การครองโลก Novels & Stories

องค์ชายรอง “…” กงหยวน เฟยหรงปล่อยเหยี่ยวแดงออกไป เขาคงต้องรอสักสองถึงสามวัน แต่เวลาสองสามวันนี้ช่างยาวนานเหลือเกิน

โลกใบใหม่ที่มู่ซูหนิงใช้ชีวิตอยู่ เหมือนมีกระจกใสขนาดใหญ่กั้นอยู่ กระจกที่ไม่สามารถทะลุผ่านไปได้ พวกเขาเห็นแสงสว่าง เห็นสีสัน ได้ยินเสียงที่โลกใบนั้น เห็นทุกความเคลื่อนไหวของมู่ซูหนิง เห็นสีหน้าท่าทางของเธอ แต่พวกเขาไม่สามารถเข้าไปได้ เหมือนวิญญาณเร่ร่อนน่าเวทนา ไม่สาม ารถไปผุดไปเกิดได้

สุรเสียงของเจ้าผู้ครองแคว้นก้องกังวาน ดวงพระเนตรแข็งกร้าว “จงเงยหน้าขึ้นมองครอบครัวของเจ้า เป้าหมายสูงสุดของพวกเจ้าไม่ใช่ออกรบเพื่อข้า แต่พวกเจ้ากำลังใช้ชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องคนที่พวกเจ้ารัก” เหล่าทหารบางคนเพิ่งจะเป็นพ่อคน บางคนเป็นลูกของพ่อแม่ผู้ชรา บางคนเพิ่งแต่งงาน กฎ ของสงครามคือผู้แพ้ต้องตกเป็นทาส ประทับตราอัปยศบนร่างกายและไม่มีสิทธิ์เป็นคนอีกต่อไป เมื่อพวกเขามองภาพครอบครัวของตนแล้ว มือที่กุมด้ามดาบก็ร้อนผ่าวจนแทบลวก ก่อนที่ทุกสายตาจะจับจ้องนายเหนือชีวิตของตนด้วยความจงรักภักดียิ่งชีพ

‘007 การรบกวนของกองทัพกบฏเมื่อครู่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น ภัยพิบัติครั้งใหญ่ที่ว่ากำลังคืบคลานเข้ามา ถ้าปล่อยให้โลกปีศาจยังคงวนเวียนอยู่กับการรุกรานมนุษย์เพื่อสะสมไอพลังงานลบแบบนี้ ไม่ต้องรอให้หายนะจากข้างนอกมาถึงหรอก แค่ภายในเราก็ล่มสลายกันเองตั้งแต่วันนี้แล้ว’ โร สกล่าวกับระบบในหัวด้วยน้ำเสียงจริงจัง [ระบบ: โฮสต์คิดถูกแล้วค่ะ! การรุกรานมนุษย์สร้างแต่ความขัดแย้งและดึงดูดพลังงานด้านลบที่ไร้เสถียรภาพ การสร้างสมดุลใหม่หรือปฏิวัติโลกปีศาจคือหนทางรอดเดียวที่จะเพิ่มค่าความเสถียรของโลกใบนี้ค่ะ!]

เหมยเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือด้วยความตื่นเต้น อาชาโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูเธอ “นี่ไม่ใช่ความฝันครับ มันคือโลกแห่งความจริงที่เราจะใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันตลอดไป”

ฉันพึมพำ ก้มตามองปลายผ้าห่มสีเงินที่คลุมกายเราไว้ “มันเป็นโลกธรรมดา ไม่มีเวทมนตร์ ไม่มีคำสาป มีเพียงความเร่งรีบ การแข่งขัน และ...การดิ้นรนเพื่อผลประโยชน์” ฉันเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาเขา

เธอโวยวายพร้อมกับผลักเขาออก “ใครกันแน่ที่โกง กะจะใช้หนี้ผมวันละล้านเลยหรือไง เสียใจ! หนึ่งแสนต่อหนึ่งครั้ง ไม่ใช่หนึ่งน้ำ” พูดจบก็ผละออกถอดถอนตัวตนจากหญิงสาว ปนันชิตาหน้าคว่ำ ไม่พอใจกับกติกาของเขา หนึ่งแสนต่อหนึ่งครั้ง ถ้าครั้งนั้นเขาทำสิบรอบเธอก็ขาดทุนยับเ ยิน

สุดแค้นแสนพิศวาส ผู้เขียน : กาสะลอง นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ ………. นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนา

กองทัพคนตาย เหล่าทหารแห่งดราก้อนทั่ง ต่างมารวมตัวกันในยามนี้ทุกคนต่างมีหลากหลายอารมณ์ บางคนก็โกรธที่ถูกกั้นน้ำบ้าง บางคนกำลังกลุ้มใจ สับสน ไครซตันมองดูเหล่าทหารแล้วประกาศก้อง “พวกเจ้าคงเห็นแล้วว่า ในยามนี้พวกออเร็จดรากก้อนกั้นน้ำของพวกเราหวังจะให้พวกเราอดน้ำตาย นี่เ ป็นวิธีการที่ต่ำทรามที่สุด ข้าจึงจะให้พวกเราทั้งหมดยกทัพไปชิงน้ำของเราคืนมา ศึกครั้งนี้หากมันไม่ตาย พวกเราก็ต้องตาย”

เด็กทั้งสองรีบแหงนหน้าขึ้นมองผู้เป็นพ่ออย่างประหลาดใจ ความลับทั้งหมดที่ทำให้เราเชอร์โนบ็อกมีทุกวันนี้ “กลุ่มที่ต้องการยึดครองโลกเป็นฝ่ายชนะ ...ชายคนสุดท้ายที่เหลือรอดจากสงครามโลกครั้งนั้น ...คือเมิร์ค” ...ชื่อมัน ...เหมือนกับ