Suspenso Mga Nobela at Kwento

Tahimik ang paligid. Yung klase ng katahimikan na masakit sa tenga parang may kulang, parang may nawala, pero hindi mo alam kung ano. Nakahiga si Sue sa kama, nakatitig sa kisame, hawak ang cellphone niya na kanina pa naka-idle. Ilang minuto na siyang walang ginagawa, hinahayaan lang gumulong ang oras habang magulo ang isip niya.

FIVE SENSES CHAPTER 24: SUSPENSION "Seryoso ka ba? Suspended ka ng dalawang buwan at may detention pa dahil sa pagtulong mo sa mga taong iyon?" nabiglang tanong ni Lylia ng ikwento ni Krem ang nangyari. Natahimik ang dalawang kabanda nila ng marinig ang pag-uusap ni Lylia at Krem. Hindi sila makapaniwala sa narinig.

“Uy, bakit ganyan mata mo? Parang nakipag-break ka sa mundo.” Napatawa ako nang mahina, kahit pilit. “Ganyan ba ka-obvious?” “Tara muna,” sabi niya, sabay tingin sa phone niya. “Actually, may sasabihin ako.” “Ano?” Ngumiti siya nang may halong pagtataka. “Walang pasok mamaya.” Napakunot ang noo ko. “Ha?” “Just released,” sabay pakita ng memo sa phone niya. “Suspended ang classes this afternoon. Apparently, may issue sa system.”

suggestion ng inspector. "Mahirap yan Eli, saka kung sakali man, labas na ako sa ginswang diskarte ni Soffie para lokohin si Kenzo. Ang gusto kong unahin ay ang Conspiracy to commit attemted murder na ikakaso ko kat Soffie." kuyom ang kamao na sabi ni Kevin.

Alam niyang hindi ito basta-basta, at alam niyang isang malaking pagkakamali ang ginagawa niya, ngunit hindi na siya makakapagpigil. "Mga dokumento ata ito, bakit mo susunugin?" tanong ni Fernan, ang boses ay may kasamang pagkabigla at pagkabahala. Hindi mapigilan ni Fernan ang nararamdamang takot. Kilala niya si Sarhento—isang tao na hindi madaling magpa-impluwensya, ngunit sa ngayon, ang kaunting kalituhan sa mga mata nito ay nagsasabi ng isang bagay. Isang seryosong bagay.

May isang kamay na dahan-dahang inilapag ang tasa ng kape sa mesa. Tahimik. Pagkatapos ay may boses. "Finally." Hindi makita ang mukha ng nagsalita. Anino lamang. At mga matang nakatutok sa screen. "You're remembering." Mabagal ang paghinga nito. Parang matagal nang hinihintay ang sandaling ito. Pagkatapos ay lumitaw ang isa pang larawan sa monitor. Isang lumang file. PROJECT WINTER.

Hindi sumagot si Renz at sinalubong lang ang tingin ni Arah. “Anong sobre?” anito. Saglit na katahimikan bago muling nagsalita si Renz. “Nasobrahan ka na yata sa kape Capt. Reyes.” anito sa baritonong boses at bahagyang umangat ang isang sulok ng labi. Saka nito marahang inilipat ang tingin sa hawak ng dalaga. “Too much caffeine can make you anxious and imagine things that aren’t even real.”

“Señor Saenz!” Nang dahil sa sigaw na iyon ay parang iglap na bumalik ang lahat. Sabay kaming lumayo sa isa’t isa. Tumikhim ako sabay ng paglapit sa amin ng isang lalaki. “Bakit Tonyo?” “Señor, mayroon tayong maliit na problema sa sakahan. Nais naming tingnan mo po muna bago namin aksyunan.”

Puno ng determinasyon saaking tinig. "Friendship, hindi kita maintindihan." "Huwag kang mag-alala, hindi ka madadawit sa plano. At ang pangako ko sa'yo na mananatili lang ako rito ng isang buwan ay tutuparin ko pa rin iyon." "Jela, kahit habangbuhay ka ng tumira dito ay okay lang saakin. Ang hindi okay ay 'yang pinaplano mo. Hindi ako sang-ayon diyan."

matigas na wika ng matanda. Nanghihinayang man ang matanda dahil, mukhang papalpak ang plano niya para sa apo niyang si Lucas, ay wala naman siyang kontrol sa pangyayari. Napabuntong hininga na lang siya, sa kawalan ng pag-asa. Mamatay na lang yata siya, ay wala pa ring balak mag-asawa ng apo niya.