Novel & Cerita Si Mark Tahimik Lang

Samantala "Dahil sa pangyayaring iyon,wala nang nagawa si marko kundi iwanan ang mga iba pa niyang mga kasama sa mansion. "Wala na akong kasalanan ! Kasalanan ito ni boss erick! Kaya walang dapat sisihin dito! Ang Tumatakbong sabi ni marko sa kanyang sarili. Kahit labag sa kalooban niyang iwan ang mga kasamahan nito lalo na si Benjie na mabait din sa kanya. Kaylangan ko nang makarating sa Tulay,Tiyak na naghihintay na si boss sa akin! Ang humahagos na hingal na sabi ni marko habang nakasakay na sa kanyang motorsiklo.

magalang na tanong nito nang makita siya. "O-Opo, ako nga po," mahinang sabi niya. Iniabot sa kanya ni Marcus ang mga dala nito. "Ito po galing kay Mr. Sandoval. At may mensahe po siya." Kinabahan si Alana. "Anong mensahe?"

Kaia's POV Tahimik lang akong nakaupo sa passenger's seat ng sasakyan habang binabagtas ang daan pauwi sa bahay. Wala naman ding kibo si Uncle Romy na abala sa pagmamaneho. Mukha ring nagmadali siyang pumunta sa eskwela para lang masundo ako. Dapat talaga ay sa mga ganitong oras, nasa opisina pa siya. Pero dahil siya ang tinawagan ng clinic dahil sa nangyari sa akin, heto na siya.

Tahimik. Ilang segundong tila walang gumagalaw sa pagitan naming dalawa. Hanggang sa nagsalita siya, mababa pero matalim ang boses. “Kong mahal mo talaga siya... mahahanap at mahahanap mo kung nasaan siya.” Napakurap ako. “Anong—”

Tahimik niyang sinabi, "Si Dok Marquez." Sandali akong natulala. Bago ko tuluyang naalala kung sino siya. Ang dati kong psychiatrist. Ngayon, kapag iniisip ko siya, malabo na lang ang alaala ko. Hindi ko na maalala ang mukha niya. Hindi lang siya. Pati ang iba pang mga taong hindi ko gaanong kakilala ay unti-unti ko na ring nalilimutan.

Tahimik. Nagkatinginan sina Harvey at Caelan. At mas lalo pang natawa si Harvey. "Hindi, Boss." Sabi niya habang pinupunasan ang luha sa kakatawa. "Ang una kong narinig..." Huminga siya nang malalim. "...Gall Ass." Tahimik. Natigilan ang bantay. Nagpatuloy si Harvey. "Edi..." "Samahan kayo ng mga pwet?"

Tahimik siyang pumwesto sa likuran nito, saka mabilis at malakas na hinampas sa batok, dahilan para agad itong mawalan ng malay at bumagsak. Hinila niya ang lalaki sa isang tagong bahagi, pagkatapos ay hinubad ang suot nitong cap, jacket, at holster. Mula rito, nakuha niya ang isang fully loaded na pistol at isang rifle. Matapos ayusin ang kanyang anyo, mabilis siyang umakyat sa mataas na pader at tumalon pababa sa kabila.Pasimple s’yang naglakad sa loob na para bang isa s’ya sa mga bantay.

James Tahimik. Sobrang tahimik ng condo matapos umalis ni Althea. Napaupo ako nang mabigat sa gilid ng kama habang hinihimas yung mukha ko. Fuck. Hindi pa rin nagsi-sink in sa’kin yung nangyari. “Amara.” Mahina kong mura sa sarili bago napapikit nang mariin. Bakit iyon yung nasabi ko?

Tahimik siyang sumunod habang tinatahak namin ang daan papunta sa magarang sasakyan na nakaparada sa harap ng bahay namin. Pagpasok namin sa loob ng kotse, ramdam ko agad ang lamig ng aircon na tila kabaligtaran ng init ng ulo ko. Sumunod din agad ang dalawang personal bodyguard ni Nolan—isang babae na laging nasa kaliwang bahagi niya, at isang lalaki na hindi ko na kailangan pang tingnan nang matagal para makilala. Si Larkin. Tahimik, seryoso at walang emosyon ang mukha niya habang umupo siya sa tabi ng driver.

Tahimik siyang tumango at dahan-dahang umalis para magpalit. *]:pointer-events-auto scroll-mt-(--header-height)" dir="auto" data-turn-id="592e276f-bb89-4207-9dd7-6e985e6fa028" data-testid="conversation-turn-51" data-scroll-anchor="false" data-turn="user">