Rizal Without The Overcoat Novels & Stories

Rafus' expression was calm, Fraise seems cold, and Rojas' definitely pissed. Rafus rush towards me then extend his hand. Tinulungan niya akong tumayo at kinuha ang leather jacket na nakalagay sa ibabaw ng upuan. "Baby, let's go somewhere." "Huh? Why? Where? Are you sure?" I ask before gazing at Rojas and Fraise. Ipinasuot niya sa akin ang leather jacket dahil satin noodle-strap top ang damit ko. Rafus entwine our hands and before we left the balcony, I heard Rojas' dangerous voice.

Nakita niyang nasapo ng Kapitan ang sariling noo. “Dios mio! Bakit ang kukulit ng mga batang ‘to?” sigaw ng Kapitan nila pero baliwala lang sa mga bata. “SALAMAT,” bulong ni Ella Jane kay Rafael nang tulungan siya nitong buksan ang zipper ng kaniyang suot na gown.

Sa bahaging kanan naman ay may Richard D. Both rooms shouts luxury. Nga naman. Mayaman nga siguro ang angkan ng mga Diaz. Itinulak ni Lexi ang pintuan na hindi naman pala naka-lock. Nakita niya si Xorxell na nakaupo sa study table nito. Wearing an eyeglasses dahilan kung bakit nagmukha itong istriktong propesor na sinusuri ang test papers ng mga estudyante nito. Nagpang-abot ang mga kilay na parang may hindi nagustuhan sa mga nabasang dokumento. Lexi felt her heart beats up faster than usual. Ngayon lang siya aamin. Na mas lalong gumwapo ang binata kapag nagsusungit. Lalo naman kapag galit ito. Hoy kalma. Si Xorxell Diaz lang iyan ang mapapangasawa ko sa hinaharap.

May kaibigan kasi si Jose doon at pwede nito silang tulungang magbagong buhay muli. Agad naman siyang tumungo sa kanilang tagpuan na kung saan naghihintay na ang kabayong sasakyan nila para makatas. Nakita naman niyang naroon na naghihintay si Jose. Suot nito ay ang camisa de chino at ang salakot na gawa sa banig, pang ordinaryong magsasaka ang kaniyang sinusuot. Habang si Amor naman ay ang baro't saya na hindi na kaayaya para hindi gaanong mapansin at may suot din siyang kulay itim na belo para matakpan ang mukha niya. Agad niya itong nilapitan at hinagkan ng madiin. May ibinigay siya kay Jose na mga kuwintas na gawa sa perlas.

He's now wearing his short and plain black t-shirt. "Ginagawa mo rito?" "I told you, mag-uusap tayo." "Wala tayong dapat pag-usapan Ruce." pumasok ako sa walk-in closet to get set of clothes to wear. Simpleng cotton short at black sleeveless crop top lang ang kinuha ko. I was about to take off my robe ngunit nakita ko sa reflection ng salamin si Ruce. Sumunod pala siya. "I'm going to get dressed, umalis ka."

“Hindi na talaga mawawala ang tubig sa pagitan natin, ano?” Si Kenneth. Nakasuot ito ng dark coat, crisp white shirt, at black slacks parang galing sa fashion magazine, hindi sa talyer. Nasa bisig pa rin niya si Riza, halos magkadikit na ang kanilang mukha. Pareho silang napatingin sa isa’t isa, sandaling tumigil ang oras. Mabilis na kumabog ang dibdib ni Riza. “Uh… pwede mo na akong ibaba…” bulong niya, namumula.

Naramdaman niya ang pagkabasa ng suot na damit. Azriel: “Join me, akong bahala sa damit mo.” sabay utos ni Azriel sa kasambahay na magpadeliver ng dress saka undies. Halos mamula ang muka ni Rhiya roon lalo na nang hilahin pa siya lalo ni Azriel kaya napaupo na siya sa kandungan nito. Nakasuot naman ng short ang lalaki kaya nabawasan ang kaba ng dalaga.

Nakatayo si Tina sa gitna ng malawak na bulwagan. Paulit-ulit niyang tinitingnan ang suot niyang simpleng practice dress. "Señorito..." Mahina niyang tawag. "Hmm." Nakatayo si Rhylle ilang hakbang ang layo. Naka-white polo lamang ito at itim na slacks. Hindi na nakasuot ng coat. Mas simple. Pero hindi pa rin maikakailang napakagwapo nito. "Sigurado po ba kayong sasayaw ako?"

Ngunit ang pangarap na iyon ay tila binuhusan ng malamig na tubig nang tignan niya ang lalaking nakaupo sa kaniyang tapat. Si Radleigh ay nakasuot lamang ng isang simpleng itim na silk robe—mula sa kaniyang sariling silid na tila bagong gising lang at walang balak mag-ayos para sa isang pormal na pagtitipon. Ang kaniyang siko ay nakatukod sa lamesa habang ang kaniyang ulo ay nakasandal sa kaniyang kamay, ang kaniyang mga mata ay nakapikit at tila mahimbing na natutulog sa gitna ng ingay.

"Eh, ikaw nga hindi marunong kumatok." Kahit ayaw kong isuot ang sobrang habang gown ay napilitan pa rin akong isuot ito dahil ito ang gusto ni Rafael na isuot ko. Bumagay naman sa akin ang gown at mas lalong lumutang ang aking kaputian dahil sa kulay niyon. May mababaw pang ukab sa may dibdib. Nakapa-old fashion talaga ng Rafael na ito. Feeling ko ay nagmukha akong manang na sobrang haba ang suot.