The Time Has Come Novels & Stories

“Gaga! Anyways, I need your help. Today is our flight to Macau, so I'll pick you up later at 4am in the morning. See you then. And please don't tell Ynna and Ambria about this. “Really Timothy? Agad- agad at ngayon mo lang talaga ako sinabihan about this alam mo naman that I still need to prepare all my stuffs na dadalhin ko doon. May time pa ba ako para mag impake ng mga gamit ko? Saan mo ba kasi nilagay ang isip mo at hindi ka makapag-isip ng maayos.”

Halos dalawang pulgada na lang ang taas no’n. Ang lakas ko pala uminom? “Yeah? You really drunk too much. Why the hell are you here, Avery?” Another familiar growl made me realize something. “Oh my gosh!” Tumingin ako sa nagsalita. “What time is it now?” “It’s already 6:30pm,” his dark expression gives chill inside me. “C-Callum . . .” “You’re not hallucinating now?” Magsasalita pa sana ako nang bigla niya akong buhatin nang pa-bridal style.

Walang sumagot. "No one allowed to kill every 6 am until 8:59 pm. We will call it angel's time. In that hours you can still live normally. You'll still study. Ayon naman ang purpose ng paaralan na'to. Bonding with others. But when the clock strikes exactly 9 pm the game is on. 9 pm until 5:59 am will be called devil's time. It'll be over exactly 6 am in the morning. If someone tried to kill at angel's time you'll die and even your family outside will die. Mark my words. I'm not joking." Muling tumahimik. I don't know how long the silence enveloped the whole hall. My hands start shaking. My sweats are rolling down from my forehead. I shut my eyes off to calm myself until he spoke again. "If y

Mga code ang kaniyang pinindot bago bumungad sa kaniya ang kaniyang paboritong laruan. Muli siyang bumalik sa kama. "Rest well baby. When I come back I will show no mercy to you." ___________________________________________________________________________ " Sir. Time's up. " " Bring them up. " Sumenyas si Cain. Sampung kalalakihan ang iniahon mula sa malamig na katubigan. "Wala kayong karapatang lunurin ang isang hari." Pagpupumiglas ng isang lalaking nakabitin patiwari.

Patuloy ang pagpapanggap. Habang ako naman ay tahimik lamang na pinagmamasdan ang lahat. At hinihintay ang tamang oras. Hanggang sa marinig ko ang mahinang pag-vibrate ng cellphone ko. Mabilis kong sinilip ito. Joan: Everything is ready. Napangiti ako dahil sa wakas ay oras na. Makalipas ang ilang minuto ay umakyat si Lorenzo sa maliit na entablado. Bitbit ang wine glass.

Tila gumuho ang mundo ko nang maya-maya ay marinig ko ang tunog ng isang flat line na isa sa mga kinatatakutan kong marinig mula sa makinang nakakabit sa kaniya. “L-lolo...” “Time of deàth, 3:40 pm.”

Tapos bigla na lang wala. "Anong oras na?" tanong ko habang pinipilit kong umayos ng upo. "Alas nuwebe na. Hurry up. May announcement sa baba, lahat ng entertainers required." Umayos siya ng pagkakatayo at inayos ang buhok niya gamit ang kamay. "Tsaka may good news daw." Good news.

medyo mataray Kong Sabi sa kanya habang nakabeast mode Ang mukha. "Kaya ikaw kahit gaano man kahirap ang buhay tuloy kalang, balang Araw ikaw na Rin Yung nasa itaas, Hindi Naman lahat ng Oras nasa ilalim ka eh, Hindi lahat ng Oras ganyan Yung buhay mo. Just wait for the right and perfect time. Darating Yung panahong na para sayo" -Harris.

Maybe it's already happening, we're not just aware of it. So we must prepare. ******************* Jeselle's POV Oh kay bilis lumipas ng mga araw. Para itong buhangin sa loob ng hourglass na unti-unting bumabagsak, at hindi na lang natin namamalayan na naubos na pala ito. Time. Time is very mysterious and unpredictable. It heals anything. It breaks anything. It fixes anything. It improves anything. We can't see it, but we can tell what it is.

TIME IS CHANGED KABANATA 19: RANTS Matapos kong dampian ng h***k ang kanyang labi ay napatayo ako at tinalikuran ito. “You should go now. I don’t want you to see me leaving.” Ani ko rito. Hindi ko ito nilingon pero naramdaman ko na tumayo na ito.