Quotes For Tired Person Novels & Stories

“Para mo namang sinabing enjoyin ‘ko na lang ‘tong pagkakasakit ‘ko.” “I didn’t mean that. Ang akin lang, you really have to give yourself a well-deserved rest. Kahit kaliwa’t kanan na uli ang mga natatanggap mong offers, ‘wag mong kakalimutan ang magpahinga. Minsan kasi, kinakailangan pa nating magkasakit para ma-realize nating tao lang din tayo.”

I think my sleepless nights and tiredness are worth it. “If you say so. Tapos ka na ba?” Tanong nito sa akin na ikinatango ko. “Then, let’s go.” “What? Wala ka naman pong schedule ng meeting ngayon Sir.” Takang tanong ko. “Exactly. I’m tired. I need some fresh air.” “Hindi ko alam na alam mo pala ang salitang ‘yan.” Hindi ko maiwasan matawa. “I’m not a robot.” “Really?” Inirapan ako nito.

Pero sa gabing iyon, nang magsalita siya at ilahad ang kanyang mungkahi, wala akong nagawa kundi tumango at pumayag. Siguro dahil sa sobrang pagod. I’m tired—pagod na pagod na akong maging laging matatag, laging handang lumaban, at laging may dalang mabigat na pangalan na inaasahan ng lahat na panatilihin kong mataas at walang bahid ng kahinaan. Masyado na akong nalulunod sa mga numero, kontrata, pagpupulong, at sa imahe ng pagiging matagumpay na negosyante. Minsan, naiisip ko lang: kailan naman ako magiging simpleng tao? Yung taong hindi kailangang laging mag-isip ng estratehiya, yung taong pwedeng magpadala lang sa nararamdaman nang walang takot na masira ang reputasyon.

Hindi gumana ang pagmamatigas niya kaya naman susubukan niyang umapila ng may pagpapakumbaba. Agad niyang pinalambot ang linya ng kanyang mukha, at sa mababang tinig ay sinabi, “You know how busy I am these days. Wala akong dapat sayangin na oras. I should seize every minute that counts. I have my deadlines and ideas are just pouring in my mind at this moment. You know the flow of my work. Can’t you just be more understanding?”

“Don’t forget to take care of yourself, okay? You can’t pour from an empty cup.” Napatawa ako nang mahina. Pamilyar na sa akin ang linyang ‘yon; ilang beses na rin niyang sinabi iyon para ipaalala sa akin na unahin din ang sarili. Parang naging mantra na namin. “I know. I’m trying. Pero alam mo na, ang hirap lang minsan. Everything feels so fragile. Parang laging may nakaambang mali.”

Mahabang wika ko. Kinabahan ako ng bigla nyang sinandal ang ulo nya sa balikat ko, nasa right side ko sya nakaupo ngayon. Dinig ko ang malakas na buntong hininga nito. "I'm tired, Elyse," "I'm tired of this kind of society. I'm not going to say that I'm tired of this world because the world has nothing to do with it, we're just living in this world. The number one problem is the people around us."

palusot ko saka ibinigay sa bar tender ang order nila Simon. "Pagod ka na agad, eh halos kasisimula pa lang natin ah? Kanina energetic ka pa at sobrang saya. Ang bilis mo namang mag change mood." aniya. "Kulang lang siguro ako sa tulog." pagdadahilan ko." "Abay, tulog-tulog din pag may time. Baka ma-over fatigue ka niyan, sige ka lahat ng pinaghirapan mo, doctor ang makikinabang." turan niya.

"Kanina tumanggi ka pang... So ano gusto mong isipin ko?" "I'm just f*cking tired okay? Dahil lang ba tumanggi ako? look I drank heavy earlier kaya wala akong sa mood but don't f*cking look for an excuse para pagbintangan ako, You don't know what I've been through the whole day." Sagot pa nito sa kanya na may halo ng talagang inis sa tono.

Burn out na yata ang nararanasan niya. “Hmmm, do you miss anyone? Bakit kasi hindi mo isinama? Break na ba kayo?” “Pwede ba keep your mouth shut kung wala kang magandang sasabihin.” She was really tired. Hindi nga lang niya malaman kung saan kumukuha ng energy ang mga kasamahan at nagsisipagsayaw pa sa maingay na tugtugin. Humiga siya sa buhangin at inilapat ang katawan.

Binuka ko ang dalawa kong hita ng makaupo ako at tiningala ang ulo. I let my eyes close for a second to release the heavy feeling because of exhaustion. I've been so tired this whole day working my fucking asses in my dad's company that soon-to-be mine, and I have no spare personal battery anymore to dig my best friend's personal grave, so I let him off the hook this time for forcing me to go in this cheap place.