การคืนดีกัน Mga Nobela at Kwento

เรียกว่าค่าตอบแทนดีกว่าค่ะ หมอเคยสอนเองนี่คะ ว่าของฟรีไม่มีในโลก” ไรอันยกมือขึ้นกดขมับ รู้สึกเหมือนกำลังเจอคู่ปรับที่โต้ตอบเก่งเกินไป “งั้นเอาขนมคืนไป” เขาวางขนมลงบนโต๊ะ “ไม่ได้นะคะ รับไปแล้วคืนไม่ได้”

“พวกเรากลับแคว้นกันเถอะ” กลับแคว้นซีอวี้ กลับไปในที่ที่ควรกลับ กลับไปทำสิ่งที่ควรทำ ลืม…คนที่ควรลืม

ไมค์อึ้งไป “แต่ช่างเถอะ เงินไม่ต้องคืนแล้ว” ฉินอันอันเปลี่ยนใจอย่างรวดเร็วและวิเคราะห์อย่างใจเย็น “ถ้าฉันคืนเงินให้เขา เขาคงโกรธมากแน่ อล้วเราจะต้องทะเลาะกันอีก” ไมค์ “ใช่!”

05 : น้องเก็บไว้เลยก็ได้นะครับ yaaimai_ : ไม่ได้สิคะ ต้องคืน ardell.05 : งั้นก็เอาไว้เราเจอกันอีกครั้งค่อยเอามาคืนพี่ครับ yaaimai_ : หนูจะได้เจอพี่อาร์เดลอีกใช่ไหมคะ..??

เมื่อโชคชะตากลั่นแกล้งเธอให้หวนกลับมาเผชิญหน้ากับ 'เขา' อีกครั้ง เพียงเห็นใบหน้าของเขาความรู้สึกเจ็บปวดก็แล่นเข้ามากลางใจ เรื่องราวในอดีตที่แสนเศร้าผุดขึ้นมาในห้วงความคิดอีกครา กว่าเธอจะลบเขาออกจากหัวใจได้นั้นไม่ง่ายเลย ชั่วชีวิตนี้เธอไม่เคยคิดว่าจะได้พบเจอกับเขาอีกนับตั้งแต่วันนั้น วันที่เขาทิ้งเธอไปอย่างไม่ไยดี สี่ปีก่อนเขาขอตัดความสัมพันธ์อย่างไร้เยื่อไย วันเดียวกันกับวันที่เธอได้รู้ว่าตัวเองกำลังตั้งท้องลูกของเขา หนึ่งชีวิตที่เกิดจากความรักระหว่างเรา แม้เอ่ยปากบอกไปก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงอยู่ดี “พราว จากนี้ไปผมจะไม่กลับมาที่นี่อีก” “คุณหมายความว่ายังไง” “ผมมีคู่หมั้นที่จะแต่งงานด้วยแล้ว เรื่องของเราควรจบแค่นี้” “คะ...คู่หมั้นงั้นเหรอ” น้ำเสียงสั่นเครือพูดทวนคำพูดของชายหนุ่ม

เขาตอบด้วยน้ำเสียงมั่นคงอย่างไม่มีความลังเล “ถ้างั้นต่อจากนี้ไป มันเป็นโอกาสของคุณแล้วครับที่จะเข้าไปหาณดาและขอคืนดีกับณดา” “แต่ผมกลัวว่าณดาจะไม่ยอมคืนดีกับผมน่ะสิ”

ไทเลอร์: กูคิดดีแล้ว แล้วกูก็จะคืนเงินให้กับสมาชิกทุกคนเป็นการตอบแทนที่ซัพพอตกูมานาน ภีม: พอเถอะไอ้กันต์ ถ้าแม่งวางแผนถึงขั้นจะคืนเงินคนดูก็แสดงว่ามันคิดมาเยอะพอสมควรแล้วว่ะ ชีวิตมัน ปล่อยให้มันเลือกเอง ภีมเป็นฝ่ายยอมแพ้ก่อนใคร คำพูดของเขาชวนให้เพื่อนทุกคนคิดต าม…

“ไม่ต้องกลัวนะคนดี ขอให้เจ้าเชื่อมันในความรักของพี่ เชื่อมั่นในสายใยรักของเรา มันจะนำทางให้เรากลับมาพบกันอีกครั้ง” ทั้งสองคนกอดกันพร้อมกับน้ำตาที่เอ่อคลอ ยิ่งกอดกระชับแน่นเท่าไหร่ ยิ่งรู้สึกบางเบาลงเท่านั้น สุดท้ายไม่อาจต้านทานแสงสว่างจ้าที่นำพาดวงวิญญาณทั้งสองแยกจากกันและทุ กอย่างก็ดับมืดลง...

น้ำอิงขมวดคิ้วทันที “ฉันไม่เอาเงินคืน” เขาตอบทันควัน “พี่ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธค่ะ! เราบอกว่าจะคืนก็ต้องคืน!” “ฉันบอกว่าไม่เอา ก็คือไม่เอา”

ฉันพูดไม่ออกอย่างสุด ๆ ฉันยังไม่ได้ไปหาเรื่องเขาเลย เขากลับยังมีหน้ามาหาฉันอีก “หลี่ฝาน นายไม่ได้คิดว่าการใช้เงินของฉันมันเป็นการดูถูก และไม่รู้จักเคารพนายหรอกเหรอ? ถ้างั้นนายก็ไม่ต้องมาใช้เงินของฉัน ฉันก็เลือกที่จะเคารพนายเหมือนกัน อ้อ เพื่อเห็นแก่ศักดิ์ศรีของนาย เอาเงินที่นายผ ลาญของฉันไปตลอดหลายปีนี้คืนมาให้ฉันด้วยล่ะ”