Short Poem About Self Novels & Stories

Hindi 'yan basta-basta darating para pahirapan ka, dumarating ang mga pagsubok na kinatatakutan natin upang tayo ay mas lalong tumatag. Marami rin akong inaayawan sa sarili. Sometimes I asked myself if am I worth it? Mahal ko ba ang sarili ko? But then I realized maybe the reason why you struggle with loving yourself is because you don't give yourself credit for the things you do as often as you should. Maybe it's because you think loving oneself is about grand gestures when it's actually about the little things. Maybe it’s about that one movie you watched alone because well, all your friends backed out the last moment but you really wanted to watch it. Maybe it’s about that new hairstyle yo

“Don’t forget to take care of yourself, okay? You can’t pour from an empty cup.” Napatawa ako nang mahina. Pamilyar na sa akin ang linyang ‘yon; ilang beses na rin niyang sinabi iyon para ipaalala sa akin na unahin din ang sarili. Parang naging mantra na namin. “I know. I’m trying. Pero alam mo na, ang hirap lang minsan. Everything feels so fragile. Parang laging may nakaambang mali.”

“Mamuhay ng mabuti at magmahal ng mabuti. Kahit na hindi ako makuntento sa sinuman, Hangga't kaya kong buhayin ang sarili ko, Hindi ko pinipiling isuko ang aking mga mithiin, Kahit sa mga araw ng kahihiyan." Sabay-sabay silang kumanta, at si Alex ay tumakbo, tumalon, at nag-inat sa likod nila para ipahayag ang fighting spirit ng kantang “The Atmosphere.”

Kaya naman I usually go home as much as I can. Pero sabi nga ng nanay ko, hindi ako tagapagmana dahil wala naman silang ipapamana, kaya naman kailangan nating magtrabaho dahil hindi tayo senyorita. After finishing my sandwich and coffee, I got up and looked at myself at the mirror before looking out. I am pretty, hindi naman sa nagmamalaki pero maganda naman ako in my own special way sabi nga ng nanay ko. May matangos na ilong, medyo maliit na mukha, maliit na bibig at medyo maliit din na mga mata. Pero hindi singkit ha. Lahat ata sakin maliit kasi at 5 feet flat, pati d****b ko medyo flat din, pero keri lang kasi maganda naman ako pumorma at malaki yung balakang ko. Sabi nga nila, you can n

Kinutusan ko naman ang sarili na hindi talaga ako nanaginip na nangyari na talaga 'yon kagabi. Dahan-dahan akong bumangon. Napahinga ako ng malalim ng maka-upo ako sa gilid ng kama. Dahan-dahan akong tumayo at halos mawalan ako ng malay sa sobrang sakit. My knees wobble the reason why I feel in the mattress.

At ang pagbabagong iyon ay hindi dumating sa isang malaking pangyayari. Dumating ito sa maliliit na sandali. Sa bawat umagang sabay kaming nagkakape. Sa bawat gabing hindi kami kailangang magsalita para magkaintindihan. Sa bawat tinging sapat na para malaman ko ang iniisip niya. Hindi ko namalayang unti-unti na pala akong natutong makita ang sarili ko sa pamamagitan ng mga mata niya.

Ang kanyang pagkamaingat ay hindi malamig: ito ay isang lambat, isang paraan ng pag-asam sa mga kahinaan. At ako, ako ay nasasanay sa ideya na maaaring malaman ng mundo ang aking pangalan kasabay ng pagtuklas nito sa sarili nitong kahinaan. Natututo akong tumanggap ng mga papuri nang hindi nawawasak, na tumugon sa mga pagbati nang hindi nanginginig. Ang pagtatawag ng "ikaw" ay ginagawang hindi gaanong nag-iisa ang mga pag-aaral na ito. Kapag nagdududa ako, hindi ko na kailangang magmakaawa sa isang kakaibang tagapagbigay-biyaya; maaari ko na lamang siyang tingnan at humingi ng tulong.

Ngunit dahil deserving ka dahil ikaw sila. At pagkatapos, binuksan ko ang laptop at nag-compose ng bagong chord progression sa notebook. Title, pansamantalang: “Echoes of My Own.” Bagong kanta tungkol sa pagharap sa mga echo ng judgment at sa pag-evolve ng sarili habang nananatili sa ground—para sa sarili, para sa pamilya, para sa mundo.

That I need to give up. Unti unti ng bumibigat ang talukap ko.Kasunod ng pagpikit ng mata ko ay ang pag-amin sa sariling--Pagod na ako Maybe there are mistakes that can't forgive There are some wounds and trauma that never heal.

Ngumiti siya. "Simple lang, nagtiwala lang ulit ako sa sarili ko kasi yung isang pagkakamaling nagawa mo hindi yun yung magdedefine ng buong pagkatao mo. Lahat tayo nagkakamali, nasa sa atin lang kung paano tayo babangon doon and I choose to trust myself again kasi kung hindi, wala na sana ako sa harapan mo ngayon."