Novel & Cerita Plastic Envelope With Handle

“Sobrang bait mo naman. Naiiyak ako sa tuwa. Gusto kitang gawing madrasta.” Nagkibit-balikat siya, kunwaring tatangis. Napatingin si Bea at napangiwi. Ang galing talagang umarte ng babaeng ‘to. “Ms. Miller,” bulong ni Amber habang palihim na nakangisi, “anong brand ng plastic bag ang gamit mo? Ang dami mong kayang isalpak sa loob.” Sumagot si Bea ng may malamig na ngiti, “Kahit plastic lang ’yan, siguradong di mo kayang bilhin.”

"Call me if something happens. Kahit gaano pa kaliit na bagay 'yan, o kung bigla kang makaramdam ng hindi maganda, tumawag ka agad sa akin. I’ll leave my meeting in a heartbeat if you need me." Tumango ako at nginitian siya. Matapos naming kumain ay matiyaga kong niligpit ang mga disposable boxes na pinaglagyan ng mga ulam at isinilid ang mga ito sa isang plastic bag. Akmang itatali ko na ang plastic nang may mahulog na isang maliit na card mula sa ilalim ng isa sa mga lagayan. Mukhang nakadikit iyon sa ibabaw kanina at dumikit lang sa ilalim nang pagpatung-patungin ko ang mga kahon.

Dahil doon, natabig ng aksidente at tumilapon ang laman ng kahon. Wala ng nagawa si Mason. Tumilapon ang lahat ng laman ng kahon. Hindi mabilang na mga plastic straw. Wala ang ipinagmamalaki ni Ingrid na space shuttle na gawa sa straw. Kasama ng mga plastic straw na ngayon ay nakakalat sa sahig ng stage ang isang maliit na papel na may nakasulat.

Marami sila sa loob at wala siyang oras magbilang, makipag-plastikan lang meron. "Hey, bitch!" tawag sa kaniya nung kulay tae ang buhok at puno ng accessories ang katawan. Pwede na yata itong magbenta sa loob ng arena mamaya. "I'm sorry? I'm a little busy. Can I ignore you later?" ningitian niya ito ng nakakaplastik. Sobra pa sa plastic factory! Napasapo ito ng bibig sa kaniyang sinabi at galit na nag-walk out papuntang toilet room.

“Wala pong pangalan kung sino ang nag-deliver, iniwan lang daw sa labas.” Napakunot noo ako. Kinuha ko ang envelope. Walang pangalan, walang return address. Puting-puti lang, parang walang bahid. Pero mabigat. Tila may papel o larawan sa loob. Pagbukas ko, nalaglag ang tatlong bagay:

Kinuha ko ito at pumasok sa isang private viewing room na inihanda nila. Nang maiwan akong mag-isa, inilapag ko ang box sa mesa. Simple lang ito, walang masyadong dekorasyon. Pagbukas ko, ang unang tumambad sa akin ay isang puting envelope. Medyo lukot na ito, may bakas ng tuyong putik sa isang kanto—ang envelope na nawala noong gabing 'yun.

Kumuha ako ng dalawa niyon. Si Vish naman ay tumitingin-tingin sa ilang mga keychains na souvenirs. Umagaw ng atensyon ko ang isang itim na porseras na gawa sa pilak. Dalawa iyong nakalagay sa isang plastic cover. Kinuha ko iyon at pinakatitigan. Ang isang porseras ay mayroong maliit na lock sa gitna. Ang isa naman ay mayroong susi sa gitna.

May malaking trash can dito, alam kong nandito ang mga gamit dahil sinabi na iyon ni Enrique bago ako umalis. Agad na binuksan ko iyon at nakita ko ang dalawang Calibre 45 na baril. Agad ko iyong dinampot at ang lagayan nito. Sinuksok ko sa magkabilang gilid ko ang dalawang baril. May pouch rin na nando'n kasama ng mga baril. Puro bala ang laman niyon kaya kinuha ko isa-isa ang mga magazine at nilagay sa bulsa ng suot kong leather pants. Sinuot ko na rin ang maskara ko at ang mahabang coat na kasama ng mga gamit. At nang masiguro na kumpleto na ay nilagay ko sa malaking trashcan ang ball gown ko at ang mga gamit ko na nakita na ni Raden para hindi niya ako makilala. Nilugay ko rin ang naka s

May isang bagay siyang tinitingnan sa loob ng isang maliit na transparent na plastik na kinuha niya mula sa kanyang bulsa kanina habang nasa kwarto ni Eli. Sa loob ng plastik, may nakalagay na isang piraso ng mahabang buhok ng bata na may kasamang ugat—hair strand na palihim niyang nakuha sa unan ni Eli habang natutulog ito kanina.

Tanging isang bagay lang ang naiwan sa pinakagitna ng makintab na kahoy. Isang itim na sobre. Black envelope. Walang seal, walang pangalan ng nagpadala, at walang nakasulat na kahit anong address sa harap. Dahan-dahan ko itong nilapitan at binuksan gamit ang aking nanginginig na mga kamay. Sa loob niyon, may isang solong linya na nakasulat gamit ang matalim at sariwang tinta