روايات وقصص ضمن Sniffing In Tagalog

KABANATA 4 “SINO ‘yan?” tanong ni Wency at napatingin ang lahat sa akin. Mas lalo pa siyang napangiti at sinenyasan sila, na hindi rin maintindihan ng mga kaibigan ko. Parang tanga. “Ansabe?” naguguluhang tanong ni Sheryna. “Tao? Hayop? Bagay? Lugar? Pangyayari? Nakakain ba ‘yon?” pabirong wika ni Loira.

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.

sagot ko naman. Sabagy ano pa bang aasahan ko ay lolo na to, puro 21st century utak nito eh. Our voices were growing louder by the second, attracting more attention. A vendor, a stout woman with a booming laugh, couldn’t resist chiming in. “Mga ineng, ineng, bakit kayo nag-aaway? Parehong masarap ‘yan! Subukan niyo ‘tong sili ko, siguradong mapapanis ang laway niyo!”

Nauna na akong lumakad sa kanya at siya na ngayon ang nasa likod ko. "Dapat hinalikan mo 'yung palaka." "Huh?!" Pagtataka niya. Napatigil siya saglit. "Frog princess 'yun. Sa tuwing may nakikita kaming palaka ni Angelo, frog princess ang tawag namin." Sagot ko at naramdaman kong sumusunod na siya sakin. "Kapag nakakita naman kami ng snail ang tawag namin ay snail princess tapos kapag butterfly naman Queen butter."

Pumilantik ang mahaba at makulay na kuko nito sa ere. "I know, I know my dear. I know I'm pathetic. You don't have to stress it because I myself is aware of it. But Chino, I can smell it in the air. Malapit na siyang dumating. Naaamoy ko na siya. Konting hintay na lang at makikilala ko na rin ang lalaking deserve ang freshness at tightness ko." Sinabayan ko ng seductive na tawa para mas convincing.

Sagot ni Krizha, habang ako’y patuloy parin sa pakikinig. “It’s..... it’s the heart of the banana.” Seryusong saad nito. “Huh?” Tila nagugulohang turan ng batang lalaki. “I said, it’s the heart of the banana, sa tagalog ay puso ng saging. Hindi mo ba alam ‘yun?” Tanong ni Krizha pabalik sa batang lalaki. “I don’t know that, because mommy don’t tell anything about that heart of the banana.” Inosinteng saad ng batang lalaki.

suminghot-singhot 'to tanda ng pag-iyak. Napakapit siya sa headrest ng sofa dahil sa nalaman. Akala niya alam ng mga 'to kung nasaan siya. Ang abuela niya. "I-I'm here in the Philippines, Ate Mae. Can I talk to my abuelo, please? Please, Ate Mae..." Ano ba ang pinasok niya? Ba't nagkaganito? Hindi ba pinaalam ng kanyang ama sa mga 'to kung nasaan siya?

Bahagya akong napailing, sabay bulong sa sarili ko— “Baliw lang ang maiinlove sa’yo…” Mahina akong natawa, pero ramdam ko ang bigat sa dibdib ko. Habang nakatitig ako sa pinto na unti-unti nang nagsasara, biglang bumalik ang alaala sa utak ko—mga detalye, mga pahiwatig na dati’y hindi ko binigyang pansin. Si Nikolas… isang tagapagmana ng isang malaking kumpanya.

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

Hyacinth. "Oo," tango ko. "Paano kung may gawing masama siya sa'yo sa room niyo?! Hindi ka ba nag-iisip?! Ginamit ka nung taong 'yon, tapos babalakin mo pang uwian!" Bri shouted.