Writer In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Lahat ‘to ay bahagi ng pagsasanay ko. Hindi madali ang lahat dahil marami talagang namamagitan na mamamaliitin ako pero mas marami iyong binibigyan ako ng dahilan para lumaban. Maraming nagpapalakas ng loob ko. Isa pa, itinuturing ko na nasa malayo lamang ang Young Master. Sumusulat ako sa isang diary para ikuwento sa kanya ang mga nangyayari sa araw-araw. Kahit paano, ang buhay ko rito ay unti-unti ko na rin nakasasanayan. Magandang bagay iyon dahil nakakangiti na rin ako sa kanila. Alam kong mahabang proseso pa bago ko matanggap na wala na siya talaga, pero pipilitin kong magpakatatag.

Nagpapasalamat ako dahil isang gabi ay naging clumsy ako. -END- (ito na po ang wakas. ongoing ang nakalagay dahil may ilang chapters na kailangan ko pang i-edit dahil sa typos/wrong grammars. salamat.) Ang story po ni Gieselle ay published as book (libro) at hindi po pwedeng i-post dito. May ilang piraso pa po ng libro at sa mga gustong bumili ay mag-PM lang sa love stories of all time sa epbi. thank u.

(Philippians 4:13 NKJV) WALA ni isa sa mga kaklase ko ang lumapit sa akin para magpakilala o kilalanin ako. Pero alam ko naman na mangyayari ang lahat ng 'yon at alam ko rin naman na ayaw nila sa'kin. Sa simula pa lang, iba na ang tingin nila sa'kin. Naiiba ako sa kanila dahil lahat sila ay mayayaman, matatalino, magaganda at guwapo. Habang ako naman ay isang probinsyana na napadpad dito sa siyudad. Pakiramdam ko tuloy hindi ako nararapat na maging estudyante sa paaralan 'to.

sigaw ko sabay tayo habang bitbit ang mga gamit ko at nagsimulang maglakad palabas ng classroom Kabanas! Gagawa na nga lang ng kwento, yung hindi pa makatotohanan. Sana nagpaalam muna siya sakin na gusto niyang gumawa ng kwento-kwento, edi sana naging mentor niya 'ko at posibleng mapabilang pa siya sa mga magagaling na author dito sa pinas kapag nagkataon. Tsk "Hindi ka na virgin"

Wala akong pera walang magarang sasakyan at kung sasabihin ako ay simpleng tao lang alam ko namang sadyang magkalayo ang ating Mundo pero akin mai-papangako Habang kinakanta niya yun nakatingin lang siya Kay Raquel, sus! Halata namang gusto niya talaga si raquel e,torpe lang talaga siya,Hindi naman siya kumakanta e! Ngayon lang. Araw gabi kaya kitang pagsilbihan

Parang hindi niya talaga ako nakikita at naririnig. It seems like writers are all weird. Iyong tipong hindi makakausap nang matino dahil abala sa pag-iisip at pagsusulat. Pipikit na sana ako pagsandal ko sa aking upuan nang marinig ko namang tinawag niya ako. “Byeongyun? Can you make a sentence here?” aniya sabay bigay noong papel sa akin. Tiningnan ko naman agad iyon saka binasa.

maikli niyang sagot sa makukulit na reporter. Pero imbes na tantanan kami ay mas lalo pa sila naging agresibo. Napapangiwi na ako sa dami nila. "Dante, nasusuka ako sa dami ng tao," bulong ko sa kaniya habang nakangiti nang pilit sa harap ng mga nakatutok sa aming camera. "Just keep walking. You look stunning. Let them drown in envy," sagot niya sa pagitan ng mga ngiting ipinapakita rin niya sa media.

Inis pang anito. "Wow... Ang galing mo namang mag-english." Aniya na ibinaba ang kutsara at pinalakpakan pa ito. "Kaso di ko naintindihan. Kaya ulitin mo, yung tagalog version." Aniya saka ipinagpatuloy ang pagkain.

anunsyo ng officiant na parang nagbigay lang ng weather report. Excuse me, ano raw?! Doon siya parang natauhan. Ikinasal siya ng nakahubo’t hubad, tanging kumot lang ang saplot, habang nakaupo sa kama, gulo-gulo ang buhok at may muta pa sa mata. This is not my fucking dream wedding!

Kinagabihan Bumaba ako para maligo sana nang tawagin ako ni tita celine. "Grace magmano ka sa tito mo."-Sabi ni tita sa akin Lumapit ako at nagmano sa nobyo ni tita ngayon. Parang kaedad lang ni kuya Ian! "Hi Grace!"-Sabi niya sa akin Lumakad na ako papuntang banyo para maligo wala akong oras sa kanila. "Bastos na bata ito!"-Sabi ni tita sa akin