Bound to the Ruthless
Hanggang sa muling bumukas ang pinto.
Siya na naman.
Si Dante Moretti.
Pumasok siya nang dahan-dahan, nakapamulsa, nakasuot muli ng mamahaling damit na walang kahit anong dumi o gusot, habang ako naman ay magulo ang buhok, marumi ang damit, payat, at halos hindi na makatayo nang maayos dahil sa panghihina. Ang mga mata niyang kulay abo ay tumitig sa akin mula ulo hanggang paa, at nakita ko ang pagngisi sa gilid ng labi niya—isang ngiti ng tagumpay, ng kasiyahan dahil nakikita niyang unti-unti akong nasisira.
Hot Chapters