การค้นหาญาติ Novels & Stories

“คุณพบน่าสงสารจัง แล้วคุณพบไม่มีญาติพี่น้องคนอื่นหรือคะ แบบญาติสนิทที่ไปมาหาสู่กัน คอยให้กำลังใจกันน่ะค่ะ” “ไม่มีหรอกค่ะ คุณพบเป็นลูกคนเดียว คุณพ่อคุณแม่ก็เสียหมดแล้ว ญาติคนอื่นก็ห่างๆกันไป ทุกวันนี้เหมือนเธอทำงานหนักเพื่อไม่ให้มีเวลาคิดถึงคุณสา น้าก็ได้แต่หวังว่าจะม ีใครสักคนเข้ามาทำให้คุณพบมีชีวิตชีวามากกว่านี้ เธอจะได้หลุดพ้นจากอดีตสักที จะได้ยิ้ม หัวเราะได้เต็มเสียงเหมือนกับคนอื่นเขาบ้าง ไม่ใช่ทำงานหนักไปวันๆเหมือนหุ่นยนต์แบบนี้”

"คุณปู่ คุณย่าเหรอคะ ยูมิไม่คิดเลยว่าตัวเองจะมีญาติผู้ใหญ่เหมือนคนอื่นๆ" "ยังมีคุณอา คุณป้า คุณลุง พี่ชายทั้งสองคนของลูก และภรรยาของพ่อ ทุกคนต่างรอคอยที่จะได้พบหลานสาว" "พี่เดย์ว่า ยูมิควรไปไหมคะ" ยลดาขอความเห็นจากตรัยคุณ

"คุณปู่ คุณย่าเหรอคะ ยูมิไม่คิดเลยว่าตัวเองจะมีญาติผู้ใหญ่เหมือนคนอื่นๆ" "ยังมีคุณอา คุณป้า คุณลุง พี่ชายทั้งสองคนของลูก และภรรยาของพ่อ ทุกคนต่างรอคอยที่จะได้พบหลานสาว" "พี่เดย์ว่า ยูมิควรไปไหมคะ" ยลดาขอความเห็นจากตรัยคุณ

คุณลุง แล้วในกรณีนี้เล่า ควรนับญาติอย่างไรดีหนอ ยังไม่นับยายลูกปลาหลานสาวของเขาซึ่งเป็นน้องต่างมารดาของวิศราอีกคน ดูแล้วมันออกจะยุ่งเหยิงวุ่นวายไม่ใช่เล่นเสียจนคนต้นเรื่องอยากจะลงไปนอนกุมขมับชักดิ้นชักงอเสียเดี๋ยวนั้น

ทางตำรวจช่วยหาคำตอบมาได้ว่าอคิราห์ไม่มีญาติที่ไหนให้ติดต่อเลยสักคน เค้าเป็นคนเดียวของนามสกุลนี้ที่ยังมีชีวิต ไม่มีพ่อแม่พี่น้องหรือญาติห่างๆที่ไหน แม้แต่เพื่อนสักคนที่ค้นหาจากมือถือก็ยังไม่มี เป็นคนไข้ที่แปลกประหลาดที่สุดที่โรงพยาบาลเคยเจอเลยก็ว่าได้ ขนาดอคิราห์เองยังแ ปลกใจตัวเองอยู่ทุกวัน ว่าคนเราจะใช้ชีวิตมาจนโตโดยไม่มีคนรู้จักเลยได้ยังไง

ครั้นไม่ได้รับผลประโยชน์ใดจากพินัยกรรม จึงเริ่มใช้ความสัมพันธ์ของการเป็นญาติ เมื่อความสัมพันธ์การเป็นญาติใช้แล้วไม่สำเร็จ ก็เริ่มบิดเบือนความจริงในโลกออนไลน์

บุษกรหันมายิ้มให้เขา แล้วหันกลับไปมองทิวเขาเบื้องหน้าดังเดิม “บางทีน้องบูมจะลองไปตามหาญาติๆ ของคุณแม่ที่อังกฤษค่ะ คิดว่าคงพอมีญาติพี่น้องอยู่ที่นั่นบ้าง และอาจจะอยู่ที่อังกฤษเลย”

ไม่มีเล่มไหนเข้าใกล้สิ่งที่ตามหาเลยสักนิด ฉันเร่งมือค้นหาให้เร็วขึ้น ดึงหนังสือออกจากชั้น กวาดสายตาอ่านหน้ากระดาษที่เปราะกรอบอย่างรวดเร็วก่อนจะเก็บเข้าที่แล้วเปลี่ยนไปเล่มถัดไป บนแท็บเล็ต ฉันลองพิมพ์ทุกคำค้นหาที่พอนึกออก—โรคทางพันธุกรรม, โรคร้ายแห่งสายเลือด, คำส าปประจำตระกูล, เงามืดในกระแสเลือด แต่ละการค้นหาจบลงแบบเดิม นั่นคือความว่างเปล่า

“เขาเป็นพ่อแกเหรอเป็นญาติฝ่ายไหนของแกทำไมต้องไปขอความช่วยเหลือจากเขาเงินห้าสิบล้านใครที่ไหนจะมาช่วยแก” “พี่ก็ทำให้เฮียคิงมาเป็นญาติเราสิแค่พี่ยอมคืนดีแล้วกลับไปคบกับเฮียคิงแค่นี้เฮียคิงก็เป็นพี่เขยมิกค์แล้ว” นี่น้องฉันมันคิดดีแล้วใช่ไหมคะถึงได้พูดอะไรไร้สาระแบบนี้ข ึ้นมา

“กำลังตรวจสอบครับ” “ตรวจสอบไปถึงพ่อแม่พี่น้องญาติสนิทด้วย ครอบครัวที่ดูสนิทสนมกันในภาพถ่าย ถ้าไม่ใช่สร้างภาพเก่ง ก็สันดานเดียวกันทั้งตระกูล” “ครับ?” เลขาวีพยายามรักษาสีหน้าสุดชีวิต