การทรยศ นิยาย & เรื่องราว

เขาพึมพำ ราวกับพยายามหาข้อแก้ตัวให้ตัวเอง กวินหัวเราะเย็นเฉียบในลำคอ "ทางเลือกของคุณ...คือความโลภ และการทรยศ คุณฆ่าเพื่อนที่รักคุณเหมือนพี่น้อง เพื่อแลกกับเงินทองและอำนาจ คุณควรได้ชดใช้ด้วยการเสียทุกอย่างที่คุณหวงแหนที่สุด" วรสิทธิ์กัดฟันแน่น ดวงตาแดงก่ำด้วยความสิ้นหวั ง

ภาพความทรงจำเลือนรางของความหวังและความไว้ใจพังทลาย ซูหว่านเห็นภาพซ้อน ความสนิทชิดใกล้ทีซูหว่านเคยมอบให้ การคุยหัวเราะในคืนปราร์ตี้ การยื่นมือช่วยเหลือหยางลู่ในวันที่แม้มีเงินติดตัว แต่วันนี้มือที่ซูหว่านยื่นกลับกลายเป็นที่ยึดเหนี่ยวของการทรยศ ซูหว่านหันกลับมามองจออีกคร ั้ง ดวงตาเปลี่ยนจากน้ำตาเป็นประกายเย็น ซูหว่านไม่ต้องการโศกเศร้าเพียงลำพังอีกต่อไป การทรยศครั้งนี้จะไม่จบแค่ความเจ็บปวดภายในมันต้องมีผลสะท้อนออกไป เป็นบทเรียน เป็นการชำระ และเป็นการเรียกคืนสิทธิ์สิ่งที่เป็นของซูหว่านคืนมา “ระบบ” ซูหว่านเอ่ยเรียบ

“ดีจัง ผมไม่ค่อยมีเพื่อนเลย จะคบกับใครก็กลัวว่าเขาจะเข้ามาเพื่อผลประโยชน์ นักธุรกิจอย่างผมกลัวมากที่สุดคือการทรยศหักหลัง การโกหก และผมกลัวว่าจะพบเจอมันเข้าหากไว้ใจใครสักคนที่เรียกว่าเพื่อน” “บอสคิดมากไปหรือเปล่าคะ ลองเปิดใจให้ใครสักคนสิ ฉันน่ะ...ถ้าจะมีใครสักคนบนโลกนี้ที่ ทรยศหักหลังฉันได้ สองคนนั้นต้องไม่ใช่ยัยวีกับเจ๊หวานค่ะ พวกเรารักกัน เชื่อใจกัน มิตรภาพระหว่างเพื่อนไม่ได้เกิดขึ้นในวันเดียว เราผ่านอะไรมาด้วยกันตั้งมากมาย มันยิ่งกว่าคำว่าเพื่อนค่ะบอส มันเหมือนคนในครอบครัวไปแล้วด้วยซ้ำ”

"บรรยากาศแห่งการทรยศมีมานาน... เขาตอบกลับด้วยน้ำเสียงรู้ดี ไม่ได้แสดงความโกรธใดๆ... แต่พวกท่านก็ยังม้วนหางตลบเก็บไว้เป็นอย่างดี ซึ่งผมไม่ถนัดใช้วิธีกดดันให้พวกท่านเผย " "พวกเราไม่ได้ทรยศ เพียงแต่เลือกเส้นทางที่ถูกที่ควรแก่เผ่าพันธุ์พวกเราในอนาคต" เสียงฝ่ายต่อต้านค้านขึ ้นด้วยความขึงขังยึดมั่นในอุดมการณ์ที่ต้องการอยู่เหนือมนุษย์อย่างจริงจัง

"ข้ามิได้ต้องการทรัพย์สินหรือลาภยศ... ข้าเพียงต้องการไออุ่นจากร่างกายของท่าน มาเยียวยาความเหน็บหนาวของข้าเพียงเท่านั้น" คำขออันอัปยศนั้นเปรียบเสมือนสายฟ้าที่ฟาดลงกลางใจของม่อคังเซิ่ง ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความขยะแขยงและชิงชังตัวเองถึงขีดสุด เขาเพิ่งหลบหนีมาจากฝันร้ายที่ แม่น้ำเซี่ยลั่ว แต่กลับต้องมาเดินเข้าสู่กองเพลิงแห่งตัณหาของชายแก่คราวปู่เสียเอง ทว่าในที่สุด... ความทะเยอทะยานและกิเลสในอำนาจก็ชนะความละอาย

​หล่อนทำงานแทบหลังหัก ทำงานจนไม่ได้นอน ไม่มีเวลาให้กับตัวเอง เอามาปรนเปรอมัน ส่งเสีย เลี้ยงดูมันเป็นอย่างดี แต่มันกลับตอบแทนหล่อนด้วยการฉกชิงของรักหล่อน ทรยศ และหยามหล่อน ​มันสมควรแล้วที่จะต้องลงนรก! ​ลภัสยิ้มหมิ่นๆ เมื่อนึกถึงรถสปอร์ตคันหรู ที่มีการปรับแต่งเล็กๆ น้อย

หนูอัญค่อยๆเงยหน้ามองแอล “คุณทรยศเขาทำไม” หนูอัญถามในสิ่งที่เธอไม่เข้าใจ ทั้งๆที่แอลเป็นคนสนิทที่สุดของชอว์ แอลส่ายหน้าไปมาและทำเสียงจุ๊ๆ เป็นการปฎิเสธ

“ข้อแรก..เห็นเอื้อมใจดีแบบนี้..แต่เอื้อมไม่สามารถอภัยให้คนทรยศได้” “ตงรู้ความหมายของมันมั้ย?” น้ำเสียงจริงจังของคนตรงหน้า ส่งผลให้เจ้าของขมวดคิ้ว แค่คิดเขายังไม่กล้า...จะเอาอะไรมาทรยศก่อน!

นางยิ้มโบกมือให้กับรถม้าของท่านอัครเสนาบดีหวัง ภายในใจรู้สึกความแค้นเริ่มสะสางคืนบ้าง แต่แค่นี้มันยังน้อยไปนักเมื่อเทียบกับสิ่งที่นางได้รับเมื่อชาติก่อน ทรยศ หักหลัง ใช้ความรักเป็นเหยื่อล่อ ให้นางตายใจ รอสักนิดเถิดให้ข้าได้กลับไปหาเจ้า เอาคืนเจ้าและเมียเจ้าอย่างสาสม

‘เขม’ ถูกพาย้อนเวลากลับมาในสมัยอยุธยา เพื่อแก้ไขเรื่องราวที่ผิดพลาด ในครั้งอดีตชาติที่เขาถูกใส่ความว่าเป็นกบฏ จนต้องโทษประหารและจาลึกอยู่ในหน้าประวัติศาสตร์ว่า ‘ออกหลวงเขมอินทราคือกบฏของแผ่นดินมา