Novel & Cerita No Friend! ไม่เอาเพื่อนนะครับ

คนตัวเล็กถึงกับเงียบ เธอพูดไม่ออก ทุกอย่างเหมือนหยุดนิ่งไปชั่วขณะ "ตะ แต่ เราเป็นเพื่อนกันนะ" "กูไม่ใช่เพื่อนมึง ตั้งแต่วันที่กูยัดคว_เข้าไปในตัวมึงแล้วค่าาา อิเวร!"

เฟรนด์ใบหน้าเหมือนคนเป็นพ่อไม่ผิดเพี้ยน เชื่อพ่อมันแรงก็งี้ ถอดแบบสามีมาทุกอย่าง แม้กระทั่งนิสัย เฟรนด์เป็นเด็กเงียบ ๆ พูดน้อย ไปโรงเรียนก็เล่นคนเดียว ไม่เข้าพวกกับใคร ไม่ชอบให้ใครเข้าหา “เพื่อน ๆ เฟรนด์ชื่ออะไรบ้างแม่อยากรู้” “ไม่มีฮะ” “ไม่มีคือ?“ “ไม่มีเพื่อน” พอจะรู้จาก คุณครูมาบ้างว่าลูกชายไม่ยอมเล่นกับใคร คราวนี้เธอจึงต้องสัมภาษณ์บ้าง ว่ามันเกิดอะไรขึ้น

ครามเงียบ "ฉันไม่อยากให้นายมาเสียเวลากับฉันเลยสักนิดฉันอยากให้นายเจอคนที่ดีกว่าฉัน" "เธอดีที่สุดสำหรับฉันแล้วฉันมีใจให้เธอคนเดียว" "ครามนายเป็นเพื่อนที่ดีกับฉันมากเลยนะอย่าทำให้ฉันกับนายต้องมองหน้ากันไม่ติดเลยฉันอยากให้นายไปเจอคนที่ดีและรักนายฉันก็รักนายนะแต่รักในสถานะ เพื่อนเท่านั้น"

"มึงนั่นแหละประสาท! มึงเลิกพูดคำว่าเพื่อนสักทีได้ไหมพายกูรำคาญกูไม่เคยอยากเป็นเพื่อนกับมึงสักครั้งเลย มึงจำเอาไว้!!" "เอ่อเพราะคำว่าเพื่อนนี้ไงมันเลยทำให้กูเป็นแบบเนี่ยถ้ามึงไม่อยากเป็นเพื่อนกูก็เลิกคบกันไปเลย"

ไม่อยากเป็นเพื่อนเธอเลย ไม่อยากแกล้งทำเฉยเมย ตอนเธอยิ้มน่ารักจังเลยเธอรู้ไหม เมื่อไหร่จะรู้สักที เป็นเพื่อนกับฉันนั้นมันไม่ดี อยากเป็นแฟนที่ดีจะได้ไหม ไม่อยากเป็นเพื่อนเธอเลย... อยากเป็นแฟนที่ดีจะได้ไหม

“ไม่ต้องเกรงใจ เราเพื่อนกัน” ประโยคธรรมดาแต่เปรียบดังมีดคมปักหัวใจ เนตราชาไปทั้งหน้า จริงสิ ในสายตาเขาเธอเป็นเพียงเพื่อนคนหนึ่ง คนไกลนอกสายตา “เพื่อนต้องช่วยเพื่อนอยู่แล้ว”

ฉันไม่อยากต่อปากต่อคำกับเขาหรอกนะและฉันก็ไม่ได้อ่อยใครแบบที่เขาว่าด้วย "ผมจะไม่ยุ่งถ้าคนที่เธออ่อยไม่ใช่เพื่อนของผม"หื้ม...ฉันเนี่ยนะอ่อยเพื่อนเขาให้ตายเถอะ

Rrrr “ว่าไง” (มึงอยู่ไหนครับเพื่อนน ปล่อยให้สาวรอได้ไงไอ้เวร!) “เออกำลังไป” กันต์ธีตอบกลับสั้นๆ ก่อนจะกดตัดสายเพื่อนสนิทอย่างซิมพร้อมกับตรงไปผับที่นัดกันไว้ พอมาถึงก็นั่งกินเหล้าพร้อมสาวสวยข้างกาย

“อ๋อ ปกป้องมันดีนักนะ เป็นแฟนมันเหรอ” “เปล่า! เป็นเพื่อน” “อ๋อ เธอชอบมัน” “ปะ..เปล่า เพื่อนกันจะชอบกันได้ยังไง”

มองหน้าซีดของเพื่อนสาว “กินยาแล้วไม่เป็นหรอก เดี๋ยวคงดีขึ้น” จิวารีปฏิเสธ “พรุ่งนี้แกมีนัดกับแม่ไม่ใช่เหรอ ไปนอนต่อเถอะฉันไม่เป็นไรหรอก”