การค้นหาญาติ นิยาย & เรื่องราว

แม่นางซ่งเองก็ช่วยตามหาซื่อจื่อน้อยด้วย? จากนั้น ขณะพวกเขากำลังจะเข้าไป ก็ได้ยินเสียงแปลกใจสายหนึ่ง “นี่มิใช่ญาติผู้พี่หรือ? คิดไม่ถึงว่าวันนี้จะได้พบ”

ดั่งใจต้องการ แต่ท่านก็ยังพยายามค้นหาตัวตนน้องชายในทุกวันและทุกครั้งที่ทำได้ แต่ทว่า...ใครจะไปรู้ว่าน้องชายของตนจะได้รับการช่วยเหลือจากตระกูลใหญ่อย่างตระกูลธิพัฒน์เดชะไพศาลแล้ว และด้วยอำนาจของตระกูลใหญ่ระดับนั้น แม้ว่าตระกูลฤธาทรัพย์ดำรงจะไม่ด้อยไปกว่ากัน แต่ถ้านับความเก่า แก่ของตระกูลมันก็คนละชั้นกันจริง ๆ ดังนั้นจึงไม่แปลกใจที่ทำไมลุงชวินตามหาคุณพ่อของฉันยังไงก็ไม่เจอ

ท่านั้นจริงๆ หัวใจดวงน้อยสะท้านด้วยความเศร้าโศกเสียใจจนบรรยายความรู้สึกออกมาเป็นคำพูดไม่ถูก “ป้ารู้ได้ยังไงคะว่าแม่ตายแล้ว” “ป้าให้คนคนหนึ่งช่วยสืบหา พยายามไปค้นรูปเก่าๆ ของแม่เอ็งอีกรอบ มันเจออยู่อีกรูป หลังจากที่ให้เอ็งไปแล้ววันนั้น” เหมราชบอกว่าตามหาคนไม่ใช่เ รื่องง่าย แต่พอท่านเล่าว่าจินดารักลูกมากไม่น่าจะหายเงียบไปแบบนี้ เหมราชจึงไปสืบหาเอากับศพไร้ญาติ

กล่าวจบทำท่าจะเข้ามาประคองหลิวหมิงหย่วนอีกฝั่ง แต่นางเบี่ยงตัวหลบ “ไม่รบกวนท่านอ๋อง เราสองคนไม่ได้มีความสัมพันธ์ทางเครือญาติ หากผู้อื่นพบเห็นย่อมไม่พ้นถูกครหา” “เครือญาติที่ไม่ใช่พี่น้องคลานตามกันมา เจ้าคิดว่าไม่มีคำครหา?”

ชายหนุ่มยังคงมีใบหน้าที่เรียบเฉย ไม่แสดงอาการอะไรออกมามากนัก "ก็ต้องลองตรวจดูก่อนครับ เพราะการปลูกถ่ายอวัยวะให้กับคนไข้ กฎหมายรองรับได้แค่ญาติในครอบครัว"

คุณลุง แล้วในกรณีนี้เล่า ควรนับญาติอย่างไรดีหนอ ยังไม่นับยายลูกปลาหลานสาวของเขาซึ่งเป็นน้องต่างมารดาของวิศราอีกคน ดูแล้วมันออกจะยุ่งเหยิงวุ่นวายไม่ใช่เล่นเสียจนคนต้นเรื่องอยากจะลงไปนอนกุมขมับชักดิ้นชักงอเสียเดี๋ยวนั้น

ทางตำรวจช่วยหาคำตอบมาได้ว่าอคิราห์ไม่มีญาติที่ไหนให้ติดต่อเลยสักคน เค้าเป็นคนเดียวของนามสกุลนี้ที่ยังมีชีวิต ไม่มีพ่อแม่พี่น้องหรือญาติห่างๆที่ไหน แม้แต่เพื่อนสักคนที่ค้นหาจากมือถือก็ยังไม่มี เป็นคนไข้ที่แปลกประหลาดที่สุดที่โรงพยาบาลเคยเจอเลยก็ว่าได้ ขนาดอคิราห์เองยังแ ปลกใจตัวเองอยู่ทุกวัน ว่าคนเราจะใช้ชีวิตมาจนโตโดยไม่มีคนรู้จักเลยได้ยังไง

เพตราพูดเหมือนรู้ใจเพื่อน “เอาตามนั้น ฉันจะทำตามที่แกบอก” ธิดาดอยหาทางออกที่ดีกว่านี้ไม่ได้ เรื่องนี้เธอไม่สามารถจัดการเองได้ ต้องหาคนที่มีความพร้อมมากกว่าช่วย ซึ่งบุคคลนั้นคงหนีไม่พ้นครอบครัวตน ซึ่งเธอก็หวังว่า บิดามารดา พี่ชายและพี่สาวจะเชื่อและช่วยเหลือหมิงหยางเต๋ อ

ออกยังปลายสาย “ได้เรื่องบ้างไหมครับ” “ยังเลยครับคุณพาทิศ ถ้าเป็นไปได้ผมต้องการข้อมูลมากกว่าที่คุณให้มานะครับ ตอนนี้ผมควานหาจนทั่วกรุงเทพฯ แล้ว แต่ไม่พบเลย คุณพาทิศพอจะรู้ไหมว่าเธอมีญาติพี่น้องหรือว่าเพื่อนที่จังหวัดอื่นอีกหรือเปล่า เพราะถ้าได้ข้อมูลอีกสักหน่อย ผมคิดว่าคงไม่นานนั กน่าจะมีความคืบหน้า”

ตอนที่ 87 สตรีธรรมดาผู้หนึ่ง หว่านเหยาหาได้เพียงแต่หยิบยื่นที่พักพิงให้แก่ญาติผู้พี่เพียงลำพังไม่ นางยังมอบหมายให้ มู่ซูเยว่ คอยเป็นหูเป็นตา สืบเสาะหาญาติมิตรในตระกูลที่ยังคงซื่อสัตย์และต้องการความช่วยเหลือจากการล่มสลายของตระกูลมู่