จักรพรรดินี Novels & Stories

เรื่องของดวงดาวแห่งการทำนายที่ดวงดาวดวงนั้นเลือกเธอ บอกตามตรงว่าหากเป็นเธอที่ยืนในตำแหน่งจักรพรรดินี มีหวังจักรวรรดิคงพังไม่เป็นท่าแน่ๆ เธอไม่มีความสามารถอะไรเลยสักอย่าง..นี่คงเป็นครั้งแรกที่ดวงดาวแห่งการทำนายเลือกผิดคน ผู้ที่เกิดมาเพื่อเป็นองค์จักรพรรดิคือเสด็จพี่จารีอัลต่า งหากล่ะ..

จักรพรรดินีตะโกนขึ้นอย่างเย่อหยิ่ง จักรพรรดินีพยายามดิ้นรนเพื่อให้หลุดพ้น เธอเป็นถึงจักรพรรดินีผู้สูงส่งแห่งทวีปโลกใหม่ที่ไม่มีผู้ใดเทียบเทียม! เนื่องจากว่าเธอเป็นจักรพรรดิยุทธขั้นหนึ่ง ดังนั้นเธอจึงดิ้นรนอย่างไม่ย่อท้อจนทำให้พี่น้องทั้งสี่คนเหงื่อแตกพลั่กขณะที่พวก เขาพยายามจับตัวเธอเอาไว้

หญิงสาวเอ่ยและขยับมือไปมาอย่างอึดอัด “ได้ยินมาว่าเจ้าคือหนึ่งในผู้ที่อยู่ในรายชื่อพระชายาในองค์รัชทายาท จินเอ๋อร์ นี่คือสิ่งที่เจ้าเลือกเองหรือ” จ้าวเหยียนอิ่งนิ่งอย่างรอคอยคำตอบ

เสียงฝีเท้าหนักแน่นดังขึ้นพร้อมการประกาศของขันที “พระพันปีเสด็จ— จักรพรรดินีเสด็จ—” ทุกคนคุกเข่าลงพร้อมกัน พระพันปีประทับนั่งด้วยสีหน้าสงบ ดวงตาเฉียบคมแต่เปี่ยมด้วยความยุติธรรม ข้างกายคือจักรพรรดินี—มารดาของเยี่ยนหมิง—ผู้มีรอยยิ้มบางเบาแต่สายตากลับเย็นเฉียบราวน้ำแข็ง จักรพ รรดินีทอดสายตามองเหล่าสตรีทีละคน ก่อนหยุดอยู่ที่หลิงอัน

ภคินีนั่งยองๆ ลงอีกครั้ง มองหน้าจิ้มลิ้มอย่างเอ็นดูปนมันเขี้ยว “หนูนาอยากรู้น่ะค่ะ” ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้อย่างแนบเนียนตามประสาเด็กฉลาดและเจ้าเล่ห์ ภคินีแอบค้อนลูกศิษย์ตัวน้อยไม่ได้ ดูคุณพ่อก็ไม่เห็นเจ้าเล่ห์ แล้วไปได้ความเจ้าเล่ห์มาจากไหน อย่าบอกว่ามาจากคุณแม่ล่ะ เธอ คิดเองขำเองคนเดียว

สิงขรหันมาถาม แววตาของเขาแฝงไปด้วยความสงสัยเจือความระแวดระวัง "นางมีนามว่า 'ศศิประภา' ..." น้ำเสียงของมาลินเต็มไปด้วยความยำเกรง "นางคือเจ้าหญิงแห่งราชวงศ์จันทรา เป็นน้องสาวแท้ๆ ของ 'พระนางจันทราพิลาส' อดีตราชินีแห่งเวทมนตร์ที่เจ้าเคยประดาบด้วย... ทว่า ศศิประภาไม่ได้ สืบทอดบัลลังก์หรืออุทิศตนให้แก่ดวงดาวเหมือนพี่สาว นางกลับละทิ้งยศถาบรรดาศักดิ์ ละทิ้งอาณาจักรของตน และเลือกที่จะติดตาม 'เมฆามเหศวร ผู้เสียบทะลวง' ราชบุตรแห่งเปลวเพลิง ลงมายังแดนทมิฬใต้เงาแห่งนี้"

หลินหลินก้มมองชุดที่สวมอยู่ ผ้าไหมสีม่วงอ่อนขลิบทองบางเบาแนบเรือนกาย กระโปรงยาวลากพื้นมีลวดลายดวงจันทร์ประดับด้วยไข่มุก เครื่องประดับทองบนศีรษะและข้อมือหนักอึ้ง เผยสถานะอันสูงส่งของแคว้นจ้าว จ้าวเฉียนทอดพระเนตรเธอด้วยแววตาที่ทั้งอ่อนโยนและแฝงแรงอำนาจ “งามดุจจันทร ์วันเพ็ญ” พระองค์เอ่ยเบา เสียงต่ำพร่า แล้วยื่นมือไปเกลี่ยไรผมที่ปรกแก้มของเธออย่างอ่อนโยน “หากเทพธิดาประทับอยู่ ณ แคว้นจ้าว เราจะกลายเป็นศูนย์กลางแห่งปวงภพ”

ไป่มู่ชิงทำหน้าซื่อยิ่งทำให้อีกฝ่ายกัดกรามกรอดจนเส้นเลือดปูดโปน อยากจะคว้าดาบมาจ่อลำคอระหงนี่เสีย คอยดูเถิดว่านางจะยังทำหน้าแบบนี้ได้อีกหรือไม่! “เจ้าเป็นใครกันแน่” “หม่อมฉันก็เป็นองค์หญิงเก้าแห่งเหอเป่ยอย่างไรเล่าเพคะ”