กลับมาครั้งนี้ ข้อขอเดินวิถีไร้รัก นิยาย & เรื่องราว

ไม่รักก็คืนอิสระให้ฉัน ระหว่างเรามันเลยจุดที่จะถามหาความรักไปไกลแล้ว ดำดิ่งไปด้วยกันแบบนี้แหละ ฉันขาดเธอไม่ได้ว่ะ ช่วงสายของวัน แสงอุ่นส่องเข้ามาในห้องนอนผ่านผ้าม่านผืนบาง เสียงลมหายใจของเขายังช้าอยู่ในอก มาเฟียหนุ่มยื่นมือออกไปหวังคว้าคนผู้หญิงที่เป็นดั่งโลกทั้งใบ ของเขาเข้ามาในอ้อมกอดอุ่น ทว่า…

"จะมากไปไหมถ้าขอกลับไปเป็นคนรักกันในคืนนี้ ไม่ใช่โออิรันแบบที่คุณอยากให้เป็น" "จะยังพอมอบให้กันได้ไหมครับ ถ้าผมขอให้เราร่วมรักไม่ใช่แค่มีเซ็กส์กันเหมือนทุกครั้ง"

พูดจบฉันก็หันหลังเตรียมจะเดินไปที่โต๊ะจัดดอกไม้ “ว่าแต่...พี่เมฆยังไม่มีแฟนใช่หรือเปล่าจ๊ะ พอดีว่าพี่อยากจะขอโอกาสกลับไปเป็นเหมือนเดิมกับพี่เขาน่ะ” “.....” “มะลิไม่รังเกียจใช่ไหม ถ้าพี่จะขอเป็นพี่สะใภ้”

ในน้ำเสียงเขาขอร้องอยู่ในนั้น หากไม่รักแค่เอาใจมาคืนกัน อย่าไปมีคนอื่นให้รักของเขาต้องไร้ค่าหมือนรักที่ผ่านมา “ถ้าไม่รักกันแล้วบอกเลิกพี่ได้ แต่อย่านอกใจไปหาคนอื่นนะ” “เค้าไม่มีวันนอกใจพี่หรอก... แล้วก็จะไม่คืนเกียร์ให้พี่ด้วยค่ะ”

หลังจากการรบกับแคว้นเหลียงจบลง ข้าจะเดินทางไปสู่ขอเจ้ากับท่านผู้อาวุโสหลี่ทั้งสองยังแดนเหนือ และครั้งนี้ข้าจะขอให้เจ้ามาเป็นพระชายาของข้าแต่เพียงผู้เดียว ข้าจะขอเอาความดีความชอบในครั้งนี้ทูลขอสมรสพระราชทานจากฝ่าบาท และขอไม่รับสตรีอื่นเข้ามาทำให้เจ้าต้องขุ่นข้องหมองใจเป็นอันข าด ได้โปรดอภัยในความโง่เขลาของตัวข้า และโปรดรอการกลับมาของข้านะเย่หลิง... จากพี่ชายผู้ที่ไม่เคยลืมเด็กหญิงขี้แยในวันวานเลยสักครั้ง'

สายตาที่มองเขาออกไปด้วยความขอร้องและความน่าสงสารที่ตอนนี้ทำอะไรไม่ได้เลยนอกซะจากขอร้องเขาออกไปแบบนี้ ถ้าจะให้กลับมารักมันก็เป็นไปได้ยากและไม่รู้เลยว่าการกลับมาครั้งนี้เราสองคนจะกลับมาสร้างความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันหรือว่าจะกลับมาหากันเพื่อบอกลากันไปอย่างสมบูรณ์กันแน่

เวย์เว้นจังหวะสายตาที่มองเธออย่างว่างเปล่า ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงนิ่งแต่หนักแน่นจนคนฟังต้องสะท้าน "ฉันอยากให้เธอเข้าใจความจริงข้อหนึ่งว่า คนที่เดินจากไปในวันที่ฉันต้องการคำอธิบายมากที่สุดอย่างเธอ ไม่มีสิทธิ์ที่จะกลับมาเรียกร้องอะไรในชีวิตของฉันอีก ฉันไม่คิดจะหันหลังก ลับไปหาอดีตที่เคยทำลายฉัน และฉันขอให้เธอให้เกียรติชีวิตปัจจุบันของฉันด้วย..."

ลมเจ้าเอ๋ย ไฉนเลยไม่เคยจะหวนมา ลมเจ้าขา พัดพาเธอมาได้ไหม คำขอร้องอ้อนวอนลม ๆ แล้ง ๆ ที่ได้แต่เฝ้ารอให้ใครสักคนได้ยินและเมตตา และพัดพาเขาคนนั้นกลับมาหากันอีกสักครั้ง ลมเอยลมเจ้าผ่านพัด พาถ้อยคำรักจากฉัน วอนสายลมเจ้านั้นช่วยพัดไปบอกเธอ คนที่คอยตรงนี้ ยังคิดถึ งเขาคิดถึงเธอ

“พี่คิดดีแล้วใช่ไหม คิดว่ากับยัยนั่นพี่จะไปรอดงั้นเหรอ สุดท้ายพี่ก็ต้องกลับมาขอร้องฉัน” “มั่นใจจังเลยนะว่าฉันรักเธอ ฉันเคยรักเธอนะ เคยรักมาก แต่มันเป็นอดีตไปแล้ว อย่ามาที่นี่อีก!”

คุยกันสักนิด ไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//< ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ บทที่ 81 “คุณจะไปไหนเหรอรั่วซี” สวีหนิงหลงเอ่ยถามผู้เป็นภรรยาเมื่อเขาเห็นอีกฝ่ายกำลังลุกขึ้นจากที่นั่งของตัวเอง และกำลังจะเดินออกไป