กลับมาครั้งนี้ ข้อขอเดินวิถีไร้รัก Novels & Stories

เหอหลันฮวาถามกลับ นางยังไม่อยากไป เพราะหากนางไปแล้วอาเฟยชายผู้น่าสงสารคนนี้จะต้องตายเช่นกัน “ข้าเป็นผู้ใดเจ้าไม่ต้องรู้ หากข้าให้โอกาสเจ้ากลับไปหาสามีของเจ้า เจ้ายินดีหรือไม่” เงาสีดำนั้นยังคงถาม “กลับสิ ข้าอยากกลับไป”

แล้วแสยะยิ้ม. "...ส่วนเรื่องการขอ…ฉันไม่ได้กลับมาเพื่อขอแต่ฉันกลับมาเพื่อทวงคืนต่างหาก" "ไปกันเถอะ"

[พี่ขอโทษนะกิ๋วที่หนีมาแบบนี้ พี่แต่งงานกับคนที่ไม่ได้รักไม่ได้ ถ้าถึงเวลาที่เหมาะสม พี่จะกลับไปขอขมาผู้ใหญ่เอง] “พี่ติว”

นางกล่าวสำทับ การกลับมาครั้งนี้จึงหาใช่การหวนคืนสู่อ้อมกอดของชายคนรัก แต่เป็นการกลับมาเพื่อทวงสิทธิ์ที่ลูกๆ ของนางควรจะได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขและปลอดภัย

ซิ่วอิง เป็นคนยุคปัจจุบันด่านางเอกในนิยายจีนโบราณที่รักเขาข้างเดียว ถูกหลอก จับตัวไป พระเอกไม่ไปช่วย ในใจของนางเอกก็ยังรักเขาไม่เปลี่ยนแปลง ท้ายที่สุดนางตัดสินใจ ปลิดชีวิตตัวเอง ซิ่วอิงขว้างนิยายเล่มนั้นทิ้งโยนลงถังขยะ ไม่รู้ว่าเวรกรรมใดอายุยี่สิบห้าทำให้ซิ่วอิงอายุสั้นประสบอุบัติเหตุ ทำให้จิตย้อนเข้าไปสิงร่างของนางเอกนิยายที่เธอด่าว่าโง่

“ตอนนี้พี่จัดการเรียบร้อยแล้ว พี่ก้าวผ่านความเจ็บปวดพวกนั้นมาได้หมดแล้วและพี่อยากจะขอโอกาส…..” “…..กลับมาคบกันอีกครั้งได้ไหมน้ำหอม พี่ไม่เคยเลิกรักเธอเลย” เขาจ้องตาเธอเพื่อสื่อถึงความจริงใจ

ตอนที่ทุกคนไม่อยู่เขาเริ่มเดินโดยไม่ใช้อะไรค้ำยันได้จนเหมือนคนปกติแล้ว แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าเขาก็ยังทำเหมือนเดิม ราวกับต้องการเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับก่อน ครั้งนี้ถือว่าเป็นเดิมพันครั้งสุดท้ายของชีวิต เขาไม่ขอให้เธอกลับมารัก แต่ขอเศษรักของเธอที่หลงเหลืออยู่บ้างเท่านั้นก็เ พียงพอ

เยว่อิงฮวาเดินดูอีกนานสองนานก็ไม่ได้คนที่ต้องการ จึงตัดสินใจว่าจะกลับไปก่อน วันหลังค่อยออกมาหาใหม่ “เรากลับกันเถิด วันหลังค่อยมาใหม่” “ยังจะมาอีกหรือขอรับ!” ลี่จินถามเสียงหลง นางคิดว่าเรื่องราวจะจบวันนี้เสียอีก

น้ำตาฉันไหลลงมาอีกครั้ง กู้ถิงเฉิน สรุปแล้วคุณเคยรักฉันบ้างไหม ถ้าความรักของคุณคือการหลอกลวง งั้นฉันขอไม่รับความรักแบบนั้นก็แล้วกัน ฉันลากกระเป๋าขึ้นแท็กซี่