Novelas y relatos de คู่รักวัยเด็ก

“ฉันรู้สึกลึก ๆ ว่าเขารักฉัน และฉันก็รักเขา... ใหญ่...แต่ทำยังไงฉันไม่เคยลืมเจ้าองค์อินทร์ได้เลย ฉันยังเด็กอยู่แท้ ๆ เลย แกเคยคิดมั้ยว่า ฉัน...เอ้อ ฉันแก่แดด อยากมีคู่รักตั้งแต่เด็ก” “เอาล่ะ เก้า...ฉันจะบอกอะไรให้นะ พ่อกับแม่ของฉัน เขารักกันแล้วก็แต่งงานกันตั้งแต่อายุ

คู่ที่ชาวเมืองต่างเห็นมาตั้งแต่ทั้งสองยังวัยเยาว์จวบจนปัจจุบัน ชีวิตของทั้งสองราวกับลำนำเลื่องชื่อในโบราณ เหมยเขียวม้าไม้ไผ่ ที่เอ่ยถึงคู่รักที่เป็นเพื่อนเล่นกันยามเด็กเอาไว้อย่างไร ก็คงไม่ต่างอะไรกับความรักของทั้งคู่ เด็กสาวชายหนุ่มหยอกล้อเล่นปาเหมยเขียว ขี่ม้าไม่ไผ่แวะทัก ทาย ช่างเป็นความรักที่ไร้เดียงสาชวนฝันยิ่งนัก

“นั่นมันเรื่องของปีหน้า แต่ปีนี้พวกเขาเพิ่งสิบเก้าปีเท่านั้น” “แต่เด็กทั้งสองคนรักกัน และฉันคิดว่าเราควรสนับสนุน” “เลิฟ พวกเขายังเด็กเกินไป”

ใบหน้าของรามสูรกับหม่อนไหมถึงกับเหวอไปทันทีเมื่อรู้ว่าเด็กน้อยทั้งสองคนนั้นกำลังคบกันเด็กสมัยนี้ใจร้อนกันจริงๆเชียว “หึ หึ ใจร้อนจริงๆเลยนะ เราสองคนอายุเท่าไหร่กันเชียวถึงได้เที่ยวบอกคนอื่นว่าเป็นแฟนกัน”

​และรักแรกของผมตอนอายุสิบแปด กับผู้หญิงอายุมากกว่า ที่ไม่ใช่สเปค ตัวเล็ก ขาสั้น หน้าเด็กตลอดกาลอย่างเธอ ก็จบลงแล้วล่ะครับ ​เด็กอย่างผม รักแล้ว รักเลย อย่าดูถูกว่าผมเป็นเด็กแล้วจะไม่รักจริงนะครับ ​จบบริบูรณ์

วายุมองเมียเด็กของเขาที่กไำลังมีความสุขดับของกินตรงหน้าด้วยสายตาเเห่งความสุข เเต่บทจะดื้อก็ดื้อสุดๆ บทจะน่ารักก็น่ารักจนเขาหลงโงหัวเเทบไม่ขึ้นขนาดนี้ เห็นมากันตั้งเเต่เด็ก ไม่เคยคิดเลยว่าจะต้องมาใช้ชีวิตคู่ด้วยกัน เขาเองก็เพิ่งวันรุ้นน้องเองก็เพิ่งจะสิบเเปดปีเอง เเ ต่เขารักเธอไปเเล้ว เเละก็รักมากๆด้วย ยิ่งอยู่ด้วยกันบนเตียงเเล้วเธออ้อนเขาให้เอาเเรงๆ เขายิ่งรัก . "พี่วายุยิ้มอะไรคะ ? หน้าหนูเลอะรึเปล่า .."

"ผมไม่เป็นแล้วพี่ไม่น่ารักเหมือนตอนนั้นสักนิด" "แต่เค้กน่ารักขึ้นมากเลยนะ" ทั้งคู่คล้ายผัวเมียที่กำลังปรับความเข้าใจกันทั้งที่ตอนเล่นแต่งงานกันเค้กพึ่งจะห้าขวบสมชายอายุสิบขวบเท่านั้น

2 ปีผ่านไป ตั้งแต่มีลูกความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็ดีขึ้นแบบก้าวกระโดด ต่างคนต่างมีเหตุผลและใจเย็นมากขึ้น ทำให้ทั้งคู่รักกันเป็นอย่างดี ตอนนี้น้องภาวินทร์ก็อายุได้ 2 ขวบแล้ว ทั้งคู่จึงอยากพาลูกไปฉลองงานวันเกิดที่ทะเล ถือโอกาสไปเที่ยวกับครอบครัวด้วย

ดประสานกับเสียงคลื่น เป็นภาพครอบครัวที่สมบูรณ์แบบจนปรเมศวร์รู้สึกอิ่มเอมอย่างบอกไม่ถูก ชายหนุ่มค่อยๆ พาเธอกับหนูนาขยับกลับเข้าหาฝั่งจนน้ำลดระดับลงเหลือเพียงช่วงเอว เขาโน้มใบหน้าลงจูบแก้มยุ้ยเปียกน้ำของหนูนาฟอดใหญ่เป็นการให้รางวัลคนเก่ง ก่อนจะเปลี่ยนเป้าหมายอย่างร วดเร็วด้วยการเอื้อมมือหนาไปเกี่ยวเอวบางของพลอยนภัสให้ขยับเข้ามาประชิดกาย

‘หน่าโตบ่อต้องไปรักษาไส โตมีลูกคนแรกมันกะสิคอยเซาไปเอง’ (หน้าหนูไม่ต้องไปรักษาที่ไหน หนูมีลูกคนแรกมันจะค่อย ๆ หายไปเอง) ‘มีกับไผล่ะแม่ใหญ่’ (มีกับใครล่ะยาย) ตอนนั้นเธออายุแค่สิบแปดปี ไม่เคยคิดว่าจะมีใครมาแต่งงานด้วย ‘คู่โตนั่นตั้ว’ (เนื้อคู่หนูไง) ‘ข่อยมีคู่อ ยู่ติ’ (ฉันมีคู่ด้วยเหรอ)