ชู้ Novelas e Histórias

“แหมๆ เรียกเมียเต็มปากเต็มคำเลยนะมึง” “อิจฉากูเหรอ? อย่างมึงเรียกเขาว่าเมียไม่ได้เพราะมีสัญญาชู้ลับค้ำคออยู่ กูเสียใจด้วยนะเพลย์บอย”

ปั่บบบบบๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แจะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ลุงชัยสาวดุ้นเนื้อเข้าออกในร่องเสียวของเราถี่ ๆ จนเราเริ่มกลับมาเสียวอีกรอบ “อ๊ะๆๆๆๆๆ อื๊ยยยยย ลุงชัย ลุงขา นิด เสียว เสียวอีกแล้ว โอยยยย จะเสร็จอีกแล้วน๊า” “ผมก็เหมือนกันครับคุณนิด ใกล้แล้ว โอววววว”

"เรื่องหาเป็นเช่นนั้นไม่ เจ้าลองคิดดูเถอะใครจะยอมให้ชายาตนเองมีชู้เล่า" "มะ..มีชู้หรือพะย่ะค่ะ"เสนาลู่ถึงกับเข่าอ่อนนอนหงาย หะ..เหตุใดท่านอ๋องผู้เก่งอาจถึงมีความคิดวิปริตเช่นนี้ ลูกเขาเป็นชายการมีเมียเอกมีรองถือว่ามีชู้ตรงไหน "ไม่ใช่นะพะย่ะค่ะ ไม่ใช่ชู้หากแต่เป็นอนุ ภรรยาเท่านั้น"

น้ำเสียงเย็นเยียบดังขึ้น“แต่เจ้ากลับไม่รู้คุณค่า ลักลอบออกไปพบชู้รักตามที่นัดหมาย หรือว่าความแพศยานั้นฝังอยู่ในสายเลือดของพวกเจ้าสองพี่น้อง ม่านเถียน เจ้าจึงกล้าสวมเขาให้ข้าโดยไม่ละอายต่อฟ้าดิน เช่นเดียวกับพี่สาวของเจ้า ใช่หรือไม่” คำว่า “ชู้รัก” ดั่งสายฟ้าฟาดกลางอก หลินม่านเถ ียนชะงักงัน ดวงตาเบิกกว้าง ความสงบที่พยายามรักษาไว้แตกสลายลงในพริบตา นางไม่เคยคิด ไม่เคยแม้แต่จะเฉียดใกล้คำคำนี้ สิ่งที่นางไปพบเป็นเพียงศพไร้วิญญาณ อีกทั้งยังเป็นสตรี จะให้เป็น ชู้รัก ได้อย่างไร หรือว่า…

​ณรินทร์หยุดเสียง แล้วมองจ้องไปยังต้นเสียง ทางนั้นมองสบตากับเธอพอดี ก็ทำเป็นหันไปตีแขนเพื่อนข้างๆ ที่เป็นถือสัญชาติเดียวกับเธอ คือสัญชาติ LGBTQ+ ​“ไอ้บอม มึงอะ มีไหมสมบัติผู้ดี” ​“โอ๊ย มาหยิกทำไมอะเจ๊ กำลังนั่งวาดแบบดีๆ อยู่ เอ๊อ...เขียนไม่ออก เขียนไม่ได้ หงุดหงิด หงุ ดหงิดเว้ย”

กู้หนิงสนับสนุน “ฉันขอขอบคุณทุกคนมากเลยนะคะ ฉันยังไม่ได้แนะนำตัวเลย ฉันชื่อฟู่หยวนค่ะ เด็กคนนี้เป็นลูกคนแรกชื่อลู่อี้ สามีของฉันเป็นหมอ ซึ่งห้องนั้นที่ครอบครัวเราได้ซื้อไว้ก็เพื่อจะเปิดเป็นสถานพยาบาลค่ะ” หญิงสาวกล่าวแนะนำตัวพร้อมคนในครอบครัว

ขาเรียวที่รองรับด้วยรองเท้าคัทชูก้าวฉับๆ ไปนั่งในร้านที่ตัวเองถูกชะตาอย่างเป็นอัตโนมัติ รอไม่นานพนักงานของร้านก็เอาแก้วน้ำแข็งเปล่ามาให้พร้อมกับถามว่าหญิงสาวจะสั่งอะไร “เอาอะไรครับ” “บะหมี่ต้มยำค่ะ” เสียงหวานสั่งไปอย่างคุ้นเคย เพราะเป็นเมนูโปรด

เธอไม่อยากจะเชื่อ "ใช้เจ้าค่ะ...อื่ออออ" ชิงอี่ถอนหายใจแล้วถาม"แล้วเจ้ามีที่ให้ไปมั้ย" "ไม่มีที่ไปเจ้าค่ะ"พูดเสียงเบา "เจ้าชื่ออะไรแล้วอายุเท่าไร" "ข้าชื่อจิวหลีอันอายุ17เจ้าค่ะ"

แต้มรักพยักหน้ารับเร็วๆ ช่วงวินาทีนั้นเองที่สิงห์เหลือบสายตามองเธอ ความน่ารักของสาวใช้วัยละอ่อนทำให้หนุ่มใหญ่วัยสี่สิบปีอย่างเขาเผลอยิ้มออกมา ดวงตาคมทอดมองร่างบางจนกระทั่งลับหายไปจากกรอบประตู ชยุตม์เห็นแบบนั้นก็ลอบยิ้ม ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะเห็นคนอย่างสิงห์มองใค รด้วยสายตาแบบนั้น “สนใจเหรอครับ เธอชื่อแต้มรักน่ะ” ชายหนุ่มแนะนำให้รู้จัก

"หื่อ ยักมะได้ ค้าวมะให้ยัก ย่าบอกเป่าเปายูกจู้ ม่ายมีป้อจ๋า ยูกจู้คือไยหย๋อแม่จ๋า" (รักไม่ได้ เค้าไม่ให้รัก ย่าบอกเป่าเปาลูกชู้ ไม่มีพ่อ ลูกชู้คืออะไรเหรอแม่จ๋า)