การคืนดีกัน Novels & Stories

ต่อทุกฝ่าย “ฉันซื้อกลับไปในราคาชอบธรรม นายจะได้เงิน นายจะยังพอมีหน้ากลับไปทำค่ายของนายได้”

น้ำเสียงสาวประเภทสองขมขื่น “แกจะทำไร ไหนแกว่าจะไม่เอาเงินเขา จะเอามาคืนเขาไง” “คืนแน่ แต่ฉันจะหาโอกาสให้ตัวเองดีกว่านี้ ฉันสัญญากับตัวเองว่าจะคืนเงินเค้าให้ได้ภายในสองสามปี”

ไม่จำเป็น ใช่ มันไม่จำเป็น การแลกเพื่อหักล้างกัน ก็เหมือนการเคลียร์ทั้งสองฝ่ายให้จบไม่ใช่เหรอ? ปกติเขาก็ไม่ใช่คนที่ชอบเรื่องวุ่นวาย วิธีนี้จึงเป็นวิธีที่ง่ายที่สุดและสะดวกที่สุดแล้ว หลีเชินนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนส่งข้อความสั้นๆ ไปว่า “ได้”

“คุณได้เงินหนึ่งพันล้านไปเปล่า ๆ นี่ไม่ใช่การทำธุรกรรมที่ขาดทุน แค่คิดว่ามันเป็นค่าชดเชยจากผมสำหรับการแต่งงานระหว่างเราที่ผ่านมาก็ได้” “คุณเสียสติไปแล้วหรือไง?” หลีเกอมองเขาด้วยความรังเกียจ “ฉันได้มันมาแล้ว แม้ว่าคุณจะใช้เงินซื้อคืน มันก็เป็นสิ่งที่ฉันควรได้ ค่าชดเชยบ้าบออะไรกัน ? น่ารังเกียจ”

นางรับมันกลับคืนมา และตั้งท่าจะเดินเลี่ยงจากไป แต่ในจังหวะที่ร่างของทั้งสองกำลังเฉียดผ่านกันนั้น บุรุษในชุดสีหมึกกลับเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเบาที่มีเพียงนางที่ได้ยิน “บางสิ่งที่เสียไปแล้ว…ก็ไม่จำเป็นต้องตามเก็บกลับคืนมา” พอได้ยินถ้อยคำนั้น ซูหว่านชิงชะงักฝีเท้าลงอีกครั้งทันท ี

มากกว่าที่ใครคนอื่นจะทำให้รู้สึกได้ "เธอจะไม่คืนเงิน และฉันก็จะไม่รับมันคืนต่อให้เธอพยายามจะคืนก็ตาม นี่ไม่ใช่เงินกู้ ไม่ใช่เงินสินบน และไม่ใช่เครื่องมือต่อรอง"

ศรัณย์หยุดเว้นจังหวะ น้ำเสียงที่เปล่งออกมาถัดไปทุ้มนุ่มและจริงใจยิ่งขึ้น “และในฐานะเพื่อนคนหนึ่ง... ผมทนเห็นคนดีๆ ถูกรังแกด้วยอำนาจเงินไม่ได้ คุณสู้เพื่อปกป้องลูกของคุณอย่างกล้าหาญมาก สิ่งที่ผมทำ มีเพียงการทำให้แน่ใจว่า สนามประลองนี้จะมีความยุติธรรมสำหรับคุณ”

ซิงเหอยืนยัน “เอ่อ..หากท่านอยากคืนข้าก็ย่อมได้เจ้าค่ะ แต่ไม่จำเป็นต้องให้ค่าตอบแทนเพิ่มมาหรอกนะเจ้าคะ” หว่านหนิงยืนยันกลับไป

คนมีแผนร้ายตอบกลับนิ่งๆ “ค่ะ^^ ไม่คืนคำแน่นอน”

แชต: คลื่น คลื่น: เอาไปเท่าไร ถ้าคิดจะคืนทำไมไม่คืนมาให้หมด ราวกับมีมือคู่ใหญ่มาบีบแน่นบนลำคอเล็ก สิ่งที่เขาพิมพ์มาเหมือนไม่พอใจที่เธอคืนเงินกลับไปไม่ครบ โดยไม่คิดเลยว่าตัวเองพรากชีวิตของผู้หญิงคนนี้ไปช่วงหนึ่ง ให้หลงอยู่ในความหวาดกลัว และความเชื่อว่าเขาเป็นที่พึ่ง ฌานิน: ค่าชดเชยสิ่งที่พี่คลื่นทำไงคะ คลื่น: หนูไม่รักเสี่ยแล้วหรือไงฌานิน