Novel & Cerita She Was Pretty Tagalog Dubbed

Napataas ang kilay ko. "Tahimik ka pala," wika niya kaya nanlaki ang mata ko. Kaya niya magtagalog?! "You can speak tagalog?" "Oo naman! Filipino kaya ako!" She laughed again and her bright eyes was like a moon. She looks like a bright moon. "You...You look like a moon," I whispered that make her stop a bit. "Do you like looking at the moon?" she asked at nakalumbabang tumingin sa akin.

Matagal na kaming hindi nakabalik dito sa Manila, hindi rin naman pamilyar ang mga taong ito kaya natitiyak namin na hindi siya galing sa camp. Dahan-dahan akong lumingon kay Jersey at doon ko lang din napagtanto na pati ang mga kasamahan ko ay nakatingin din sa kanya. She is smiling like a child na tila ba inaasahang magtataka kami. "Who are they?" Almina asked.

"Miss Santos, you mean to say, binato ka ng cellphone, kaya ka humawak ng kaldero?" “Yes, Your Honor! Kasi grabe sya, makasakit! Masakitan ako, as in! Murag gipatay ko ba!” Ano raw? Napatigil ako. Did she just—was that even Tagalog? "Miss Santos, Tagalog. Please." Pilit kong pinakalma ang sarili ko, but at this point, I was already regretting taking this case. “Ah, eh, ano po, ang sakit talaga kasi! Yung parang tinusok ang heart ko, pero sa ulo po pala natamaan.”

I guess, she is a korean girl because of her attires. "You see I'm coming but you don't ilag-ilay on my way." Nag-uumigting ang panga kong sinita siya nang lapitan ko. Damn. I spoke tuloy tagalog here in Korea. Kainis. Nang muli akong tumingin sa kaniya nakatitig pala siya sa akin. "What? You don't ilag-ilag on my way?" Pang-uulit niya sa sinabi ko dahilan para mainis ako.

, wika niya ulit. Tila umakyat naman ang dugo ko sa aking utak at nagawa ko itong sungitan. "Galing ka sa abroad, diba? So ibig sabihin, marami kang pera. Kaya mag-taxi ka! Hindi mo kailangan magpasundo kay David! Hindi ka special girl!", "W-wait, who are you?", "Huwag mo akong englishin! Nasa Pilipinas ka na!", turan ko sa dalaga.

Sinubukan kong tumingin sa paligid upang tumawag ng ibang tao ngunit wala akong makita. “Hey, wala akong gagawin sa’yo.” Napabalik ang tingin ko sa kaniya at napanganga. Nag-tatagalog na talaga siya? “You’re speaking in tagalog na?” hindi makapaniwala kong sabi na ikinatawa niya ng mahina. “At tumatawa ka na?!” “What do you think of me a robot? And besides Filipino is my first language kaya marunong ako magtagalog Anastasia.” Napakurap at napalunok ako ng banggitin niya ang pangalan ko.

Tumayo ng tuwid at yumuko sabay pinagsiklop ang mga daliri sa harapan. “I am sorry ma'am. I didn't mean to scream. I— I just felt so startled.” She stammers. Kinakabahan. Mas lalong lumapad ang pag-ngiti ni Shayne. The woman's accent, ang kulay ng kutis na hindi mapusyaw, hindi maitim. Makinis na kayumanggi. Pilina! “Pilipina?” Tanong niya. “Y-Yes ma'am.” Lumukso ang puso niya. Ang kaninang lungkot at kaguluhan sa isip ay biglang napalitan ng tuwa. “Pilipina rin ako!”

'' sabay tulak nito sakin paalis sa dinadaanan niya. Si Mia Costales ang tinaguriang Queen Bee dito. Anak mayaman, maganda, matalino ngunit may ugaling di ka aya-aya. Sikat siya dahil anak din siya nang isa sa mga investor ng Brent Academy. Nakukuha lahat ng gusto. 'What Mia wants, is what Mia gets.' ganun siya. Spoiled brat nga ika nila.

What the hell is she saying? "Just want to inform you..." Rumolyo ang mata ko. "I'm prettier than her" Mayabang kong saad, umayos ako ng upo at taas noo siyang tiningnan, I heard her chuckled. "Okay all right.No one can beat a Decimier Jewel Avellana" Yeah right, no one can beat me. Pagdating man sa itsura oh sa yaman.