Novel & Cerita Pagsulat Ng Tula

“Iniisip ko, buhay pa kaya siya… Madalas ko siyang naaalala.” “Mahilig siyang sumulat ng tula. Minsan, binigkas pa niya ang isang tulang ginawa niya para sa akin. Ang ganda…” Iyan ang ibinahagi ng matandang kasambahay kay Greg. At dahil sa tapat na salaysay ng matanda, napaluha si Greg sa harap niya. At kahit paano… may bakas ng pag-asa sa mga sinabi nito.

At kung sino man na may kapangyarihan ang nagbalik sa ‘kin sa panahon na ‘tong labis ko siyang pasasalamatan. May pagkakataon na ’kong maayos ang buhay ko. Ang una ko na dapat gawin ay ang paglayo sa presensiya ni Alice. Hindi ko kailangang kabisaduhin ang tula na ‘to dahil walang pagsuyo na magaganap. Hindi ko hahayaan na maging mag-asawa kami sa hinaharap. Kinuyom ko ang papel na nasusulatan ng tula, galit ang pumupuno sa puso ko ngayon. Uunahan ko na sila sa pagtatangka sa buhay ko.

Camsy_Classy Sapagkat nasa puso ko ang pagsusulat. Sapagkat ito ang gusto ko. Lahat ng mga bagay na hindi ko masabi, idinadaan ko na lang sa pagsusulat, sa piyesang aking nililikha. Hindi man ako kasing galing ng mga sikat at kilalang manunulat dito sa Pilipinas, masaya pa rin ako na ibahagi ang mga gawa ko, mabasa man nila ito o hindi.

Tila buhay ko’y nawawalan ng pag-asa Mundo ko’y umiikot sa apat na sulok ng silid Tanging karamay, isang munting makinilya Kaulayaw sa kalungkutan, Itong aking munting Talento. Sa mundo ng mga tula, kalungkuta’y napapawi Tanging pangarap ay masilayan ang mundo Ngunit sadyang ipinagkait sa kaawa-awang nilalang “Saglit na huminto sa pagtipa ang aking mga daliri mula sa makinilya ng marinig ko ang pagbukas-sara ng pintuan.

"Dahil nga may suyuang nangyari eh napagawa tuloy ako ng tula para sa kaniya.. Pinaghirapan ko talaga yun. Akalain niyo, bata pa lang ako non pero nakagawa na ako ng tula at yun ang unang tula na nagawa ko at ginawa ko para lang sa kaniya. Dahil ganoon siya kahalaga sa akin. Hindi ko na isheshare dito yung tulang ginawa ko kasi gusto ko kaming dalawa lang ang nakakaalam non. Then one day, sa kubo na nakagawian naming tambayan sa may bukid ay naabutan ko siyang nagdodrawing. Nakakamangha na mahilig pala siya sa pagdodrawing."

saad ko. “Ha! Mali ka, Nicolo! Pakinggan mo ang sasabihin ko okay?!” Too loud. “Magkaiba ang ballpen tsaka papel diba?! Pero kapag pinagsama mo ang dalawa, may silbi ito. Magandang duo kumbaga! If you use a pen and paper, you can write. And when you write, you can create words. And if there are words, you can create a masterpiece! Just like a novel, a poem, or an essay.”

"Talulla!" Tiis lang Talulla. Tiis lang. Magsulat ka! Kapag wala kang natapos na manuscript ikaw ang gigilitan at tatapusin ng tagapatnugot mo. Sa kangkungan ka pupulutin kapag nagkataon. Umayos ka! Pangungumbinsi ko sa sarili ko bago ko muling sinubukan ko magsulat pero bago pa muling dumapo ang daliri ko sa keyboard ko ay may tumawag ulit sa akin. Mas malakas at mas nakakainis! "Talulla! Open the goddamn door!"

“Paglihis ng patutunguhan, Tulad ng malayang pag-agos. Dala ng pagbabalik, Ang panibagong yugto.” Mga katagang tulad ng nagdaang mga tula ay nakaukit din sa sanga. Mariin siyang napapikit sa nabasa, nahihinuha ang hindi magandang mangyayari. Ang mga bugtong na ito ay batid niyang mga palatandaan. Walang ano-ano’y hinablot nito ang isang kuwaderno at ang plumang nasa harapan ng mga nakasalansang libro.

Ilang sandali pa, nagsimula na siyang magturo. "Ngayong araw, ang ating tatalakayin ay ang tungkol sa Tula. Ang tula ay isang anyo ng panitikan na nagpapahayag ng damdamin ng isang tao. Ito ay binubuo ng mga saknong at ang mga saknong ay binubuo ng mga taludtod. Inyong napag-aralan na ito noong nasa Sekondarya pa kayo kaya't pinagawa ko kayo ng isang tula sa nararamdaman ninyong pag-ibig sa isang tao. Tignan natin kung magagandahan ako," masungit na sambit niya upang kabahan ang mga kaklase ko. Buti na lang na nasabihan ako agad ng kambal at ni Janus sa pa-asisgnment ni Maestro. Kung wala raw, baka automatic bagsak ako sa unang activity which I can't let happen. I never fail!

At saka ako nagsimula na gumawa ng tula dahil tanging pagsusulat lang ang may kakayahang makapagpagaan ng aking loob sa mga oras na hindi maganda ang lagay ng puso ko. Sa bawat salita na aking binibitawan ay ang pagbigat ng puso ko na parang may dumadagan. Sa bawat tinta na naisusulat ay ang pagpilit ko sa aking mga mata na manatiling dilat. Sa bawat saknong na aking inililikha ay ang pag-agos ng aking mga luha. At sa bawat sulat na nasa iisang pahina ay ang unti-unti kong panghihina...