Take A Slice Glass Animals Novels & Stories

“Skylar, huwag mo nang ituloy ‘yan. Aminin mo na lang na talo ka…” “Diyos ko! May berde!” Biglang may sumigaw sa crowd, at sunod-sunod ang mga hiyawan. “Imperial green! Imperial green!!!” “Pota—! Glass-bottomed ‘to!” “Glass-type imperial green!” Nanlaki ang mata ni Olga sa gulat. Itinulak niya ang mga tao para makalapit at sumubsob sa mesa ng stone cutter para makita nang mabuti.

singhal ko habang parang tangang kinakausap ang shot glass na hawak ko. “Napaka-makasarili mo! Wala kang balak ipaalam sa akin!” singhal ko pa at binato ang shot glass sa may pader. Gumawa iyon ng nakakabinging tunog ng nabasag na glass. Tinakpan ko ang mga tenga ko dahil sa lakas ng ingay. Halos mabaliw ako sa lungkot at sama ng loob. ***

Pinigilan nito ang paglayo niya, ngunit nanatili siyang nakadistansya rito. "Basta huwag kang lalapit sa akin." Napansin niya ang isang lumang vase na nakadisplay sa silver rack. Mabilis niya iyong dinampot. Pwede na rin iyong pang-self-defense. It was an old vase artifact made of special glass. Napansin niya ang naging reaksiyon nito nang makitang hawak niya ang bagay na iyon. "Hold it, lady! Put it down," sabi nito habang pilit na lumalapit.

Bigla niyang pinara ang isang server at kinuha ang tatlong martini glasses. Nanlaki ang mata ni Annette. “Nessa, parang hindi—” “Relax.” Hinugot ni Nessa ang isang maliit na flask mula sa loob ng dress niya at ibinuhos sa tatlong baso bago iniabot ang isa sa amin ni Annette. “Ano ‘to?” tanong ko. “Tequila,” sagot niya. “‘Yung mga drinks dito, non-alcoholic. Family event kasi.”

Nagtataka ako kung kailan nagkaroon ng party dito—mukhang matagal na iyang nakatupang ganoon. Habang nililinga ang paligid, umupo na si Sir Eve. May hawak na siyang isa pang shot glass—nag-scoop siya ng yelo mula sa stainless bucket, inilagay iyon, at iniabot sa akin. Umupo ako at nahihiyang tinanggap iyon. I wrapped my fingers around the glass, feeling the cold seep into my palm.

Baka mayroon pa kasi ganito siya e. At mukhang tama nga ako. Matapos ang dinner, inalalayan niya akong lumabas mula sa glass igloo at tinuro ang gitna ng field kung saan may isang malaking ice sculpture—isang hugis-puso na may naka-engrave na pangalan naming dalawa. Napalapit ako rito, hindi makapaniwala sa detalyeng ibinigay sa pagkakagawa nito. “Sylas, this is… amazing.”

sagot naman ni Celine. "So tatlong girls lang kayo?" Tanong ulit ni Kio. "Oo girls bonding ngayon kaso maganda kung kasama kita," sabi naman ni Celine. Pumasok kami sa isang restaurant kung saan na pure glass ito. Pero ang glass niya sa tingin ko ay bullet proof ito. Ang glass na bullet proof ay mahirap manakawan. Hindi tinatalaban ng bala kaya naman mahihirapang basagin ito. Pumasok kami roon at sinundan namin kung saan pupunta si Celine.

Nandito kami sa labas ng yate nakaupo sa lapag sa pinakadulo ng nguso ng yate. A glass of orange juice was offered while a glass of wine was held in his hand. I was about to reach for the wine glass when he stretched his hand away from me. “Be good. Drink this now, and later you'll take vitamins after we eat." On rare occasions, his voice is as tranquil as the ocean.

reklamo ko agad. "That glass is one-way, don't worry. You can see the outside, but they can only see their reflection," paliwanag niya, halatang nawawalan na naman ng pasensya sa tanong ko. "Now, move, before I lose my temper."

curious na tanong niya at naibalik ang paningin sa monitor. Hindi sumagot si Jordan. Lumapit sa scanner at in-on ang ultraviolet mode ng scanner. "Sir, tingnan mo yung sa glass frame. Bukod sa picture nilang mag-anak, parang may nakapaloob pa sa glass mismo." itinuro ni Jordan sa monitor ang tinutukoy. Pinagmasdan ni Adrian ang glass frame. Buong likod ng frame ay ganoon, tila may batikbatik. "Kanina noong hindi pa naka-on ang UV scanner, parang may kumislap," sabi ni Jordan at tumingin kay Adrian.