คนพาล Romane & Geschichten

สายออกด้วยปากของเขา ไอ้ณะ ไปเมาแบบนี้ที่ไหนไหมนี่ โอ๊ยน่ะ น่าตีจริงๆ ​นึกหมั่นเขี้ยวหล่อนในใจ ก่อนจะเมินหน้าหนีเสีย ​“ใครอะ” เสียงถามจากปากหล่อน ภาคพลหันขวับกลับมา แล้วเอ็ดเพื่อนซี้เสียงห้วน

ชายหนุ่มพูดเสียงเศร้า “พะ... พี่หนึ่งไม่รู้หรอกค่ะ ฮึก... ฮือๆ ว่าน้องดาโดนลวนลามในรถ ถ้าภูไม่ช่วยเอาไว้ น้องดาคงแย่แน่ๆ เลย”

กัมปนาทบอกย้ำ “กรี๊ดดดดดดดดด ไม่จริง ไม่จริงพ่อ พ่อตื่นสิ พ่อจ๋า พ่อตื่นเราจะได้กลับบ้านกัน...ฮือ ฮือ คนางค์ไม่อยู่กับคุณพลแล้ว คนางค์จะไปอยู่กับพ่อ พ่อตื่นสิ ฮือ”

ระหว่างเดินไปยังศาลาพวกเขาก็เดินคุยกันไปด้วย "เดิมข้าชื่อเพ่ยเพ่ย ตอนนี้ก็เพ่ยเพ่ย มาจากปักกิ่ง ข้า 30 years old แล้ว แต่ตอนนี้แค่ 16 อเมซิ่งมากๆ เจ้าว่าไหม ข้าเป็น military doctor นะ แล้วท่านล่ะ" "เดิมข้าคืออีซองอึน ตอนนี้ก็อย่างที่เจ้ารู้ มาจากปักกิ่งเช่นกัน ข้าเป็นลูกครึ่งเกาหลีน่ะ ข้า 35 แล้ว แต่ตอนนี้ 24 ข้าเป็นวิศวกรมาก่อน"

พิมลวางซองเอกสารบนโต๊ะเจ้านายหนุ่ม พึ่บ! ชายหนุ่มหยิบมันขึ้นมาก่อนจะเปิดซองเอกสารดูรายชื่อทั้งหมด ทว่าเขากลับแปลกใจที่มันไม่ใช่ชื่อของพอร์ชหรือเจ้าสัววรรณ แต่กลับเป็นชื่อของใครบางคนที่หายหน้าหายตาจากวงการอสังหาฯ ไปหลายสิบปีแล้ว ‘วงศกร อนันต์พัฒน์’

"เส้นทางสายไหมมีหลายเชื้อชาติผ่านเข้าออกไม่น้อย บอกได้หรือเปล่าว่าเป็นของชนชาติใด" "ป๋อสื่อ (เปอร์เซีย) เพคะ ภรรยาของพ่อค้าคาราวานที่มาพักโรงเตี๊ยมตอนที่บิดาหม่อมฉันไปบูรณะด่านเจี่ยยวี่[2] เป็นผู้สอนหม่อมฉันเพคะ"

'#ตำรวจสายเหลือง มีผัวเป็นโจร เรื่องจริงที่ต้องเปิดเผย เมื่อตำรวจสายสืบยศร้อยตำรวจตรี ชื่อขึ้นต้นด้วยวอแหวน นามสกุลขึ้นต้นด้วยพอพาน ชื่อเล่นเป็นเมนูอาหารในเอ็มเค เป็นหลานนายตำรวจระดับบิ๊กปราบปราม ระวังก้นของคุณให้ดีอย่าเผลอ' ........... ขวัญข้าวนั่งแสยะยิ้มอย่างสะใจหลังจา กที่เข้าไปตรวจสอบยอดไลก์ ยอดแชร์กระทู้ที่เธอเพิ่งส่งไปเมื่อสิบนาทีที่ผ่านมาแล้วพบว่ามีคนแชร์เกือบสามพันคน ซึ่งต่อมากระทู้นี้ก็ถูกลบไปซึ่งเธอก็คิดอยู่แล้วว่ามันจะต้องเป็นแบบนั้น

Boss: ซื่อบื้อฉิบ จบกัน! ฉันไลน์ไปแจ้งข่าวดีกับทุกคน โทรหายาย โทรหาเพื่อน ๆ พี่ทีก็เหมือนกัน เขาดีใจมาก... ฉันรู้สึกดีมาก มันไม่เหมือนท้องแรกเลย ตอนนั้นฉันเครียด พี่ทีเครียด... เครียดกันหมด

LINE กรุ๊ป ” ทุกคนคืนนี้เราไปเที่ยวที่ผับของเฮียคราวน์กันมั้ย พอดีว่าเฮียพายุว่างและเราก็ไม่ได้ไปเที่ยวที่นั่นหลายวันแล้ว ไปมั้ย ไปมั้ย “ นิชานั่งพิมพ์ประโยคนี้ในโทรศัพท์ของเธอและก็กดส่งเข้าไปในกลุ่มทันที เพียงไม่นานก็ขึ้นว่าอ่านแล้วครบทั้งสามคนแต่คนที่ตอบกลับกลับมาไวท ี่สุดคงจะไม่พ้นนินนี่เพราะเรื่องนี้นินนี่ไวสุด ” ฉันไป “ ข้อความจากนินนี่ ” ฉันน่าจะไปไม่ได้ เพราะเย็นนี้ต้องไปกินข้าวที่บ้านป้า “ ข้อความจากมิลิน

อลิศเดินเข้าห้องมาพร้อมกับสีหน้าสงสัยเมื่อเดินเข้ามาในห้องของเขา “นิรมลที่คุณหมอพูดถึงเมื่อกี้นี้ ใช่นิรมลที่เป็นชื่อของ "แพน" เพื่อนของจอยไหมคะ"