จักรพรรดินี Novels & Stories

จักรพรรดินีเอ่ยพร้อมกับลูบศีรษะหนิงอ้ายด้วยความเอ็นดู แม้อีกฝ่ายจะไม่ใช่บุตรในสายเลือดทว่านางก็รักอีกฝ่ายราวกับบุตรชายเสียด้วยซ้ำ “หนิงเอ๋อร์ ได้เวลาแล้ว...” เสียงของห่าวหรานดังก้องไปทั่วทั้งบริเวณ

จักรพรรดิที่ยืนมองทั้งคู่อยู่นานเอ่ยถามเสียงแข็ง ก่อนที่พัฒนาจะบังอ๋อว่าแท้จริงแล้วอิษยาเป็นภรรยาของจักรพรรดิ ลูกเลี้ยงของพ่อเลี้ยงปรเมศวร์ “ขอโทษครับที่เสียมารยาทครับ คุณเอิงจะรีดนมวัวใช่ไหมครับ เดี๋ยวผมเตรียมแม่ศรีนวลให้” “แม่ศรีนวล น้องชื่อเพราะจังเลยนะค ะ” อิษยาเอ่ยชม

จากประสบการณ์ที่ผ่านมามันบอกเธอได้ดีว่า หากเธออยากจะปกป้องคนที่เธอรัก สิ่งที่ต้องมีในขั้นแรกคืออำนาจ ตอนนี้คิร่าขึ้นเป็นจักรพรรดินีและเธอกำลังตั้งครรภ์อยู่ ไม่มีใครรู้ว่าในอนาคตจะมีใครมาทำร้ายนางรึเปล่า

เผยจื่ออันเงยหน้ามองออกไปนอกหน้าต่าง แววตาเต็มไปด้วยความซับซ้อน “สุดท้าย…ข้ากลับมองคนผิด” ข่าวคราวของนาง เขาเองก็ได้ยินแล้ว จักรพรรดินีแห่งแดนมาร ผู้สร้างความสงบขึ้นมาในเวลาเพียงหนึ่งปี และยังมีข่าวลือ…ว่าข้างกายนาง มีบุรุษรูปงามผู้หนึ่งยืนเคียงข้างเเล้ว เขาหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ

ไป่มู่ชิงทำหน้าซื่อยิ่งทำให้อีกฝ่ายกัดกรามกรอดจนเส้นเลือดปูดโปน อยากจะคว้าดาบมาจ่อลำคอระหงนี่เสีย คอยดูเถิดว่านางจะยังทำหน้าแบบนี้ได้อีกหรือไม่! “เจ้าเป็นใครกันแน่” “หม่อมฉันก็เป็นองค์หญิงเก้าแห่งเหอเป่ยอย่างไรเล่าเพคะ”

ราชครูผู้อาวุโสสูงสุดคุกเข่าลงข้างอันเหว่ย กราบทูลสนับสนุน “ฮองเฮาทรงขึ้นรับตำแหน่งจักรพรรดินีเถอะพ่ะย่ะค่ะ” มหาขันทีคุกเข่าลงพร้อมสนับสนุนเช่นกัน “ถวายบังคมองค์จักรพรรดินีพระเจ้าค่ะ”

“ฉันว่า…เธอมีชะตาของจักรพรรดินีอยู่! ชะตาถูกลิขิตเอาไว้แล้วว่าจะต้องมั่งคั่งร่ำรวย!” “อะไรนะ?” เจียงชั่นตกตะลึงไป จากนั้นก็หัวเราะออกมา “คุณย่า ดูผิดแล้ว! สมัยนี้จะมีจักรพรรดินีอะไรกัน?”

ภคินีนั่งยองๆ ลงอีกครั้ง มองหน้าจิ้มลิ้มอย่างเอ็นดูปนมันเขี้ยว “หนูนาอยากรู้น่ะค่ะ” ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้อย่างแนบเนียนตามประสาเด็กฉลาดและเจ้าเล่ห์ ภคินีแอบค้อนลูกศิษย์ตัวน้อยไม่ได้ ดูคุณพ่อก็ไม่เห็นเจ้าเล่ห์ แล้วไปได้ความเจ้าเล่ห์มาจากไหน อย่าบอกว่ามาจากคุณแม่ล่ะ เธอ คิดเองขำเองคนเดียว

ต้องใช่ เพราะเรือนนี้มีกันเพียงสามชีวิต คือ หล่อน คุณทิพย์ และคุณเจ้านาย นึกๆ ดูก็รู้ว่า ยังไม่เคยเลยสักครั้งตั้งแต่มาที่นี่ ที่หล่อนได้เห็นหน้าของคุณเจ้านาย หากไม่นับชั่ววินาทีที่เห็นเธอปั่นจักรยานออกไปนอกเขตเรือนแบบไกลๆ แทบจะลิบตา ความมีตัวตนของดารัณสำหรับนรีในตอนนี ้คือ เสียงพูดแหบหวาน และเรือนร่างขาวนวลซึ่งเคยฉวยโอกาสได้มองแค่แผ่นหลังเท่านั้น

อีกอย่าง ตอนที่นางยืนอยู่ต่อหน้าขุนนางแคว้นเหมี่ยน อิริยาบถแตกต่างจากเมื่อก่อนอย่างสิ้นเชิง ราวกับเป็นจักรพรรดินีท่านหนึ่ง พระชายา ตอนนี้มิสามารถเรียกว่าพระชายาได้แล้ว ควรจะเรียกว่าจักรพรรดินีอีจี๋ หลังจากผ่านงานราชาภิเษกของจักรพรรดินีอีจี๋ไปสามวัน