Quotes On Awareness Of Self นิยาย & เรื่องราว

"True wisdom is not measured by how much you know, but by your ability to grow and learn from what you do not know. Explain to me what's the meaning of that." Natigilan ako nung nagsalita siya ng napakalalim na quote siguro. Napa-isip naman ako ng malalim habang ina-analyze ko ang lahat ng sinasabi niya habang naglalakad pa din kami. "That quote emphasizes that genuine learning goes beyond accumulating knowledge. True wisdom lies in recognizing the limits of what you know and being open to growth through new experiences and understanding. It highlights humility as a key aspect of learning, as acknowledging ignorance allows space for self-improvement and discovery."

Hindi uubra kay Leopold ang ganitong klase ng pag-iisip. Hindi niya sinasanto ang mga taong self-centered lalo na kung mayroong ginawang hindi mabuti ang mga ito sa kapwa nila tao. Ang bawat isa sa atin ay mayroong karapatang ipagmalaki ang bawat tagumpay na ating nakakamit sa buhay. Lahat tayo ay may karapatang ipagmalaki ang ating sarili, but not to the point that we will offend someone or do something harmful to them.

Magsama-sama silang mga p*nyeta. “Just focus. Kahit ano pa ang sabihin ng iba sa iyo ay huwag mo silang pansinin. Ikaw ang mas nakakakilala sa sarili mo at hindi sila. Dapat maging famous ka dahil mahusay at nanalo ka at hindi sa mga walang kabuluhang batikos,” dagdag niya. I slowly nodded my head.

“Simple lang. Ang sikreto ko ay unti-unti kong minahal ang sarili ko. Kinapitan ko ang tapang, hindi para ipaglaban ang sarili sa ibang tao, kung hindi para tahakin ang isang panibagong buhay ng buo ang loob. Hindi ko na inisip ang sasabihin ng iba, kung ano ang tingin nila sa akin. At hindi ko hinayaan ang ibang tao na diktahan kung sino ako o kung ano dapat ang maging ako.” “Tinanggap ko ang mga rejections, pero hindi ko hinayaang makaapekto sa akin ang mga iyon. Ako ay ako. Ako ang nakakaalam kung sino talaga ako. Ako ang may hawak ng sarili kong kaalaman at kakayahan. Madalas kong balikan sa isip ko ang mga hindi magandang pangyayari sa aking nakaraan. At isinumpa ko sa sarili ko na hind

It doesn’t demand to be seen. But it happens. Quietly. Surely. She looked at herself in the mirror one last time before stepping out the door. I will not be afraid to be seen without him beside me. --- “One day, I won’t have to remind someone I’m worth it. They’ll know. And they’ll show up. Until then… I show up for myself.”

Daig ko pa ang naputulan ng dila at parang batang kinurot na bagama’t hindi man umiyak ay tahimik at walang kakibo-kibong umayos ng upo. Did I really know how to appreciate people around me? Kilala ko pa ba ang sarili ko? Ako pa ba ito? O ibang-iba na ako dahil sa pag-iingat ng galit ko sa mundo, kay Dad at sa ibang taong wala namang kinalaman sa kamalasan ko sa buhay? I was muted. Whatever the words written in my mind, I am the one who knows alone.

'no voice is as mean as our own voices are to ourselves'. Lagay ko sa caption at inupload ang picture. Isa yan sa mga quotation na sinabi nang isa sa mga iniidolo kong singer at kahit papaano ay maiiugnay ko yon sa nararamdaman ko ngayon. Sa kabila ng gutom ay mas pinili kong magscroll sa newsfeed ko at umabot na rin ng halos 300 reactions ang inupload kong picture sa loob lamang ng limang minuto. Kakatuwang sa dami ng mga iyon ay wala man lang nangamusta sa akin. I let out a deep sigh.

"lintik!umayos ka self!focus!focus self!" Humiga akong muli sa kama at itinaas ang kaliwang kamay ko,tiningnan kong muli ang singsing sa daliri ko.malawak akong ngumisi."nagsisimula ka palang self,pero may improvement na,kunti pa,lina.kunting tiis pa."pabulong kong sabi sa sarili ko.

Nasa kalagitnaan na sila ng byahe nang napansin ni DJ na medyo natutunaw ang hawak na ice cream, nasa kalagitnaan pa naman sila ng byahe na matraffic. "Tol, kainin mo ang sa ibabaw na part, dilaan mo. Kakapalinis ko pa naman ng kotse kagabi, baka tumulo yan matamis pa naman, at baka langgamin ang kotse." Nag aalalang sabi ni Kier, habang nakahinto sila sa gitna ng kalsadang matraffic. Moral lesson/self improvement tip: Huwag pagtawanan ang taong di lubusang kilala dahil hindi mo alam kung ano ang kakayahan ng taong iyon, baka magulat ka na lang na ang taong Pinagtawan mo ay siya mismo ang tutulong sayo

“Huh? Anong ibig mong sabi–" “Think before you speak. Limit yourself from trusting such people even if your close ones, sometimes they're the reason for you to fail. Being selfish isn't bad at all." pagpuputol niya sa akin. Panandalian pa itong sumulyap sa wrist watch niya bago muling ibaling ang paningin sa akin. “It's late. Have some rest, we'll start preparing ourselves tomorrow."