การค้นหาญาติ Novels & Stories

หลี่เยว่หยางถามญาติผู้น้องของตนด้วยสีหน้าสงสัย “อาเหิง...อาเหิงฟื้นแล้ว แต่ไม่รู้เดินไปที่ไหน พี่เยว่หยางท่านช่วยข้าหาเขาหน่อย” “ห๊ะ! ได้สิ ข้าไปตามพี่หมิงเจ๋อและคนอื่นๆ มาช่วยหาอีกแรง”

เธอกดเบอร์โทรออกหาฮั่วจินเฉิน ฮั่วจินเฉินรับสายในวินาทีเดียว "มีอะไรเหรอ?" "มีญาติคนไข้ที่อ้างว่าเป็นผู้มีพระคุณเคยช่วยชีวิตคุณมาก่อเรื่องที่โรงพยาบาล รบกวนคุณมาจัดการหน่อยค่ะ" "........."

นึกไงจะมารับบทพ่อสื่อพ่อชักให้พี่สาว "คืองี้นะ เรย์เป็นญาติเราก็จริงแต่เป็นญาติห่าง ๆ ไม่มีความเกี่ยวพันธ์ทางสายเลือดกับฝ่ายเราเลย เจ๊ไม่ลองคุยกับเขาดูล่ะ เรตติ้งเจ๊ไม่ตกหรอกเชื่อผม เผลอ ๆ คนยิ่งให้ความสนใจอีกต่างหาก"

“ใช่ค่ะแต่ณิรินไม่รู้จักญาติๆ ของพ่อหรอกนะคะจำได้ว่าพ่อเคยพาไปเยี่ยมคุณปู่คุณย่าตอนเด็กๆ ที่จังหวัดสงขลาค่ะจากนั้นพอปู่กับย่าเสียเราก็ไม่ได้ติดต่อกับญาติทางพ่ออีกเลย นายหัวถามทำไมคะคงไม่คิดจะให้ณิรินไปตามหาญาติหรอกนะ” “ไม่หรอกฉันก็แค่ถามดูเผื่อเธออยากจะลงมาเยี่ย มญาติทางนี้บ้าง” “ไม่หรอกค่ะถึงณิรินไปพวกเขาก็น่าจะจำไม่ได้การอยู่ตัวคนเดียวมันก็ไม่ได้ได้ลำบากอะไรเท่าไหร่”

[โรงพยาบาลเอกชนที่อยู่ใกล้บ้าน] "ฉันมาหาญาติค่ะ" "ญาติชื่ออะไรคะ" "ชื่อ.." ยังไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นกับใคร แต่ข้าวหอมก็ถามหาคนที่ชื่อเทวินก่อน พอไม่มีคนไข้ชื่อนี้ก็เลยถามหาคนที่ชื่อก้าวหน้า เพราะทั้งสองออกมาด้วยกัน แต่ก็ยังไม่มี

พายุแย่งรีโมทมาเปลี่ยนช่อง "นี้ดูข่าวบ้าง มีข่าวตัวเองบ้างไหม หายออกมาจากบ้านพ่อแม่ญาติพี่น้องเธอตามหาบ้างหรือเปล่า"

ดั่งใจต้องการ แต่ท่านก็ยังพยายามค้นหาตัวตนน้องชายในทุกวันและทุกครั้งที่ทำได้ แต่ทว่า...ใครจะไปรู้ว่าน้องชายของตนจะได้รับการช่วยเหลือจากตระกูลใหญ่อย่างตระกูลธิพัฒน์เดชะไพศาลแล้ว และด้วยอำนาจของตระกูลใหญ่ระดับนั้น แม้ว่าตระกูลฤธาทรัพย์ดำรงจะไม่ด้อยไปกว่ากัน แต่ถ้านับความเก่า แก่ของตระกูลมันก็คนละชั้นกันจริง ๆ ดังนั้นจึงไม่แปลกใจที่ทำไมลุงชวินตามหาคุณพ่อของฉันยังไงก็ไม่เจอ

"ทำไมเหรอซ้อคุน คนที่มีจี้นี้มีความสำคัญอะไรกับคุณหรือเปล่า?" ทายาทตระกูลใหญ่คนอื่นๆ ถามกันไปเรื่อยๆ เย่อินเสวียนเผยสีหน้าผิดหวังอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะยิ้มเล็กน้อยและตอบส่งๆ ว่า "คือว่า เขาเป็นญาติที่พลัดพรากกันไปค่ะ ถ้าพวกคุณเจอหรือนึกได้ว่าเคยเห็นที่ไหนช่วยบอกฉันด้วยนะค ะ!"

เท่าที่นักสืบและเขาหาข้อมูลมาได้ภายในเวลาสองสามชั่วโมงก็ได้ข้อมูลมาเพียงเท่านี้ด้วยเมื่อรู้ว่าสายธารไม่มีญาติที่ไหนแถมชื่อของสามีก็ยังไม่มีเขาก็ต้องเริ่มให้นักสืบแกะรอยอย่างเดียวจะเฉพาะเจาะจงตามพื้นที่เห็นจะไม่ได้แล้ว “ไม่มีญาติที่ไหนอย่างนั้นเหรอ..แล้วเพื่อนสนิทล่ะ” ใบหน ้าคมก้มลงเล็กน้อยครุ่นคิดว่ามีใครอีกที่น่าจะช่วยเหลือสายธารได้

ฉันก้มลงไปมองดูหน้าจอโทรศัพท์เครื่องหรูของฉัน มันขึ้นแจ้งเตือนทุกวัน จากชื่อคนที่ฉันไม่รู้จัก แต่มี๊บอกว่ามันเป็นโทรศัพท์ของฉัน มี๊ก็ลองใส่วันเดือนปีเกิดของฉันเป็นรหัสให้ฉันแต่มันก็ยังไม่ใช่ ฉันก็ไม่สามารถเข้าไปดูได้เหมือนกัน เพราะฉันจำรหัสล็อคหน้าจอไม่ได้ ทำได้เพีย งมองดูเวลามีคนทักไลน์หรือทักอะไรเข้ามาแจ้งเตือนแค่นั้น ไม่สามารถกดเข้าไปดูในเครื่องได้เลย เห้อ "พี่ชายยยยยมาแล้วว มานี้หน่อยคร๊าบบ"