روايات وقصص ضمن Swimming Lessons Manila

At sabay din kaming umahon mula sa pagkalubog sa swimming pool. Ngayon ko lang narealize na napakaclingy pala ng bilyonaryong kapiling ko ngayon.Kahit nasa ilalim na kami ng swimming pool ay nakahawak pa rin ito sa aking mga kamay. Papahiran ko sana ang aking mukha na basang basa sa tubig gamit sana ang aking kamay ngunit madaling nakaagapay ang kamay ni Lance upang pawiin ang tubig sa aking mukha.

Wala naman sigurong masama kung maligo siya. Saglit muna niyang nilinga ang paligid. At ng masigurong walang tao ay naghubad siya ng damit. Tanging panty at bra lamang ang kanyang itinira at lumubog na siya sa tubig. Swimmer siya noong high school. Maalinsangan ang panahon kaya napakasarap sa pakiramdam ng tubig na malamig sa kanyang katawan. Sasamantalahin niya ang pagkakataon, libre ito hindi kagaya sa resort na may bayad bago makapaligo. Nang biglang may humila sa paa niya at lumubog siya sa ilalim ng tubig. Pinagtatadyakan niya ang kamay na nakahawak sa mga paa at binti niya. Ngunit malakas ang pwersa ng kung sino mang nakahawak sa kanya. Nakaramdaman siya ng pangamba. At pinilit niyang

mahinang usal niya. Sa totoo lang, siya lang itong nakakapit kay Alaric, magaan lang kasi ang hawak nito sa bewang niya. Ayaw niyang bumitiw at baka mahulog siya pailalim sa dagat. "Do you want me to teach you how to swim?" mungkahi pa nito na agad niyang kinailing. "Huwag dito. Baka mahimatay pa ako sa sobrang lalim ng dagat," pasaring niya.

Theo Metro Manila Dahil walang magawa sa hapon kaya nagpasya ako mag-swimming. Tumalon ako sa swimming pool upang lumangoy papunta sa kabila at pabalik. Nang pag-ahon ko ay nasa harapan ko na si Samara at hindi maipinta ang mukha, “What?” “You need to see this,” tugon nito na hawak ang isang envelope. Lumapit ako sa sunlounger upang kunin ang tuwalya at ibinalot sa aking baywang bago muling harapin ito, “What is that?”

Ang hanging pang hapon ay maaliwalas at nakakagaan. “Sigurado ka bang hindi ka sasama bukas?” Baron said beside me. Umiling ako. Nag-aaya kasi sila ng mga kaklase namin ng swimming sa isang resort na nasa malapit. I quickly refused — I had always been refusing. Mas gugustuhin ko pang tumulong kina Aling Martha kaysa gumala o kung ano.

Talagang sinusulit na namin ang pagbabakasyon dito. Kinabukasan, pagkagising ay naghanda na kami ni Jake para sa gagawin namin ngayon. The instructors have guided us in the preparation. Magkahawak kamay kami ni Jake na sumisid sa dagat habang ang iba namang instructors ay nasa paligid lamang upang gabayan kami. We were enjoying watching the small and some big fishes swimming through the depth of the waters. May iba't-iba silang mga kulay at ang gaganda sa paningin ng mga ito.

Pautal-utal na naman ang sagot ni Yesenia na halos ikapukpok ko sa aking noo ang kamay ko. Pero, sino ba naman ako para husgahan siya, e ganoon din naman ako kapag nasa harap ni Gunther? “Yehey! Sasama si Mommy sa swimming class ko! Sasama si Mommy sa swimming class ko!” Masiglang kanta ni Carlyle, paulit-ulit ang linya sa buong biyahe. Pagkalipas ng labinlimang minuto, dumating na rin kami sa academy kung saan ginaganap ang swimming lessons ni Carlyle tuwing Martes at Huwebes, gaya ng nabanggit niya sa almusal kahapon.

Portalez. Tinungo niya ang pool at naisipan niyang maligo. Mabuti nalang at may suot siyang multi string two piece bikini. Nag-dive agad siya sa malamig na pool. Tila na-relax nito ang kanyang bagbag na diwa. Naalala niya ang freestyle, breaststroke, butterfly, sidestroke and backstroke these are all the major swimming stroke. Dati siyang athlete noon, a swimmer to be exact no'ng high-school pero hindi na niya iyon naipagpatuloy pa dahil pinatigil siya ng kanyang kinikilalang ama na si Mr. Zamora. Maapektuhan daw nito ang kanyang pag-aaral.

Hay, tama na nga ito, I need to take a shower na para makuha ko na ang aking TOR ngayong araw dahil mamayang hapon ay paluwas naman ako ng Manila. ~~°°°~~ Three in the afternoon, thatʼs the time na nakalagay sa akin wristwatch. Kauuwi ko lamang, thirty minutes ago. Akala ko nga ay aabutin pa ako hanggang mamaya, mabuti na lamang ay pinakiusapan ko ang ibang students na mauna dahil paluwas na ako ng Manila today, nakaintindi naman sila. Kaya heto tinignan ko ang aking gamit na nakaaayos na, mamayang gabi ay aalis na ako at babalik na ako sa Manila para makatulong sa business namin at makakuha ng LET this September. Kailangan ko pang makakuha ng license ID para makapagturo sa public school.

Tumawa siya ng mahina. Isang beki na nakasalamin at medyo mataba ang pumasok sa kwarto nila. “Magandang Hapon.” Bumati naman sa kaniya pabalik ang mga estudyante. “Okay. Ako si Mr. Macato. Ako ang magiging guro ninyo sa asignaturang, Komunikasyon at Pananaliksik sa Wika at Kulturang Pilipino,” pagpapakilala niya. “Pero bago ako magsimula, mayroon tayong bagong estudyante mula sa ibang eskwelahan at kakalipat lamang. Pwede mo bang ipakilala ang iyong sarili, Mr. Reyes?”