Pagsulat Ng Tula นิยาย & เรื่องราว

pagbabahagi ko ng opinyon ko sa kaniya. "Totoo iyan, hindi talaga madaling magsulat. Kaya ang tunay na manunulat, nasa puso talaga dapat ang pagsusulat at isinasaisip ang bawat salitang ilalapat niya sa kaniyang akda. Dahil ang akda niya ang mismong magpapakilala sa kung sino siya." Napa-wow ako sa words of wisdom niya at pati na rin sa paggamit niya ng Wikang Filipino! Mukhang nagkamali ako na minaliit ko ang galing niya sa paggamit ng sariling atin.

Nakangiti kong kinakausap ito. "Ang ganda, ikaw ang liwanag sa madilim na kalangitan. Liwanag na nagbibigay ng pag-asa kahit na dumating sa puntong walang-wala na." Nasasabik akong gumawa ng tula. Ito ang ginagawa ko sa tuwing naiisip ko kung ano ang pakiramdam ng may pamilya at sa tuwing nalulungkot ako. Ngayon, magkakapamilya na rin ako. Magagawa ko rin ang paggawa ng tula nang masaya ang pakiramdam ko.

Paulit ulit itong umiling. "Hindi ikaw ang sumulat nito, hindi ka marunong gumawa ng tula." Tumayo ito, ngiting ngiti pa rin. "Nag-aaral akong gumawa at gusto ko ikaw ang unang makakabasa ng unang tulang ginawa ko."

“The first thing we'll do this week, very simple lang class. I want you to create a poetry, kahit anong topic na gusto mo. Of course, this is Creative Writing subject, so I want all of you be to creative.” Sinulat ko sa binder ang sinabi ng ginang. Napaisip tuloy ako kung kaya ko bang magsulat ng tula? Marami akong nabasa at nakita, pero hindi ko pa nasubukang gumawa rati. “I'm sorry to interrupt,” biglang lumitaw sa harap ng pintuan ang isa pang guro. Ang pinagkaiba nito sa naunang guro ay mas bata siya at mas matangkad. “Nandito na ba si Asheia Dian Travosco?”

Napapikit na lamang siya at sabay tumulo ang luha nito. Dahil sa wala siya mapagsabihan ng kaniyang saloobin ay minabuti na lamang nito na sumulat ng tula ukol sa kaniyang Damdaming sawi. Tulad ng dati niyang ginagawa kapag siya ay nalulungkot ay minamabuti niyang sumulat ng tula at ibigkas ito sa kalikasan tulad kagubatan, ilog, batis at talon. Matapos gawin ang tula ay pumunta na siya sa talon ng Pagsanghan. Kaniyang binigkas ang gawang tula.

Ihihinto na lang Hahayaan na lang Hanggang ako'y magkulang Kaya huwag kang susugal sa taong di ka mahal Dahil mas masakit pa ang masampal Ng katotohanang di kanya tunay na minahal Parang ako'y naging panakip Sa Damdamin mong naiinip Na maasam ko lang kung ako'y mananaginip Grabe hindi niya lubos maisip kung paano siya nakasulat ng tula kahit hindi pa naman niya natatagpuan ang lalaking nararapat sa kanya. Pagkatapos niyang matapos ang tulang kanyang isinulat agad siyang pumasok sa kanyang kwarto upang itabi ang kanyang likha at dahil marami rami na rin ang lamok sa labas.

"Proyekto Uno: Gumawa ng tula." 'Buti naman, magagamit ko na ang kakayahan ko.' "Bukas isusumite ang tulang ito. Malayang pagtutula lamang ito ngunit, kailangan may sukat, walong saknong at walong taludtud. Naiintindihan niyo?" "Yes sir." Tugon namin at kumonut ang nuo niya. "Ingles ang iyong sinagot. Nakalimutan niyo na ba ang pangatlong patakaran?" May bahid na galit na usal niya.

Tuluyan nang nawalan ng masabi si Elara. "Deo, Florante at Laura ba 'yan? Mukhang 'Florante at Lalamunan' itong isinulat mo!" "Itinuro ang tula na 'yan noong Grade 7 mo sa junior high, tapos nakuha mo pa ring baluktuyin ang pagkakabisado para lang maging menu ng karinderya!" Hindi mapigilang tumaas ang boses ni Elara sa matinding panggigigil.

Ang mga skywritten na tula at mga talumpati ng pag-ibig ay lahat ay mahusay niyang isinulat kasama sa loob, ginawan niya akong isang painting na may kasamang tula at matibay na talagang tatagal ng daan-daang taon, at magdadala sa akin, at sa mga hinaharap na may-ari, ng hindi mabilang na laki ng kaligayahan at kagalakan sa puso dahil ramdam mo ang pag-ibig sa tuwing tinititigan ang mga painting. Nang tumugtog ako ng piano si Gaelle ay lahat kami napalingon sakanya, naramdaman ko ang mga nakakapagtaka at nakakakilabot na bagay habang nakikinig. May mga bagay akong naaaninang sa utak ko.

“T-ten poems? Baliw ka ba? Hindi gano’n kadali magsulat ng tula, at no erasure pero ballpen ang gamit?” Ngumisi si Honey. “Exactly. Matatawag bang punishment kung madali? 4 lines, with 6 paragraphs each poem.” Napakurap si Zion at tuluyang nalaglag ang panga nito. Nagsusulat siya ng nobela kaya madali nalang sa kanya ang magsulat ng poem, pero apat at sa hndi makatarungang structure? Pakiramdam niya ay mababaliw siya.