Poem Written By Filipino Author นิยาย & เรื่องราว

Naramdaman ko ang lamig mula rito sapagkat hapon na. Hindi pa rin ako nakakalahati dahil may mga libro pa akong tinatapon sa sako na pinapatabi ko lang sa loob ng facility. At may iba rin na ayos pa naman kaso sira na ang front page at back page. Readable pa naman ang iba lalong-lalo na ang 'Noli Me Tangere' at 'El Filibusterismo' ng pambansang bayani ng ating bansa na si Dr. Jose Rizal.

sang-ayon ni Matthew habang ang mga braso nito ay nakapulupot nang mahigpit sa baywang ko. “Parang ayaw kong umalis dito. Ang toxic sa Manila, parang hahanap-hanapin ko ang simpling buhay. Dito, walang pressure, walang mga taong iistorbo sa atin... tayong dalawa lang." “Same, baby. Mamimiss ko rito.”

“The first thing we'll do this week, very simple lang class. I want you to create a poetry, kahit anong topic na gusto mo. Of course, this is Creative Writing subject, so I want all of you be to creative.” Sinulat ko sa binder ang sinabi ng ginang. Napaisip tuloy ako kung kaya ko bang magsulat ng tula? Marami akong nabasa at nakita, pero hindi ko pa nasubukang gumawa rati. “I'm sorry to interrupt,” biglang lumitaw sa harap ng pintuan ang isa pang guro. Ang pinagkaiba nito sa naunang guro ay mas bata siya at mas matangkad. “Nandito na ba si Asheia Dian Travosco?”

"Mawalang galang na ho, pero mas maganda ho sana kung uuwi na lang ako. Hindi ko na ho ipipilit sa anak n'yo na walang bayag ang pagiging Ama sa anak ko. Hindi rin ho ako intrisado kung ano ang meron kayo at kung tatanongin n'yo ako kung sino ako? My name is Natalia Punongbayan! From the City of Dreams Manila! Na may kasabihan na; Sa bansang mahal ang bigas gayundin ang gas, maraming mandurugas, marami ring PATATAS... PILIPINAS!! And I thank you!" Matapos ko 'yon sabihin ay sumulyap pa ako kay Argo na umiiling lang sa'kin bago taas noo ko silang tinalikuran. Parang may stiff neck pa nga ang leeg ko habang naglalakad palabas ng bahay.

Kasi nga fiction lang naman po ito kaya naman po, sana kung may nakikita kayong pag kakamali o mga impormasyon sa tingin niyo ay hindi naman nangyayari sa taong 1500s ay sana po isipin niyo na lamang na dinagdag ko na lamang iyon at gawa gawa ng aking imahinasyon. At pag may nakita kayong mali, please correct me in the nice way! Nice! Nag susulat po ako ng mabait kaya sana po mag basa pa kayo din ng mabait. Ang akda na ito ay gawa gawa ko lamang. Wala po itong katotohanan, hindi naka saad sa kasaysayan sa pilipinas. This work of fiction was inpired of AMAYA at ang ibang mga impormasyon ay nagagaling dito, Ang mga pangalan, pangyayari, tauhan, lugar at kung ano pa ay galing lamang sa aking is

Just like the roses found on Philip and other students' palms. Hindi ko maiwasang mamangha at magtaka. Mangha dahil sa isiping hindi na normal ang taong may gawa nito. Nagagawa niya pa kasing maglagay ng code. Samantalang ang pagtataka naman ay dahil sa pinapahiwatig ng sulat. Kung sino ang tinutukoy nito. "I own her," mahinang basa ko rito.

Bumaling na lang ako sa bintana para pahupain ‘yong kabang nararamdaman ko. Hindi ko namalayang nakatulog na pala ako. Nagising na lang ako sa isang k’warto na nakahiga sa malambot na kama. Hinanap agad ng mata ko si Xian pero wala siya sa k’warto, nabaling ang atensiyon ko sa isang veranda at pumunta ako ro'n para buksan ang glass door kaya naman ay umihip ang sariwang hangin at samahan pa ng mapayapang dagat. Sobrang ganda ng paligid lalo na ‘yong karagatan na kitang-kita ang asul nitong tubig. Magdidilim na rin ang kalangitan dahil papalubog na ang araw. Sobrang ganda no’n kaya ‘di ko maiwasang hindi ngumiti ng malawak.

CHAPTER 1: The Visitor Malapit na ako sa mismong lugar, at habang tinatahak ang mga magandang daan ay kita ko kung gaano kaganda at kasariwa ang hangin sa parting ito sa Pilipinas, hindi gaya sa US na puro buildings at minsan ka nalang makakita ng mga puno sa paligid. Pero sa lugar na ito, sariwa at mamumuhay ang mga puno ng maayos.

Agad namang sumagot ang dalaga. "For me, It's Maria Clara by Fernando Ma. Guerrero." Tumango naman ang professor sa sagot niya. "Hmm, bakit iyon ang gusto mo Ms.Torres?" Curious na tanong ng prof. sa dalaga. "Para sa akin po, napaka ganda ng nilalaman nito. Isa dito ang pang pito na stanza, na nagpapatunay kung gaano kamahal ni Ibarra si Maria. Mamatay man si Maria pero maaalala pa rin siya dahil sa nobela na ginawa ni Ibarra gamit ang mga kamay niya." Mahabang paliwanag nito.

Because it's just a start. THIS IS A FILIPINO LANGUAGE STORY This is a work of fiction,Names characters, business,songs, places and events and incidents are either product of the authors imagination or used in fictitious manner. Any resemblance actual person living or dead or actual event are entirely coincidental 𝐖𝐀𝐑𝐍𝐈𝐍𝐆: This Novel is UNEDITED. This story is consist of grammatical and typographical errors. ✔︎𝐒𝐭𝐫𝐨𝐧𝐠 𝐥𝐚𝐧𝐠𝐮𝐚𝐠𝐞𝐬✔︎