Si Mark Tahimik Lang Novels & Stories

Elara’s POV Tahimik sa war room, pero ramdam ko ‘yung bigat ng bawat hinga. Scattered ‘yung maps sa mahogany table — may mga red marks kung saan delikado, black pins kung saan nagsisimula ‘yung rebellion. Si Damian nasa gitna, nakataas ang sleeves, expression niya parang bato. ‘Yung mga tauhan niya tahimik lang, takot huminga ng mali.

“I—I mean, you're not Daryl Stone. You're Damon Blackwell. CEO ng Blackwell Empire. Your face is everywhere. It’s impossible not to recognize you.” Tahimik si Damon. Pero halatang napako na siya sa kinatatayuan. His jaw tensed. His fingers twitched. “You shouldn’t say my name here,” malamig niyang sagot. “It’s a confidential session.” “I know,” aniya sa mahinang tinig. “I’m sorry.”

“Not when you’re trying to save a hundred people’s jobs. Not when your father’s legacy is hanging by a thread. Not when every investor you’ve ever trusted turns their back on you.” Tahimik siya. For once, wala siyang tugon. His jaw tightened slightly, but his eyes softened, just a little. Enough to make me wonder what kind of walls he built around himself, and how high they were. “You think this deal makes you the hero,” he said eventually. Ganun ba ang tingin nya sa akin? Nagpapakitang gilas lang? Na pure business lang lahat, para makita nang mga tao na hero ako?!

“Welcome.” “Mitch na lang,” mabilis kong sagot. “Nice to meet you.” Tumango siya. Isang tango lang, pero sapat na. “Sa kanan niya ay si Miko ang ating marksman at kilala sa IGN na OnPoint.” patuloy ni Sir Sol. Nakasandal ang lalaki sa upuan habang ang isang paa ay nakapatong sa center table at may hawak na energy drink.

“Hahanap-hanapin mo ako, Mihrimah. Hahanap-hanapin mo ako.” TAHIMIK na umalis si Mihrimah sa kama ni Altero na natutulog pa. Nakadapa kaya nagpe-pyesta ang kanyang mga mata sa malapad at matipuno nitong likod. Hindi lang pala sa braso ang tattoo nito. Maging sa kaliwang balikat ay meron hanggang sa baywang. Halos pangapusan siya ng hininga habang pinagpapala ang mata sa katawan ng lalaking sumamba sa kanya at nagparanas ng napakasarap na pakiramdam hanggang sa mapagod siya at makatulog.

assistant"> Tahimik siyang bumangon at naghanda. Isinuot niya ang puting square pants at ipinares dito ang itim na long-sleeve silk polo. Simple, ngunit elegante. Hindi siya nag-aksaya ng oras sa sobra-sobrang ayos, isang maliit na diamond necklace at pares ng hikaw lang ang sinuot niya.

“Really? Then what are you, Blake?” Tahimik siya ng ilang segundo bago nagsalita. “I’m the past. That’s all. I can admit that I haven’t fully moved on. But seeing her happy with you… it gives me peace. At least I know she’s with the right man.” “Then prove it. Prove it by keeping your distance.” “Kung iyon ang hinihingi mo, fine. Pero may isang bagay akong hihilingin sa 'yo.”

Seraphina's POV Tahimik. Wala ni isang umimik. Kahit si sir Janus, na laging may ngiti, ay seryoso na ngayon. Tumawag ng pangalawang presenter, isang babae mula sa marketing team. Nervous na siyang tumayo, pero sinimulan pa rin niya. “For the new campaign, we’re planning to—” “Next.” Napahinto siya. “Sir, if I may just explain—”

Katahimikan. Makalipas ang ilang sandali ng katahimikan ay sinenyasan ni Jasmine Martin ang lalaking taga-bitbit ng attache case nito. “Your silence means that you do not agree with our proposal,” wika nito, “see you in our first court hearing.” Tinalikuran na siya ng abogada at humakbang paalis.

“Just follow the sound of the bell. Step by step. Huwag kang matakot.” Tahimik siyang tumango. Sa ilalim ng itim na salamin, nangingilid ang luha niya. If only Mom and Dad were still here… Kasama niyang nagbabantay si Necy, na abala sa kanyang cellphone, palihim na nagsusulat ng mensahe sa isang “Unknown Number.” Necy: Ready na siya. After training, pauwi na kami. Prepare na ang team.