" "You're simple, innocent…. A Maria Clara as they always say, pero nasa loob ang kulo. And that's who you are, Vier Kristine Sandoval!"

hamon ko. Dito niya ako nilingon. Ang kanyang mga mata ay madilim at puno ng misteryo. "Kung gusto kitang ikulong, Clara, hindi kita dadalhin sa site ngayon. I am giving you the chance to prove that you are more than just a name in a marriage contract. Huwag mong sayangin." --- ### Ang Tensyon sa Alcantara Heights

Naiinip na cya, parang gusto nyang liparin pauwi. ********** "Mam Clarisa dinner na daw po, dumating na si Don Miguel, pinatawag ka." Sambit ni Maria sa kanya habang nasa kwarto cya nag babasa ng magazine. Dahan dahan cyang tumayo at pumunta na sila ng dinning area. "Mejo gumaan ang pakiramdam ko dahil sa paglakad lakad natin kanina ate Maria, na exrercise ng mga paa ko. Sambit nya sa nurse nya.

Paminsan-minsan lang, kapag umuuwi si Clara para magbakasyon, saka sila namamasyal at namimili nang magkasama. Simple, payapa, at kuntento ang naging takbo ng mga araw niya. Sa isang kisapmata, dumating na ang araw ng pagkikita nila ni Maria. Punong-puno ng pag-asa si Shiena at maaga pa siyang dumating. Hapon iyon, at tumatagos ang sikat ng araw sa glass curtain wall, lumilikha ng mga aninong naglalaro sa paanan niya.

"Wee? siguro may manliligaw kana no? hindi ka lang nagsasabi sa amin." "Excuse me? wala pa sa isip ko iyan no? isa pa diploma muna bago jowa. Huwag mo nga akong itulad sainyo. Good girl to oy!" "Oo na ikaw na ang maria clara ng tropa. Diyos ko naman francyn baka may anak na kaming lahat tapos ikaw hindi man lang sumubok magka-jowa. Ano? tatandang dalaga ka gan'on." ani Safiyaa akala mo naman may jowa din.

“Mr. Nicolaj.” Ngumisi siya. ‘Yung ngising kilalang-kilala ko na. That same grin he wears when he's about to tease me. Pagkapanhik niya ng bahagya, inilapit niya ang bibig niya sa tenga ko. Mahina lang ang boses niya, pero sapat para marinig ko. “Maria Clara during the day…” huminto siya sandali. “And wild as hell at night.” Muntik na akong mabilaukan sa tubig na iniinom ko. Napalingon ako sa paligid, sinigurong walang nakarinig.

ang boses ay pamilyar. Nang mawala ang usok, nakita ni Maria ang kaniyang sarili sa loob ng isang tago na bunker sa ilalim ng isang lumang gusali sa Guadalupe. Ang kaniyang kaharap? Si Clara Soliven—ang kapatid ni Javi na akala nila ay naging kaaway na rin. “Clara? Bakit mo kami tinutulungan?” tanong ni Maria, hindi ibinababa ang kaniyang depensa.

“Hoy, Rea!” Napatigil ako sa pagpupunas ng crystal glass nang marinig ko ang matinis na boses ni Clara, isa sa mga mas nakababatang maid dito sa mansyon. Simula pa nang dumating ako, ramdam ko na ang init ng dugo niya sa akin. Siguro dahil nakuha ko agad ang atensyon ng 'mahirap amuin' na anak ni Niro. “Bakit po?” kalmado kong tanong.

Masungit na tanong ni Detective Andres. Lahat kami ay nilingon si Clara na namumula ang pisngi. Ngumiti ito ng malapad saka humakbang palapit sa'kin. Lumayo ako sa kaniya at muling tiningnan ang baliw na lalaki. Naabutan ko itong nakatingin sa'kin at wala akong nakikitang ano mang emosyon sa mga mata niya. "I'm Clara Juarez, daughter of General Federico Juarez," dinig kong pakilala ni Calara sa sarili niya.

“Hindi ko siya lalaki, Marcus,” mabilis na depensa ni Nimfa sa kasinungalingan ni Claire. “Anong hindi? Hoy, Nimfa, tama na ang kasinungalingan mo! Lumabas na ang baho mo! Magkasama kayo ng lalaking ‘yon, sobrang lapit niyo sa isa't-isa, hindi mo lalaki?” galit na galit na wika ni Claire habang nakapamewang.