คลั่งไคล้รักเมียลืม Novels & Stories

คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 2 “เออจริงด้วยตาภูมิ พี่ลืมไปเลย” เหมือนมีแสงสว่างขึ้นมาทันใด

“บางความทรงจำ เราไม่จำเป็นต้องจำมันก็ได้ค่ะ ถ้าจำแล้วมันทุกข์ สู้ลืมมันไปดีกว่านะ ตอนนี้ชีวิตพี่กำลังไปได้ดี แถมมีภรรยาที่สวยมาก ๆ อย่างควีนน์อีก ลืมเรื่องอื่นแล้วสนใจเมียอย่างเดียวเถอะค่ะ” ไคล์หลุดหัวเราะออก เขายกนิ้วมาปัดที่ปลายจมูกคนตัวเล็กอย่างนึกเอ็นดู

ภาพที่เธอกำลังร่วมรักกับคนที่เจอกันเมื่อวานและวันนี้ตอนเช้า ทำไมจู่ๆ เธอถึงไปคิดถึงเขาได้ "หนูเสียว..อื้อ!..อ๊ะ" นิ้วชี้ชักเข้าออกในรูเล็กช้าๆ ด้วยจังหวะเนิบนาบ เสียงน้ำภายในร่องดังแจ๊ะๆ แต่เวลานี้เธอลืมเรื่องความอายไปเสียแล้ว

ภาคินไหวไหล่ให้เพื่อนและเขาก็จ้องมองมาที่ ทางเข้าโรงอาหารเพื่อรอคนตัวเล็กเพราะว่าน้องบอกว่ากำลังจะเดินมาที่โรงอาหารและเมื่อเห็นกลุ่มของเธอภาคินจึงรีบเดินไปที่เมียตัวเล็กของตัวเองทันทีเพราะว่าจะได้พาเมียตัวเล็กไปหาอะไรทาน “ คลั่งรักฉิบหาย ” หลังจากที่ภาคินลุกออกไปจาก โต๊ะแล้ว คิวที่เห็นท่าทางของเพื่อนทำให้เขาต้องพูดคำนี้ขึ้นมา ไม่คิดเลยว่าเพลย์บอยขนาดมันเพราะเวลารักใครแล้วจะรักมากขนาดนี้

สัญญาที่ถูกลืม คำพูดของวายุทำให้ เสี่ยวป้อ เด็กน้อยที่ยังคงกอดเมขลาอยู่เงยหน้าขึ้นมามองอย่างไม่เข้าใจ “ฮือ ๆ ... พี่เมย์ลืมเสี่ยวป้อแล้ว พี่เมย์ลืมสัญญาของเราแล้ว” เด็กน้อยที่ไม่เข้าใจว่าอาการความจำเสื่อมคืออะไร ร้องไห้โฮวิ่งหนีไป ด้วยความเสียใจที่พี่สาวที่รักไม่รู้จักเขาอีกต ่อไป

เธอกระอึกกระอัก “อย่าให้ผมต้องประจานคุณไปมากกว่านี้เลย... มิ้น” “ถ้างั้นคุณก็อย่าละเลยฉันสิ!” นิรนาทโผเข้าหาเขา คว้าแขนสามีไว้แน่น น้ำตาเริ่มคลอเบ้า “ให้ความรักฉันบ้างไม่ได้เหรอ... นอนกับฉันบ้างไม่ได้หรือไง?”

เขาหลับตาแน่น กัดฟันกรอด พร้อมทั้งออกแรงกอดรัดเธอไว้แนบแน่น จ้วงเด้งเอวกระแทกรับจนเกิดเสียงดังลามกระงมไปทั่วห้อง แรงกระตุกในอกดังขึ้นถี่รัว พร้อมกับแรงอารมณ์ที่ถาโถมสาดใส่ กลีบเนื้อสาวมันกลืนกินแท่งหนาร้อนของเขาไปทั้งด้าม เขากดกระแทกเข้าสุดลำและแช่มันเอาไว้ จากนั้นก็ถอนลำอ อกมาจนเกือบหลุด ก่อนจะจ้วงกระแทกมันกลับเข้าไปใหม่ ทำแบบนั้นอยู่หลายครั้ง “อ๊าาา...มีน...โคตรเสียวเลย...” ปัก ... ปัก ... เสียงครางกระเส่าของเขาดังข้างหูราวกับคำสารภาพสุดท้ายจากคนเมาที่ไร้สติ แววตาแดงก่ำเต็มไปด้วยแรงปรารถนา ความคลั่ง และความหวงแหนจนไม่เหลือที่ว่างให้ใครหน้าไหน

มาลาท้วงคนที่รักเหมือนลูกชาย “อ่า...ครับ ผม...ลืม” “ลืม? ลืมเนี่ยนะ! ลืมได้ยังไง!?” มาลาร้องดังๆ เรื่องสำคัญขนาดนี้ลืมบอกเมียได้อย่างไร “หนูอุ่น...ใจเย็นๆ นะ ใจเย็นๆ ก่อน ค่อยๆ คุยกัน”

“ฮ่าๆ ขนาดนี้มึงอย่าเรียกไอ้เซทท์ว่าคลั่งรักเลย เรียกแม่งว่าไอ้หนุ่มคลั่งไคล้เมียเถอะ” “ก็กูรักเมียกูอะ เดี๋ยวพวกมึงมีเมียพวกเมียพวกมึงก็รู้เองแหละ” “มึงกำลังบอกว่าพวกกูไม่มีเมีย” “หึหึ แล้วมึงมีไหมล่ะ”

ฉันรีบดีดตัวออกห่างสุดแรง! เฮ้ยยย!!! มาเฟียบ้านี่มันคลั่งรักเกินไปแล้วววว!!!