Novel & Cerita The Time Has Come

Tila gumuho ang mundo ko nang maya-maya ay marinig ko ang tunog ng isang flat line na isa sa mga kinatatakutan kong marinig mula sa makinang nakakabit sa kaniya. “L-lolo...” “Time of deàth, 3:40 pm.”

Tapos bigla na lang wala. "Anong oras na?" tanong ko habang pinipilit kong umayos ng upo. "Alas nuwebe na. Hurry up. May announcement sa baba, lahat ng entertainers required." Umayos siya ng pagkakatayo at inayos ang buhok niya gamit ang kamay. "Tsaka may good news daw." Good news.

medyo mataray Kong Sabi sa kanya habang nakabeast mode Ang mukha. "Kaya ikaw kahit gaano man kahirap ang buhay tuloy kalang, balang Araw ikaw na Rin Yung nasa itaas, Hindi Naman lahat ng Oras nasa ilalim ka eh, Hindi lahat ng Oras ganyan Yung buhay mo. Just wait for the right and perfect time. Darating Yung panahong na para sayo" -Harris.

Maybe it's already happening, we're not just aware of it. So we must prepare. ******************* Jeselle's POV Oh kay bilis lumipas ng mga araw. Para itong buhangin sa loob ng hourglass na unti-unting bumabagsak, at hindi na lang natin namamalayan na naubos na pala ito. Time. Time is very mysterious and unpredictable. It heals anything. It breaks anything. It fixes anything. It improves anything. We can't see it, but we can tell what it is.

TIME IS CHANGED KABANATA 19: RANTS Matapos kong dampian ng h***k ang kanyang labi ay napatayo ako at tinalikuran ito. “You should go now. I don’t want you to see me leaving.” Ani ko rito. Hindi ko ito nilingon pero naramdaman ko na tumayo na ito.

Para hindi na umabot sa puntong kaylangan ko pang makapanakit. Pero syempre. Napakaimposible ng sinasabi nila kaya malabong mangyari na manligaw ito sakin. So no need to worry myself. " i dont know. Malalaman ko. When the time comes." Sabi ko na lang kasi i know, that time will never come.

Nakakahappy nga naman! It's my life! It's now or never! I ain't gonna live forever I just want to live while I'm alive! My heart is like an open Correct! Hindi pang habang buhay tayo mabubuhay sa mundong ito! Dapat lahat ng tgHYY2HB32edoras ini-enjoy! Lalo na itong si Tang Ismael na bilang na ata ang oras niya. Kaya feel na feel yung kanta. Actually, napapasabay din ako. Nakaka-uplift ng mood. Mamomotivate ka na maging masaya. Treasure the time. because it is the real money na kailangan mo I-spend ng maayos. Sa yaman ng oras namin. Si Sean naman itong nagtatrabaho para maibigay ang maraming oras para sa gusto naming gawin. Habang si Sean nakatali nga sa trabaho.

dagdag pa niya at tila may malalim na iniisip. “What is that?” tanong ko. Gavril sighed and faced me. “The time.” he said. “What about the time?” I asked. I am not actually familiar about the road, the code and the rules about it. “The standard time for coding is from 7 AM up to 8 PM only.” Gavril answered that made me shocked. Kinuha ko naman ang wallet ko kung saan ko tinatabi ang note at tiningnan ang oras sa note.

Literal na tense na tense ako habang lumalakad ang oras. Heto at isa isa ng nagpapaalam ang mga kasama namin dahil pasado alas kwatro na ng hapon si Tibo ay umuna na rin sinabi ko naman sa bata na gagabihin ako ng uwe at isang makahulugang tingin ang binigay sa akin bago nag iwan ng paalala.

Alright, isesend ko sa'yo ngayon. Sa sandaling iyon ay mabilis kong binaba ang phone. Hindi rin nagtagal ay nareceived ko agad ang email ni Peruvian tungkol sa mga detalye. May kamag-anak umano ang side ng mama nito doon. "Hon, i need you to listen right now..." "Yes? ano ang sasabihin mo, hon?" "Your scheduled time is around 4 o'clock, kaya kailangan na nating umalis. Baka ma-late tayo sa traffic.