Silence Words Novels & Stories

dagdag pa niya. Maraming naguguluhan sa usapan namin. Karamihan sa kanila, nagdadalawang-isip kung maniniwala ba kay Sofia o hindi. Hindi ako nagsalita. Wala pa akong masabi sa mga binitawan niyang salita. Parang natameme ako. Pero hindi puwedeng manahimik na lang ako. Silence means yes. At hindi ako papayag na malaman nilang isa akong huwad at ang totoong Aelice ay nagpakalayo na.

Di ako sumagot at tumitig lang ako sa kanya kaagad namang nawala ang ngiti niya at napakunot noo siya. “See? Silence means no.” aniya ni Sir Rafael. “Big no! Because silence means yes he just shy to admit!” “Sheyt ella, ella is mine ang tema mo.... Di ka ba na wet?” aniya ni czarina habang siniko ako at bulong niya. Kumunot ang noo ko. Anong nakaka wet dun?

A voice stroking my fear as the world disappeared before my eyes. “You’re the quiet kind of comfort, a strange familiar bliss… I breathe into the silence… so I sing… soft as rain that falls when no one sees. Sing… like the world is gen—” “Serene.” The sound stopped the moment her name left my lips. I heard of sudden movement—soft, but filled with shock. The sound of a hand quickly covering a mouth. A small step backward, too careful—too guilty. “Si Krixaine,” Senior Maria corrected gently.

Hindi na siya nakapagsalita. “Silence means yes,” sambit ko ilang minuto ang lumipas. Lumayo ako kay Jacc. Lumayo rin ako kay Mother Celestine. Pumunta ako sa may isang malaking bato.

At doon, sa simpleng linya na iyon, may isang bagay na tuluyang nag-shift—isang tiwalang hindi na kailangan ipaliwanag. “Why are they quiet?” Ang tanong ni Ellen ay hindi galit— ito ay iritasyon. Sa conference call kasama ang legal team niya, walang sumasagot agad. “They’re not reacting publicly,” sabi ng isang abogado. “That’s not necessarily bad.” “Wrong,” putol ni Ellen. “That’s worse.” Tahimik ang linya. “Silence means preparation,” dagdag niya.“And preparation means they found something.”

Mariin ang pagkagat ko sa pang-ibabang labi ko, pinipigilan ang sarili na muling bumahing. The silence between us made me feel both awkward and somehow comforting. Parang gusto kong magbukas ng topic para maiwasan ang awkwardness sa hangin na ayoko rin. I want to nurture this silence because like what I've said earlier, it's comforting. It's relaxing. I feel like I'm in my own home or something.

Hindi rin siya tumango. Tahimik. Napangisi si Victor, bahagyang tinaas ang isang kilay. “Silent means payag kang hatid-sundo kita,” dugtong niya, may smirk na ngayon sa tono. “Basic rule.” Doon lang lumingon si Elera. Isang mabilis, malamig na sulyap. “Silent means irritated,” sagot niya. Diretso. Walang arte.

Gusto ko rin naman marinig sa mismong bibig niya ang sagot. Ilang segundo ko hinintay ang sagot niya. Subalit, na natili lamang siyang tahimik. Silent means yes ‘di ba? Ibig sabihin yes ang sagot niya? Kung ganun, nagkukunwari lang yata siya na ayaw niya ang niluto ko. Sus, pasungit-sungit pa. Gusto lang din naman.

At rinig na rinig pa niya ang di niya dapat marinig. "Did I," He paused in a moment and sighed heavily. "cheat on you?" Garalgal na pagpapatuloy niya sa mahinang boses. Mahina na para bang natatakot siya na marinig ko at maaaring oo ang isasagot ko. Hindi ako makaimik. I remained silent. Saglit na katahimikan ang namagitan sa amin. "Silent means yes! Fuck!" Kalauna'y sambit niya sa paraang sobrang dismayado.

“Again.” Hindi ko alam kung bakit, pero sa ikatlong ulit, may kakaibang bigat ang pangalan niya sa bibig ko. Parang isinisingit niya ang sarili niya sa pagitan ng mga hininga ko. “Good,” sabi niya. “You remember who owns the silence here.” May kumalabog sa loob ng dibdib ko ..hindi takot lang. Paghamon.