Sorry Not Sorry Novels & Stories

tanong niya sa akin at nakaramdam naman ako ng awa dahil halatang hindi siya nakatulog ng maayos “Hindi na! Sabi ko pa saka ako napayuko dahil nahihiya talaga ako sa ginawa ko “I’m sorry! Hindi ko lang talaga mapigilan!” sabi ko sa kanya kaya naman agad niya akong nilapitan “No amore, don’t be! Naiintindihan ko naman! And I’m sorry too, dapat tinikman ko muna yung mangga.” napakamot pa si Dylan sa ulo niya saka siya napailing

Hindi niya naman ito pinansin at dumiretso sa harap ng salamin. “Baby please talk to me, I promise I won’t do it again. I admit my mistakes and I’m really sorry about it. Kausapin mo na ako please. Hindi ako makapagfocus sa trabaho ko dahil ikaw ang iniisip ko. Hindi ko naman sinasadya na maramdaman mong parang wala ako sa tabi mo kapag kailangan mo ako. And I’m sorry kung pakiramdam mo hindi kita naiintindihan. I’m sorry kung sarili ko lang ang iniisip ko.” malumanay na saad ni Jaydon.

Pout pa niya. "Okay lang ako-" "It's not,lika na bumaba na tayo." Aya pa nito. Yes ganito ka hirap mag handle ng isang bipolar Princess,a minute ago she's definitely mad but now she's like an angel.. "I'm sorry about it,nasaktan ka ng dahil sa akin, ikaw naman kasi,ang simple lang nang utos ko di mo pa ginawa." Inis na muling sabi nito.

CELESTIA’S POV Sabi nila, mistakes are meant to be lessons. Pero sa mundo ng mga bilyonaryo, ang isang pagkakamali ay hatol ng kamatayan. Para itong mantsa sa isang mamahaling white silk dress, kahit anong kuskos, kahit anong laba, laging may naiiwan na bakas. Isang paalala na minsan kang naging marupok. Minsan kang naging tanga.

Lalo niyang hinigpitan ang pagkakayakap sa beywang nito na para bang pakiramdaman niya ay anumang sandali na mawawala siya kapag bumitaw siya dito. "I'M SORRY EOR EVERYTHING. Alam kong hindi sapat ang mga bulaklak na yan kapalit ng mga kasalanan ko sayo. Pero hindi ako susuko, Jullie. I will win you back even if its take a lifetime.." Narinig niyang sabi ni Didrey sa kanya ngunit nanatili pa din ang paningin niya sa bulaklak na ngayon ay nakapatong sa mga hita niya. For the first time, narinig niya na umamin ito ng pagkakamali. Yun nga lang, halos umabot narin ng ilang taon ang realization na yun para dito.

Tumunog ang cellphone ni Carl dahil sa text ni Cristine. "Pasensya na Carl hindi ako nakapag-paalam." Wika ni Cristine sa text. Alalang-alala naman si Carl kay Cristine. Lihim namang napangiti si Sophia dahil napaalis niya ang tinuturing niyang karibal kay Carl. "Let's go Carl, huwag nating sayangin ang mahalagang gabing ito." Wika ni Sophia sabay hawak sa braso ni Carl.

"I'm really sorry for what I did Ri, pinagsisihan ko lahat ng mga maling ginawa ko-," " Matagal na kitang pinatawad.Sorry din noong panahon na nasaktan kita.Siguro tinadhana talaga na mangyari sa atin ang lahat ng ito para bigyan tayo ng leksyon.Let's forget the past and moved on.Pero hindi ko pa kaya na tanggapin kang muli sa buhay ko.Sorry."

“I am not here to explain myself because there is really no explaination that will be enough to justify the things that I did. I am here for one reason only. That is to do the one thing that I should have done but never did.” “If there is one word in the dictionary that I hate so much, it is ‘sorry.’” Hindi ko napigilan ang panlalaki ng mga mata ko. Is that… “To me, saying ‘sorry’ is an admission of guilt. Kapag nag-sorry ka, binibigyan mo ng lisensya ang iba para singilin ka at ang nakakatakot, hindi mo alam kung hanggang saan o hanggang kailan sila maniningil…”

Lalo tuloy siyang nahiya rito. “Sorry ha, hindi ko kasi napigilan ang sarili ko kagabi, napagod ka tuloy. Matulog ka muna diyan, gisingin na lang kita pag nakarating na tayo,” wika nito na may ngiti sa mga labi.

Nasasaktan siya dahil hindi mawala wala ang kabog ng dibdib niya tuwing nasa malapit ito. "Sorry for words. Hindi ko sila ilalayo sa'yo, Bunny. Hindi ko gagawin 'yon. Oo, nagalit ako dahil naglihim ka, dahil ang daming nasayang na panahon. Nagagalit ako sa sarili ko dahil wala akong kwenta lalaki— pinabayaan ko ang mga anak ko lumaki na wala ako. Ibang anak ang inalagaan ko, pinalaki ko, minahal ko ng ilan taon samantalang sarili kong mga anak, sarili kong dugo hindi ko man lang nagawang alagaan at palakihin. Kaya sino ako para ilayo sila sa'yo? I'm really sorry—sorry wala ako sa tabi niyo, sa tabi mo, sa mga panahon na kailangan na kailangan mo ako, sorry—"